Home Markten Live Netto Sabato

De Nieuwe Wereld

Geplaatst op 21 oktober 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Zuid-Afrika: maak winst of sluit de boeken

Het was een meer dan harde boodschap die Carina Gous, op papier de 'non-executive chairperson' van WOSA (de belangenorganisatie Wines of South Africa) onlangs de wereld instuurde in een volgepakt auditorium in Kaapstad: zorg in hemelsnaam voor de nodige winstgevendheid of sluit op termijn de boeken.

Want als de nu toch op papier boomende Zuid-Afrikaanse wijnbusiness wordt afgezet qua winstgevendheid tegenover de wereldwijde concurrentie, wordt het plaatje totaal anders en bengelen de Kaapse wijnproducenten onderaan de tabel, luidde haar visie.

Gous argumenteerdeimmers dat Zuid-Afrikaanse producenten en merkeigenaars zich dringend moeten concentreren op de horeca en speciaalzaken, plus in het algemeen de kwaliteit en waarde van hun cru's moeten verbeteren, want "…anders hebben we in Zuid-Afrika geen duurzame toekomst", waarschuwde ze.

De signalen zijn inderdaad dubbelzinnig. De exportcijfers blijven enorm grillig – van amper 25% van de totale productie piekend tot 60% en nu terugvallend rond de 52%–, maar het kernprobleem concentreert zich vooral in het Kaapse bulkvolume dat wordt uitgevoerd. Volgens Gous moet de Zuid-Afrikaanse wijnindustrie liever focussen op de export van gebottelde wijnen in plaats van bulk, omdat daarin niet alleen grotere winstmarges liggen maar ook meer jobs mee gemoeid zijn. Het feit dat een recente studie (2016) aantoonde dat ruim 5000 hectare wijngaard ondertussen verloren gingen – omgerekend: 5% van de totale aanplant – is evenmin een positief signaal.

Maar terwijl de creativiteit van Zuid-Afrikaanse wijnmakers continu stijgt, blijven de economische parameters eerder onzekerheid uitstralen. De kaarten liggen niet meteen gunstig: politiek is de overheid nog steeds heel labiel, de werkloosheid in Zuid-Afrika ligt torenhoog (27%, zelfs 40% als de jongeren worden opgenomen in deze statistiek), de inflatie steekt weer de kop op, de BTW verhoogt en de Zuid-Afrikaanse munteenheid Rand blijft zeer volatiel.

Hoe leuk, afwisselend en spannend de Kaapse cru’s tegenwoordig ook worden, toch ligt er een serieuze hypotheek op de totale wijnindustrie.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 18 oktober 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Azië overtroeft Europa en de VS

VeilingSimon Tam, één van de topveilers bij Christie’s Hong Kong - momenteel dé commerciële wijnhub op wereldniveau - , waarschuwde onlangs tijdens een wijnlunch in Zuid-Afrika alle geïnteresseerde kopers in de Verenigde Staten en zeker Europa: binnenkort kunnen ze prijsmatig niet eens meer concurreren als het topcru’s betreft met de gefortuneerde kopers in Azië.

Tam was zelfs heel radicaal in zijn visie: “When Asia takes off, there will not be anything left” klonk het heel onheilspellend.

Volgens deze ervaren expert zijn vooral Britse kopers en retailers verantwoordelijk voor deze marktevolutie. Ze jagen immers al jaren continu achter de beste ‘deals’ en proberen op allerie manieren prijzen te onderdrukken, maar verliezen op den duur zo hun allocaties. Terwijl Aziatische kopers wél bereid zijn de gevraagde prijs te betalen.

Dat de grands crus en topwijnen uit o.a. Bordeaux en Bourgogne straks vooral in Aziatische kringen terechtkomen, lijkt volgens Simon Tam niet meer dan logisch.

Misschien kunnen wij Europeanen ze straks nog alleen op het internet virtueel ‘ontkurken’?

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 11 september 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

De Druiventop Tien van Australië

Ook al liggen de flessen met een Australisch label steeds minder frequent in onze  rekken, onder andere door het feit dat de lokale wijnindustrie daar liever focust op de ‘nabije’ buurmarkten in Azië, blijven er ook in België nog veel fans van deze vaak vlezige, fruitgedreven karakterwijnen.

Maar welke druivenvariëteiten spelen er nog altijd een hoofdrol, of men nu op Europese of Aziatische (lees: vooral Chinese) consumenten mikt?

Geen twijfel mogelijk: de klassieke variëteiten maken Down Under het mooie weer. Er is echt sprake van een enorme druivenconcentratie, met Syrah, Cabernet Sauvignon en Chardonnay die bijna 60% van de totale aanplant bestrijken. Alleen de sterdruif Syrah is al goed voor 28% van het druivenareaal in geheel Australië.

Als we de onderstaande hitparade bekijken, valt toch wel op dat er stilaan enkele nieuwkomers in opmars zijn, zoals Pinot Gris.  

Top Tien Hitparade Meest Aangeplante Druiven in Australië

  1. Syrah, 40.000 ha
  2. Cabernet Sauvignon, 25.000 ha
  3. Chardonnay, 21.000 ha
  4. Merlot, 8.000 ha
  5. Sauvignon Blanc, 6.000 ha
  6. Pinot noir, 5.000 ha
  7. Sémillon, 5.000 ha
  8. Pinot Gris, 4.000 ha
  9. Riesling, 3.000 ha
  10. Muscat d’Alexandrie, 2.000 ha

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 30 augustus 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Argentijnse druiventango in 2018

MalbecFan van Latijns-Amerikaanse wijnen en met name van Argentijnse malbec? Dan is met de jaargang 2018 straks misschien wel het moment aangebroken om uw keldervoorraad aan te vullen

Want na klimatologisch twee lastige en kleine oogsten (2016 en 2017), vergelijken nu reeds veel wijnbouwers hun 2018 met de uitstekende vintage 2013, dat als een van de absolute topjaren wordt beschouwd.

Mendoza, dé wijnprovincie bij uitstek, kende klimatologisch dit jaar immers een haast perfect groeiscenario, met net voldoende neerslag, zeer warme dagen en tegelijk mooi afkoelende nachten.

Bovendien gaan productievolume en kwaliteit hand in hand, of het nu laag- of hooggelegen wijngaarden betreft. Zo werd er globaal in 2018 circa 30% méér geoogst dan in 2017. Door het quasi-ideale klimaat tijdens de cruciale momenten in het groeiproces van de druiven – en vooral de sterke afwisseling tussen hitte overdag en afkoeling ‘s nachts – verliep het rijpingsproces van de malbec trager, wat zich lijkt te vertalen in elegante en complexe wijnen met een grote fraîcheur.

Alleen in de noordelijke subregio’s Salta en Cafayate kreeg men te kampen met koude weersomstandigheden aan het begin van de groeicyclus, waardoor de rendementen daar vaak wel lichtjes krompen.

Uiteraard geldt ook bij deze hoera-stemming enige voorzichtigheid, omdat de jonge wijn nog maar recent op vaten verblijft. Maar alle professionele degustaties-van-het-vat zorgen voorlopig wel voor groot enthousiasme, dus malbec-liefhebbers weten waar ze straks een deel van hun budget voor moeten reserveren.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 25 mei 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Worden we straks virtuele wijntoeristen?

VirtualrealityKan virtual reality binnen enkele jaren een de facto bezoek/rondleiding aan een wijndomein vervangen? Steeds meer Australische wijnmakers geloven alvast in de formule en aanverwante technologieën, daarbij zelfs financieel gesteund door hun overheid.

Australië ligt natuurlijk, letterlijk, geografisch down under en kan daarom niet meteen rekenen op de spontane stroom internationale wijntoeristen die Frankrijk of Italië bijna ‘vanzelf’ aantrekken. Daarom heeft de federale regering er onlangs reeds een eerste enveloppe van $2.8 miljoen vrijgemaakt waarmee een aantal wijnmakersverenigingen kunnen investeren in toeristische projecten.

Een drietal ervan focust op de creatie van zogeheten ‘virtual or augmented reality experience’. Zo komt Riverland Wine met een virtuele wijnbeleving af waarvan het budget voorlopig op ruim 500.000 Australische dollars wordt begroot. Chris Byrne, voorzitter van deze belangenvereniging, hoopt namelijk dat deze virtuele investering voor een wereldwijde doorbraak gaat zorgen van het wijntoerisme in deze regio: "We are really confident that we can begin to attract a lot more attention to Riverland Wine, and what it has to offer the globe. The beauty of it is that it is entirely portable, so we will be able to experience it right here in the region, but we can also send it to international wine events. It is consistent with our whole approach here in the Riverland, which is to look towards technology as being the way forward, whether it be in the farm or on the marketplace.”

Focus op Chinezen

Wie na deze optimistische quote nu meteen denkt dat deze virtuele wijntoeristische projecten vooral mikken op Europese consumenten om wijngaarden, wijnroutes, evenementen en wijnkelders te ‘marketen’, slaat de bal mis. Dé commerciële booming markt voor de Australische wijnhandel is al een paar jaren met voorsprong China. Tussen maart 2017 en maart 2018 piekte die wijnexport vanuit Australië zelfs over de $1 miljard. En Chinezen in het bijzonder, maar Aziaten in het algemeen, blijken zeer gevoelig voor deze virtuele wijnbeleving, dus voor veel Australische producenten wordt dit online-gebeuren een dankbaar element in hun marketingmix.

Vraag blijft natuurlijk: belanden we binnen 5 à 10 jaar in een situatie waar live domeinbezoeken vrijwel compleet vervangen zijn door dit online toerisme?

Neen, als we Caroline Phillips, general manager van Destination Riverland, mogen geloven. Volgens haar zijn er nog altijd voldoende toeristen die wel ‘live’ on site deze wijnervaring willen beleven: “Ook al is dit online wijntoerisme zeker de toekomst, zie ik dit toch niet meteen een zwaar impact hebben op de feitelijke live bezoeken. Maar eerder als een enorme kans om mensen virtueel van onze regio en wijncultuur te laten ‘proeven’. En zo aan te moedigen om uiteindelijk toch hier naar toe te reizen en het zelf ter plekke te ervaren” klinkt het.

Een voorproefje dus, in afwachting van de échte degustatie.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 16 april 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Drie op de tien reeds schroefdop

ScrewcapsQua studies is het een tijdje stil geweest rond de marktstrijd tussen natuurkurk en schroefdop als de ‘ideale’ wijnflessluiting

Maar zopas publiceerde Euromonitor een nieuw onderzoek, waaruit blijkt dat de aluminium schroefdop verder op rukt. De statistieken bestrijken de periode 2012-2016.

Waar het marktaandeel in Europa van deze ‘screwcaps’ in 2012 bijvoorbeeld rond de 26% schommelde, was dit aandeel al geklommen tot circa 30% in 2016. Een groeiritme van +14,5%.

Ook wereldwijd zien we hetzelfde fenomeen. In dezelfde periode bleek het markaandeel globaal ook 29,6% terwijl het groeitempo +13,2% bedroeg. En sinds 2016 is het aandeel waarschijnlijk nog toegenomen en naderen we stilaan 1 op de 3 flessen stille wijn die met een schroefdop worden afgesloten.

Uiteraard is dat munitie voor de betrokken producenten.

Zo voegde de Aluminium Closures Group, die circa 75% van de belangrijkste producenten van schroefdoppen en aanverwante producten overkoepelt, nog wat extra data toe aan dit debat.

Jaarlijks vertegenwoordigden schroefdoppen nu ongeveer 9 miljard wijnflessen (van alle formaten) op een totale wereldwijde verkoop van 30 miljard stuks (2016).

Naast de landen waar de screwcap traditioneel reeds goed ingeburgerd is – denk maar aan Australië, Nieuw-Zeeland, Oostenrijk en geheel Scandinavië – werd de vinnigste groei genoteerd in de Verenigde Staten, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Nederland.

Te oordelen naar wat er op onze Belgische rekken belandt of we jaarlijks op onzete proeven krijgen, ligt onze wijnhandel hier nog achter. Ik schat dat hooguit 1 op de 5 wijnflessen bij ons ‘geschroefdopt’ wordt. Want zelfs de grote warenhuisketens die zelf miljoenen flessen bottelen, durven het blijkbaar niet aan om deze Belgische bottelingen integraal onder schroefdop aan te bieden.  

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 17 maart 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Op het label of via een link

QrcodeAl jaren duurt het getouwtrek tussen de wijnorganisaties/belangenbehartigers en de Europese Unie over meer accurate voedingsinformatie op wijnflessen

Europa eist namelijk al langer voor alle alcoholische dranken dat bijvoorbeeld de calorieën per glas of per eenheid duidelijk op het (rug)label worden vermeld, om zo de consument te waarschuwen dat hij/zij over de schreef dreigt te gaan. Net zoals het trouwens reeds gebruikelijk is in veel productielanden uit de zogeheten Nieuwe Wereld, of vrijwillige initiatieven bij bepaalde grote ketens en drankengroepen (zoals Treasury Wine Estates, Diageo of Pernod Ricard).

Omdat vanuit de sector niet meteen een snelle oplossing kwam, verhoogde de Europese Commissie in maart 2017 de druk door de stellen dat alle alcoholische dranken precies 1 jaar de tijd hadden om zo’n etikettenregeling uit te werken. Anders zou de E.U. zonder inspraak zo’n regeling opleggen.

Logische keuze

Deadline die dus deze maand afliep, waardoor al maandenlang vertegenwoordigers van het CEEV (Comité Européen des Entreprises Vins) zich over dit dossier bogen. Het CEEV is de Europese koepelorganisatie van de wijnindustrie- en handel waarin 23 nationale wijnorganisaties uit de E.U., individuele wijnbedrijven en ook vertegenwoordigers van Zwitserland en de Oekraïne zetelen.

Enkele dagen geleden kwamen ze met hun ‘oplossing’: alle Europese wijnproducenten zullen voortaan extra informatie over de voedingswaarde en ingrediënten beschikbaar maken voor de consumenten. Waaronder dus ook het aantal calorieën per portie, uitgedrukt met het symbool ‘E’ van ‘energy’.

Wie tussen de lijnen kan lezen, begrijpt meteen dat de formulering “info beschikbaar maken voor de consument” een zekere speelruimte laat. Bedoeling is immers dat de informatie niet per se on-label wordt afgedrukt, maar ook off-label wordt verzameld, dus bijvoorbeeld via een QR-code en links naar een website. Het staat wijnproducenten dus vrij om voor een van beide formules te kiezen.

En op die dubbele mogelijkheid kwam reeds kritiek, omdat bij een off-label link de consument nog altijd actief op zoek moet naar de informatie.

Maar dit lijkt toch een zinvol compromis?

Primo: het wijnetiket bevat immers een beperkte papieren ruimte om alle reeds verplichte waarschuwingen (sulfiet, zwangerschap, alcohol en autorijden,...) af te drukken, en mag toch niet op een medische bijsluiter beginnen lijken.

En secundo: voor wie écht begaan is met haar/zijn gewicht of gezondheid, vraagt het toch maar een kleine inspanning om deze informatie surfend te consulteren, in een tijdperk waar vrijwel iedereen met een smartphone geconnecteerd is? Informatie die bovendien veel gedetailleerder kan weergegeven worden via zo’n internetlink dan op dat klassieke label.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 28 februari 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Stopt de wijnboom in de VS?

De Verenigde Staten zijn gulziger dan ooit qua wijnconsumptie en vormen zonder twijfel een cruciale factor in de gezondheid van de globale wijnbusiness. Iedereen in de sector volgt dan ook met argusogen de trends in deze Amerikaanse markt

Maar het einde van de bijna 20 jaar durende groeiperiode lijkt in zicht. Het is Silicon Valley Bank (SVB) die in haar "State of the Wine Industry 2018" rapport tot deze conclusie komt. Volgens SVB neemt de omzetgroei af omdat vooral jongere consumenten en op pensioen vertrekkende babyboomers zwaar impact hebben op het koop- en drinkgedrag.  

Een aantal van de bevindingen uit deze studie:

  • Consumenten blijven het lagere-prijssegment verlaten ten gunste van een aanbod van betere kwaliteitswijnen, maar de totale omzetgroei neemt wel af.
  • Voor de wijnindustrie in de VS in zijn totaliteit zal de omzet met 2 tot 4 procent stijgen, terwijl de volumes met maximaal 1 procent zullen toenemen.
  • De totale prijszetting zal vrij stabiel blijven, want eventuele prijsverhogingen zullen in 2018 moeilijk doorgerekend kunnen worden aan de Amerikaanse consument.
  • Het premiumwijnsegment – in de studie o.i. nogal laag gedefinieerd als wijn boven de $ 10 per fles – zal met 4 tot 8 procent groeien. Op zich een behoorlijke score, maar toch beduidend minder dan de schatting van 10 tot 14 procent die in de marktstudie van 2017 werd voorspeld.
  • Wat het wijnaanbod betreft lijkt vooral de vraag naar Chardonnay in de VS bijzonder sterk, terwijl in rood Cabernet vrij stabiel blijft, met een vlakke tot licht neerwaartse druk aan de bovenkant van de markt.
  • De import richting VS zal toenemen, maar dan met name in het lagere premium-genre.
  • Hoewel babyboomers nog steeds de grootste afnemers van ‘fijne wijnen’ blijven, consumeren ze toch minder naarmate ze ouder worden. Ze veranderen hun bestedingspatroon en investeren minder in dure flessen naarmate ze zich moeten aanpassen aan een leven met een vast vervangingsinkomen (pensioen).”

Volgens Rob McMillan, stichter van de wijndivisie van SVB en auteur van het rapport zal 2018 in de Verenigde Staten “…al bij al een goed jaar zijn voor de wijnindustrie. Maar alhoewel er nog steeds sprake is van een groeiende verkoop, zal het groeiritme wel vertragen.”

En voegt hij er aan toe: “De meest succesvolle wijnhuizen over tien jaar zullen die zijn die zich aanpassen aan een ander type consument met andere waarden, namelijk: een klant die het internet op nieuwe en interactieve manieren gebruikt en vrij zuinig is, want over minder discretionair inkomen beschikt dan de vorige generatie(s).”

Frank Van der Auwera

 

 

Geplaatst op 11 februari 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Alcoholvrij of Alcoholarmer?

Ook al is deze editie het enthousiasme voor de alcoholvrije maand Tour Minérale met tienduizenden deelnemers gedaald, toch blijft het natuurlijk een fenomeen. Alleen al in de Belgische grootdistributie verdrievoudigde het volume aan alternatieven op één jaar tijd.

Dat het niet exclusief een Belgisch, maar vooral ook internationaal fenomeen betreft, blijkt uit het feit dat bekende wijnhuizen (waaronder Torres, Codorníu, Ackerman,..) ook recent hun alcoholvrije alternatieven lanceerden. Met stijgend succes.

Toch zijn we ervan overtuigd dat er waarschijnlijk een groter marktsegment wacht voor de lage-alcoholwijnen, cuvées van pakweg 8,5 à 10%. Het eindproduct van dit gamma leunt immers nauwer aan bij wat de gemiddelde wijndrinker percipieert als ‘wijn’, zeker als het om rode cuvées gaat die het nog altijd lastiger hebben in hun zero-procentgedaante. Bovendien bewijzen Duitse wijnmakers al jaren dat ze schitterende cru’s kunnen bottelen die vaak tussen de 9 à 11% alcoholvolume zweven.

Technisch is het verlagen van alcohol geen simpel proces, met draaiende kegelkolommen (onder vacuüm bij lage temperatuur) of omgekeerde osmose, waarbij een deel van de aanwezige alcohol wordt verwijderd. De fermentatie vroegtijdig stoppen – de gistcellen zetten de suikers immers om in (hogere) alcohol – is geen optie, want dan zit men opgezadeld met eindproducten die nog veel restsuikers bevatten, dus per definitie (half)zoet smaken.

Natuur contra alcohol

Dat deze niche echter lucratief kan worden, blijkt ook uit de plannen in Nieuw-Zeeland om dé marktleider te worden inzake ‘low-alcohol wines’. Daar komt nu volop het ‘Lighter Wines’-luik van het in 2014 opgestarte Primary Growth Partnership-programma onder stoom. Een partnership tussen Nieuw-Zeelandse wijnbouwers met co-financiering van het Ministry for Primary Industries.

Het is tot op heden het grootste R&D-initiatief dat ooit door de Nieuw-Zeelandse wijnindustrie werd genomen met de ambitie om van het land dé marktleider inzake lage-alcohol en lage-caloriewijnen te maken. Daarbij wordt lichte wijn gedefinieerd als alle cuvées met minder dan 10% alcohol per volume.

In de spaarpot van dit zevenjarenprogramma zit immers $16 miljoen. Geld dat niet alleen besteed wordt voor de ontwikkeling van lage-alcoholwijnen, maar ook onderzoek steunt inzake nieuwe duurzame technieken en natuurlijke gistculturen. De Nieuw-Zeelanders maken er echter geen wollig verhaal van, want de ambitie van dit megaproject is duidelijk marktgedreven, namelijk hun wijnexport aanzwengelen.

Innovatief op vinificatievlak is dat er in de Nieuw-Zeelandse filosofie géén de-alcoholisering aan te pas komt om zo het totale alcoholpercentage in de wijn te reduceren. Het onderzoeksproject focust integendeel op natuurlijke methodes om dit resultaat te bekomen.

Daarmee wordt bedoeld: nieuwe technieken toegepast in de wijngaard of de selectie van andere gistculturen die rijpe druiven met veel lagere suikerconcentraties opleveren. De eerste resultaten zijn er al, want ‘down under’ zijn Sauvignon Blancs met 10% alcohol reeds behoorlijk populair.

Straks ook massaal in onze rekken?

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 30 januari 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

De vage grens tussen lage en hoge alcohol

NapaTerwijl ook in België blijkt dat systematische taksverhogingen voor alcohol eerder minder dan extra inkomsten voor de staatskas opleveren – omdat consumenten als reactie vrij massaal over de grens gaan shoppen –, is er in de VS sprake van een ander, enigszins bizar, neveneffect tussen ‘taks’ en ‘wijn’.

Met name de flessen met een lager alcoholpercentage lijken er de dupe te worden van de recente belastinghervormingen van de regering Trump. En dreigen er duurder te worden.

1,5% tolerantie

Het Amerikaanse Congres keurde recent een belastingpakket goed, de zogeheten >Tax Cuts and Jobs Act 2017, waarin een vrij onverwacht – en waarschijnlijk onbeoogd – effect kan zitten voor de wijnmarkt.

Eventjes wat achtergrond. Wie nu in VS een wijn bestelt weet dat wijnen onder de 14% officieel beschouwd worden als ‘table wine’ en ook aan een navenant lagere voet werden getaxeerd, in casu ongeveer 21 dollarcent per fles. Of: circa 10 cents lager dan zogeheten ‘higher-alchol’ wines.

Voor kwaliteitsproducenten had deze regelgeving weinig invloed op hun prijs, maar vooral massaproducenten van goedkoper basiswijnen voor o.a. de supermarktketens hadden natuurlijk wél belang bij elke dollarcent die ze van de flessenprijs konden knijpen.

En dus pasten sommigen jarenlang zelfs omgekeerde osmosis toe of andere technieken om het alcoholgehalte in het eindproduct te reduceren tot net onder deze ‘table wine’-drempel.

Bovendien was er tot nu ook sprake van een zekere tolerantie vanwege de overheid. Het wijnetiket moe(s)t accuraat het alcoholpercentage weergeven binnen de limiet van 1,5% voor wijnen onder die magische 14%-drempel, en binnen 1% voor de zogeheten ‘higher-alcohol’ cuvées.

Wat in concreto betekent dat een cuvée uit Sonoma van officieel 13,9% misschien wel 15% of meer alcohol kon bevatten, maar toch nog steeds lager als tafelwijn belast werd. Er was in de huidige regeling daarom ook sprake van systematische onderschatting van de échte alcoholpercentages, niet alleen uit taksoverwegingen, maar tevens om sommige consumenten makkelijker te winnen.

Intolerant t.o.v. tolerantie?

Maar in het nieuwe pakket dat in december 2017 parlementair werd goedgekeurd, kan deze taksvoet drastisch veranderen, omdat de scheidslijn verandert.

In het nieuwe belastingpakket zullen wijnen onder de 16% alcohol namelijk allemaal identiek worden getaxeerd volgens de 21-cents-per-bottle rate. Slechts één uitzondering: bubbels, want die moeten in de VS 67 cents per fles ophoesten.

Wat mega-producenten vooral nerveus maakt is dat nieuwe regeling waarschijnlijk ook de tolerantiegrenzen van afwijkende alcoholpercentages verandert, die tot nu toe toch nog nipt binnen het lagere tarief vielen.

Want mega-producenten zijn natuurlijk slim. Uit een studie van UC Davis bleek dat het gemiddelde percentage tussen 1992-2009 van bijna 130.000 onderzochte Amerikaanse wijnen piekte op 13,99%, net tegen de fameuze maximumdrempel voor een lagere/hogere taks. Toeval of manipulatie?

Maar als straks deze tolerantie, parallel met de nieuwe belastingwet, eveneens wijzigt, zullen veel instap- en basiswijnen in de VS straks misschien in een hogere belastingschaal vallen.

Op dit moment is de uitkomst nog onduidelijk, omdat het TTB (The Federal Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau dat als de alcoholwaakhond in de VS fungeert) nog geen strikte richtlijnen van het Congres meekreeg.

Maar er bestaat een reële kans dat lagere-alcoholwijnen – natuurlijk een relatief begrip als je over een grens van 14% spreekt – straks toch zwaarder worden getaxeerd in de VS dan voorheen. Wat ook voor de Europese import natuurlijk een serieuze meerkost kan worden.

Frank Van der Auwera

Onze blogs

Meer