Home Markten Live Netto Sabato

Geplaatst op 30 december 2018 door Wijntijd

Klamme handjes voor de Europese Verkiezingen

WijngaardDoor de politiek chaotische finale van 2018 – niet alleen in België – , mogen we niet vergeten dat er in mei 2019 ook Europese verkiezingen op het menu staan.

Verkiezingen waar toch een aantal dossiers met potentieel ‘zware’ gevolgen op tafel liggen voor de wijnhandel- en amateurs. Enkele maanden na de ‘vernieuwing’ van het Europese Parlement wordt er immers een nieuwe Europese Commissie benoemd, de eerste in het post-Brexittijdperk. En hoe deze nieuwe ploeg zich zal opstellen tegenover de wijnsector, is nu nog een open vraag.

Overbelasting van wijnlabels

Een dossier dat zeker aan de nieuwe commissarissen zal voorgeschoteld worden is dat van de wijnetikettering.

Zo ligt er binnenkort een voorstel op tafel om alle Europese wijnlabels te verplichten het aantal calorieën te vermelden, inclusief een voor de hele EU uniform geldend symbool. Vooral dit laatste was, toen bleek dat de huidige Commissaris voor Gezondheid absoluut deze verplichte calorievermelding wilde introduceren, een eis van veel wijnproducenten: liever één Europees symbool en één Europese standaard dan dat ze voortaan voor elke exportbestemming een afzonderlijk etiket moeten ontwerpen.

Het huidige voorstel dat door de (Franse) rapporteur aan de nieuwe Commissie zal gepresenteerd worden, bevat echter een m.i. belangrijker beslissing: er wordt immers voorgesteld om alle actoren in de wijnbusiness voldoende tijd en speelruimte te gunnen alvorens hen te verplichten ook alle tijdens de vinificatie gebruikte ingrediënten gedetailleerd op het (rug)etiket te vermelden. Met als voornaamste argument: er bestaat immers geen officiële lijst van additieven of hulpmiddelen die als leidraad kan dienen.

Een zinvol voorstel, want als we niet opletten verandert een wijnlabel binnenkort in een medische bijsluiter die zijn ultieme doel mist, namelijk: de consument eerlijk voorlichten. Iedere anti-alcohollobbyist kan dan immers nieuwe ‘taboes’ eisen waardoor een wijnetiket onleesbaar en ongenietbaar wordt.  

En geef toe: de gemiddelde consument begrijpt waarschijnlijk toch 90% van de opgesomde producten of hun eventuele effecten niet, want om die finesses te vatten is vaak een biochemisch diploma nodig. Mag een fles wijn trouwens nog in eerste instantie plezier, smaak en gezelligheid bevatten in plaats van een chemische analyse, mits de nodige matigheid qua consumptie?

Money honey

Maar in het wijndossier voor de komende Europese Commissie zijn er nog andere topics verstopt die hopelijk op termijn de wijnbusiness- en drinker geen kater bezorgen.

Zo pleiten de momenteel geredigeerde teksten voor een verdere versoepeling van de spelregels inzake toegelaten druivenrassen – met name van hybriden – en wordt er ook gehoopt dat Europa zich minder bemoeit met de toelatingen voor nieuwe aanplantingen. Zeker in sterke productielanden als Frankrijk, Spanje of Italië wil men dat maximaal zélf bepalen en mag Europa hoogstens de randvoorwaarden verscherpen.

Uiteraard draait alles ook impliciet om geldstromen en subsidies. Na de Brexit wil Europa immers vanaf 2021 de globale enveloppe die de wijnsector krijgt serieus knippen, aangezien de Europese Unie straks nog slechts 27 leden telt.

Kortom, de verkiezingen voor de Europarlementariërs zouden in de huidige politieke context wel eens de hele Europese wijnbusiness flink door elkaar kunnen schudden, zeker gezien de animositeit die er tussen diverse lidstaten of politieke fracties heerst.

Frank Van der Auwera

PS: uiteraard wensen we alle lezers van deze rubriek "Wijntijd”, die na 10 jaar op deze vertrouwde pagina’s stopt maar verder zal lopen via andere kanalen, toch een uitmuntend millésime 2019. En wie met chronische of acute wijnvragen zit, u blijft altijd welkom via frank@dewijnkoopgids.eu of uiteraard via ons magazine Sabato.

Reacties

Onze blogs

Meer
Related Posts with Thumbnails