Home Markten Live Netto Sabato

Geplaatst op 24 maart 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Onrust in Corton

DruivenBourgogneliefhebbers krijgen al water in de mond als ze de naam ‘Corton’ lezen of horen, want deze grand cru prikkelt zowel de smaakpapillen als hun portefeuilles.

Maar al enkele weken heerst er grote nervositeit bij de bewoners en wijnmakers van de fameuze Corton-heuvel. Want alhoewel de Pinot Noirs en Chardonnays er succesvol op de flanken groeien, bevindt zich op de top van deze heuvel ruim 66 hectare bos.

En nu blijkt er plots een mysterieuze koper geïnteresseerd in die lap grond. Wat de 'locals' vooral verontrust is dat deze koper naar verluidt bereid is 1,5 miljoen euro voor deze bosgrond neer te tellen, terwijl de geschatte waarde slechts rond de 300.000 euro schommelt.

Verborgen agenda?

Met andere woorden: hier zit volgens de actievoerders een verborgen agenda achter. Want alhoewel dit terroir in principe géén appellatie-terrein is, dus niet voor de wijncultuur kan ingeschakeld worden – tenzij de nieuwe eigenaar wijn zonder beschermde herkomstbenaming wil produceren - , vrezen ze andere projecten, zoals de bouw van een resort of hotel.

De daarbij horende, zelfs gedeeltelijke, ontbossing zou immers het microklimaat sterk beïnvloeden van de wijngaarden in de geburen, waaronder ook Pernand-Vergelesses, Aloxe-Corton of Ladoix-Serrigny. De bomen zorgen momenteel voor een zekere verkoeling van de nabije wijngaarden, beïnvloeden de rijping van de trossen positief en remmen de erosie van de heuvelruggen af, omdat het regenwater beter wordt vastgehouden.

Zelfs esthetische en biologische argumenten worden ingeroepen: volgens de die-hards zou het verdwijnen van deze groene kruin op de Corton-heuvel niet alleen het panorama verknoeien maar tevens de biodiversiteit van fauna en flora verstoren.

De gemoederen blijven dus gespannen in dit deel van de Côte d’Or, ook al wordt er langs officiële zijde geargumenteerd dat er wettelijk géén boom mag gerooid worden. Maar velen weten dat er vaak een mouw aangepast wordt als er veel geld op tafel komt.

Er is daarom nu zelfs sprake dat L'association Paysages de Corton, die alle eigenaars van aanpalende wijngaarden verenigt, een tegenbod wil doen en zelf ‘hun’ heuvel aankopen.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 21 maart 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Millenials zijn wijngek

Uiteraard verschilt de Amerikaanse wijnmarkt grondig van de Europese, laat staan de Belgische, maar toch komt er voor de wijnverkoop optimistisch nieuws uit het land van Uncle Donald.

Met name dat de ‘millenials’ objectief de meest enthousiaste wijngekken zijn, die met voorsprong andere generaties op dat vlak overklassen. Ze kopen en drinken veel frequenter wijn.

Een recent onderzoek van Wine Market Council, een non-profitorganisatie van de wijnindustrie, concludeerde immers dat deze millenials maar liefst 42% van alle wijn in de V.S. opdrinken (referentiejaar 2015). Daarmee laten ze elke andere leeftijdscategorie ver achter zich.

Binnen deze ruime groep van de millenials zijn het vooral de 29 tot 38-jarigen die in dat referentiejaar 159,6 miljoen kisten/kartons wijn soldaat maakten.

Deze millenials zijn zeker geen zuinige nippers, want ruim 3 op de 10 behoort tot de zogeheten ‘High Frequency’-drinkers, wat betekent dat ze – als er wijn op tafel komt – toch gemiddeld zo’n 3 glazen consumeren ‘per sitting’.

Andere opvallende trend: 2/3 van de meest enthousiaste wijndrinkers in deze millenial-categorie zijn vrouwen.

Uit een rondvraag bij Californische wijndomeinen blijkt trouwens dat deze millenials niet alleen dé pijler en dus toekomst vormen onder de wijnverkoop/consumptie, maar bovendien altijd bereid zijn iets nieuws te proberen en bovendien heel leergierig zijn over het vinificatieproces.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 10 maart 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

China haasje-over met Britten

UKWineAl lang voorspeld: niet alleen economisch, militair en politiek is de Chinese volksrepubliek een grootmacht, maar ook qua wijnconsumptie spelen ze een hoofdrol. Zelfs in die mate dat nieuwe cijfers van de ‘Vinexpo/WSR Global Study’ suggereren dat binnen drie jaar China de nummer 2 positie zal overnemen van het Verenigd koninkrijk als belangrijkste wijn(inport)markt.

De Chinese markt voor zowel stille als mousserende wijnen zou namelijk tegen 2020 dik 21 miljard Amerikaanse dollar wegen, tegen dan 16 miljard voor het Verenigd Koninkrijk - dat dus naar de derde plek op de hitparade tuimelt.

Dat het niet alleen de toenemende dorst en koopgulzigheid is bij de Chinese midden- en topklasse die voor deze verschuiving zorgt, blijkt eveneens uit deze studie. Voor een stuk zou deze tuimeling van het V.K namelijk verklaard worden door een veranderend drinkgedrag.

Met name de consumptie van geïmporteerde stille wijnen zou er tegen 2020 krimpen van 120,9 miljoen kisten (van 12 flessen) naar 117,4 miljoen kisten. Vooral de spotgoedkope discountwijnen die de Britse markt overspoelen – flessen beneden de vijf pond aankoop – zouden een flinke terugval noteren.

En ook de effecten van de Brexit zullen absoluut een negatief impact hebben op de positie van het V.K. als tweede grootste wijnimporteur ter wereld.

Brexit Bubbels

Eén lichtpuntje voor onze buren over het Kanaal: ze worden wel wereldkampioen Prosecco-drinkers. Tegen 2020 zou de consumptie van deze Italiaanse bubbels er pieken tot 8,2 miljoen kartons (van 12 flessen of 9 liter).

Kunnen ze hun Brexit toch feestelijk wegspoelen…

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 24 februari 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Star Wars in Bourgogne en Beaujolais

HagelHet gaat dit keer niet om een (anti)terreuractie, maar om een technisch beschermingsplan tegen hagelstormen, die in deze regio vaak enorme schade toebrengen aan de wijngaarden.

Tegen juni dit jaar zullen in Bourgogne en de Beaujolais - op uitzondering van de Châtillonais – extra 90 zogeheten ‘générateurs anti-grêle’ worden geïnstalleerd, die dan zo samen ruim 45.000 hectare aanplant zullen beschermen tegen komende hagelbuien. Systeem dat tot nu toe reeds functioneert via 53 installaties in 14.000 hectare wingerd gelegen in de Côte d'Or, de Côtes-de-Beaune en Nuits, de Côte châlonnaise en le Couchois.

In concreto gaat het om een mobiele installatie die nitraatraketjes afschiet in een dreigende hagelwolk, waardoor de hagelkorrels kleiner worden en veel trager neerdalen. En hopelijk zo minder schade berokkenen aan de druivelaars. Dat is het ideale scenario, want deze methode is niet 100% onfeilbaar en waarschijnlijk ook een pak duurder dan een bescherming via netten, zoals die vaak elders wordt toegepast.

Hagel als kwelduivel

Dat een protectiesysteem een must is, staat buiten kijf. Bourgogne en zeker ook de Beaujolais worden de laatste jaren steeds frequenter geteisterd door hagelstormen.

Zo trokken voorjaar 2016 alleen al drie zware stormen over de Beaujolais. Zij zorgden ervoor dat maar liefst 2.136 hectare wijngaard voor gemiddeld 64% werden beschadigd, terwijl in nog eens 973 hectare maar liefst driekwart van de wijnstokken werden getroffen. In totaal werden in die periode zo 412 wijnexploitaties getroffen, waarvan 39 hun beplante oppervlakte zelfs met méér dan 75% beschadigd zagen.

En als we dan bedenken dat in de Beaujolais slechts 4 op de 10 wijnfirma’s verzekerd zijn tegen deze calamiteiten, vaak niet eens kostendekkend, dan wordt het waarom van deze technische investering in een rakettenschild duidelijk.

Gezocht: lanceerpersoneel

In Bourgogne en de Beaujolais gelooft men daarom heilig in deze Star Wars via nitraatraketten.

Alle betrokken ODG's (Les Organismes de Défense et de Gestion) van de appellaties uit de Mâconnais, Chablis, l'Auxerrois en Beaujolais – met ruggensteun van de CAVB (La Confédération des Appellations et Vignerons de Bourgogne) - zetten hun schouders nu onder dit rakettenschild voor bijna het integrale druivenareaal in hun regio's.

Het systeem bezit wel een belangrijke Achilleshiel: mankracht. Elk toestel heeft namelijk drie m/v nodig om de raketjes veilig en efficiënt te lanceren. Of die in tijden van hagelstormen tijdig paraat zullen staan, blijft dus de sleutelvraag…

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 17 februari 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Het kurkprobleem eindelijk opgelost?

KurkNiets zo frustrerend voor een wijnliefhebber als een (dure) fles die ‘bouchonné’ blijkt, dus waarbij de natuurkurk aangetast is door de chemische component TCA, het boeket daardoor naar muf karton en schimmel ruikt en de inhoud quasi-ondrinkbaar is.

De kurkindustrie sleutelt al jaren, onder druk van de schroefdoppen- en plastiekindustrie die veel marktaandeel veroverden, aan een oplossing voor dit probleem en heeft via geavanceerde technologieën de foutenmarge serieus weten terug te dringen.

De ultieme natuurkurk

Maar recent kwam het Portugese Amorim, 's werelds grootste producent van natuurlijke wijnkurk, op de proppen met de nagenoeg TCA-vrije kurk. Doopnaam: NDtech.

Door gebruik te maken van snelle chromatografie en elke geproduceerde kurk individueel gedurende enkele seconden te scannen, wordt TCA teruggedrongen tot maximaal 0,5 nanogram per liter. In mensentaal: deze amper te detecteren hoeveelheid is het equivalent van één drupel water in 800 Olympische zwembaden. Of: risico op kurkgeur vrijwel nihil. Met garantie bovendien, want elke kurk die boven de 0,5 nanogram TCA wordt gescand, wordt automatisch uit de batch verwijderd.

Is dit echter wel een echte innovatie, vraagt de kritische wijnkenner zich af. Want er bestaat toch al langer een kurkgeurvrije ‘Diam’, geproduceerd door concurrent Oeneo?

Het verschil tussen beide zit echter in hun structuur. Waar deze ‘Diam’ een technische, want samengestelde kurk is, wordt de nieuwe NDtech in één geheel uit kurk gestript en is dus een ‘natuurkurk’ in de zuivere zin van het woord.

Deze innovatie ging niet over één nacht ijs, maar is het resultaat van een investering van ruim 10 miljoen euro en 5 jaar Research & Development.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 10 februari 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Organisch van A tot Z

CavaKurkMisschien is het u ontgaan, zelfs als u tot de meest fanatieke believers van de biologische wijnkerk behoort, maar Europa - en meer bepaald Spanje - bezit wel een primeur: de eerste 100% pure organische appellatie.

Eventjes nadenken waar en wie? Het is namelijk een schisma in de cava-productie die tot dit resultaat leidde, in casu de Calataanse DO Clàssic Penedès.

Weg van de massaproductie

In 2014 braken immers een aantal producenten uit de cava-koepel, gestimuleerd door de lokale eco-paus Albet i Noya, omdat ze zich niet langer konden vereenzelvigen met de soms belabberde kwaliteit van deze populaire Spaanse bubbels. Want door het enorme exportsucces werd de spoeling ook steeds dunner en dunner, zodat er – zelfs op onze Belgische markt – cava's in de rekken belandden waarvan de basisfactuur (vinificatie, fles, botteling, etikettering, dus de blote aankoopprijs) inferieur werden aan alle bijkomende kosten (transport, winstmarge, accijnzen, eco-kosten,…). De inhoud werd soms ondergeschikt aan de uitmonstering en het imago. Dus kwamen steeds meer producenten in het geweer tegen deze nivellering richting bas de gamme.

De nieuwe subappellatie Clàssic Penedès bleek evenwel toch meer dan een stelletje dwarsliggers of dikkenekken-bodega's. Zo was één van de belangrijkste condities om tot deze nieuwe club toe te treden de vereiste om gecertificeerd organische wijn te produceren. Zonder deze certificatie en een kelderrijping van minimaal 15 maanden kunnen de (aspirant)leden immers nooit het label van de DO Clàssic Penedès dragen.

Met andere woorden: dit is de eerste unisono appellatie op Europese bodem, zij het dat het natuurlijk om een voorlopig nog klein clubje draait. Want momenteel zijn er slechts 15 bodega’s die de DO belichamen. Bodega's waarvan een aantal ook bij ons vlot te koop zijn: Albet i Noya, Bonans, Castell de Pujades, Celler Can Morral del Moli, Celler Grapissó, Celler Puig Romeu, Cellers AT Roca, Clos Lentiscus, Colet, Loxarel, Mas Bertran, Mas Comtal, Mas dels Clavers Can Gallego, Miquel Jané en Torre del Veguer.

Loont het?

Dubbele hamvraag blijft.

Eén: wanneer krijgen deze 15 pioniers eindelijk meer sympathisanten die ook hun buik vol hebben van de platvloerse en banale cava's, zodat deze DO geen (weliswaar boeiend) randfenomeen blijft in de cava-commercie?

En twee: valt deze organische origine en druivencultuur ook effectief te proeven in het glas? Met andere woorden, is de toegevoegde waarde - en de soms hogere prijsvork - van deze certificatie in een ‘mousseproces’ essentieel? Ik denk dat we de komende weken en maanden dringend een aantal vergelijkende degustaties moeten organiseren om hierop een antwoord te vinden.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 4 februari 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Zweedse cru’s scoren

Als er nu één regio is (Scandinavië) en één land dat wij nooit spontaan associëren met wijnbouw, is het wel Zweden. Zelfs niet met de voortschrijdende opwarming van de aarde in het achterhoofd.

Vooral niet omdat er massaal druivenmost wordt ingevoerd die dan verder ‘verzweedst’ en gelabeld wordt, en zeker ook omdat er een staatsmonopolie rust op de alcoholverkoop, wat jammer genoeg meestal resulteert in overconsumptie. Wie Zweedse relaties/vrienden heeft, zal dit statement zeker bevestigen: veel Zweden worden privé échte vikings eens er (ginds zo peperdure) alcohol in de buurt is.

Maar toch heeft onlangs een wijndomein in Zuid-Zweden medailles gewonnen in een internationale competitie.

En niet bij de eerste de beste gelegenheid, maar tijdens de zeer gereputeerde ‘International Wine Challenge’ in Londen. Daar kaapte immers Vingården i Klagshamn, een in Klagshamn gevestigd Zweeds domein, twee zilveren medailles weg voor respectievelijk zijn witte ‘Incognito 2015’ en jaartalloze ‘Ego 3’. Twee cuvées gemaakt van de in Zweden zeer populaire Solaris, want naar schatting staat 85% van de wijngaarden er aangeplant met deze variëteit.

Nochtans is deze Zweedse wijnbouwer een relatieve nieuwkomer, want de eerste oogst werd pas in 2005 gecommercialiseerd. Of we deze cru's ooit in onze kontreien zullen kunnen kopen/drinken, is echter twijfelachtig. De 1,6 hectare wijngaard produceert op jaarbasis hooguit 5.000 à 6.000 flessen.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 30 januari 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Latour op de organische toer

LatourDat steeds meer domeinen, zelfs in de Bordelais, zich profileren als biologische of organische producent, is geen toeval. Een bio-imago kan tegenwoordig immers een flinke commerciële bonus betekenen, ook al wordt er reeds jaren zo natuurlijk mogelijk gewerkt. Maar perceptie is een sterk wapen in de wijnhandel.

Cruciaal in deze perceptie of een wijnstreek/appellatie als ‘natuurlijk’ wordt bekeken, is het feit dat er een aantal voortrekkers met naam en faam actief zijn.

Daarom is het voor een als traditioneel gepercipieerd wijngebied als Bordeaux zo belangrijk dat het legendarische Château Latour (Premier Grand Cru Classé Pauillac) zich deze dagen out als ‘organisch wijndomein’.

In 2018 gelukt?

Deze onbetwiste topper uit het klassieke klassement van 1855 produceert jaarlijks drie verschillende cuvées. De ‘grand Vin’ is het Château Latour waarvoor, zeker uit oudere millésimes, fortuinen worden voor neergeteld en waarvan het overlevingsparcours meerdere decennia overspant. Een gespierd Cabernet Sauvignon-beest dat in recente oogsten tussen de 900 à 1.400 euro wordt verhandeld. Het druivenmateriaal ervoor komt dan ook uit het historische ‘Enclos’ van 45 hectare, met zicht op de Gironde, waar de rijping optimaal gebeurt.

Als tweede wijn is er het label ‘Les Forts de Latour’ (samengesteld uit de jongere stokken die nog niet de grand vin-status verdienen) en de derde wijn gaat als ‘gewone’ Pauillac onder kurk, met dito lager prijskaartje natuurlijk.

De conversie richting organische wijncultuur draait nu integraal rond deze historische 45 hectare van het Enclos, prestigeperceel dat wel bijna de helft van het totale domein van 88 hectare beslaat.

Het conversieproces werd al in 2015 opgestart en aangezien de certificatie ten vroegste pas na drie jaar wordt toegekend, betekent het dat we moeten wachten tot de oogst 2018 alvorens we de eerste ‘organische’ Château Latour kunnen kopen.

Minder is meer

Wat er vooral verandert bij Latour nu ze de organische kaart trekken?

Voortaan worden uitsluitend koper en zwavel, in combinatie met diverse plantinfusies, ingezet om ziekten in de wingerd te bestrijden. Ook insecticiden worden taboe en vervangen door de techniek van seksuele verwarring, waardoor de voortplantingscyclus van bepaalde schadelijke insecten verstoord wordt. En natuurlijk worden geen onkruidverdelgers meer gebruikt en zal exclusief organische mest alle kunstmest vervangen.

Mijn vraag is echter: zullen we dat straks ook proeven in het eindproduct? Ik denk het niet, aangezien Château Latour ook voor deze organische conversie nu niet meteen een chemische veelgebruiker was die zijn cliënteel ‘vergiftigde’.

Maar dat het marketingverhaal er rond als zoete broodjes verkoopt, illustreert verdorie zelfs deze column…

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 22 januari 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Blauwe wijn loopt blauwtje op

Vorig jaar was het een hype: plots lag er ‘blauwe’ wijn in de Europese rekken.

Product dat meteen de drinkende gemeenschap in twee kampen verdeelde. Het (overgrote) deel bestond uit tegenstanders, producenten én liefhebbers die dit nieuwe wijntype als een pure marketinggimmick en een kunstmatige creatie beschouwden. Een hipster-drankje kortom. Maar de voorstanders vonden het integendeel een leuke, trendy nieuwe drank die volgens hen wel natuurlijk was en bovendien eindelijk enige afwisseling bracht in het klassieke kleurschema wit-rood-rosé.

Wat er ook van zij: in Spanje kan men er niet mee lachen.

Bastaardwijn

Alhoewel het een team van jonge Spanjaarden was dat vorige zomer onder het Gik-label de eerste blauwe wijn lanceerde en meteen ruim 100.000 flessen in 25 afzetmarkten verkocht, krijgen zij nu een njet van de Spaanse wetgever.

Na een anonieme klacht en duidelijke afkeer van de traditionele wijnlobby, kregen de makers immers inspecteurs over de vloer. En het verdict dat recent viel is hard: blauwe wijn mag voortaan niet langer als ‘wijn’ gelabeld en verkocht worden, zo klinkt het nu officieel. Een blauwe wijn als Gik hoort in Spanje nu thuis in de vage categorie ‘andere alcoholische dranken’.

Uiteraard een dikke streep door de rekening van de entrepreneurs achter ‘Gik’. En al hun imitatoren die overal mee op de blauwe trein sprongen. Zij vinden deze beslissing namelijk absurd, omdat hun product voor 100% van een selectie Spaanse druivenvariëteiten wordt gemaakt en zijn blauwe kleur slechts krijgt na toevoeging van een natuurlijk pigment dat uit de druivenpel wordt geëxtraheerd.

Wat hun dossier natuurlijk zwakker maakt is dat er ook indigo wordt toegevoegd, een in se natuurlijke kleurstof afkomstig van de Wede-plant, die echter al lang ook artificieel wordt vervaardigd. Dat wijkt toch al af van klassieke vinificatieprocessen.

Bovendien maakten de Gik-teamleden bij de lancering van hun blauwe wijn ook strategische PR-fouten. Zo gaven ze in interviews toe dat niemand van hun team écht expertise had op gebied van wijnmaken en dat voor hen de kleur er eigenlijk niet toe deed. Hun reclamecampagne draaide verder helemaal rond het ‘breken van de wijnregels’, het ‘heruitvinden van tradities’ of het ‘drinken van innovaties’. Niet meteen een taalgebruik waarmee je de traditionele wijnbusiness- of drinkers charmeert.

Slag in het water?

Maar nu kreeg blauwe wijn dus rood licht in Spanje. Voorlopig zijn deze blauwe revolutionairen echter nog niet zinnens zich neer te leggen bij deze officiële beslissing. Op Change.org lanceerden ze daarom een actie en petitie om zoveel mogelijk steun te verzamelen. In hun motivatie wordt het voorgesteld of zij de strijd aanbinden tegen de 'oubolligen' en 'conservatieven' die blauwe wijn als blasfemie beschouwen.

Wat ook de uitkomst wordt: heeft deze actie nog wel zin? Want waar enkele maanden geleden blauwe wijn nog een hot topic was in veel populaire media, lijkt de hype serieus afgekoeld.

Misschien is de houdbaarheidsdatum van blauwe wijn ondertussen reeds overschreden…

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 14 januari 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Armworstelen voor de Chinese wijnfan

ChinawijnDat China de 5de belangrijkste wijnmarkt is op wereldniveau – en nog steeds met rode stip stijgend – maakt veel wijnproductielanden en individuele domeinen hypernerveus. Iedereen wil immers een deel van deze groeiende taart, want we mogen niet vergeten dat er tegen 2020 naar schatting zeker 32 miljoen (koopkrachtige) Chinezen bijkomen die wettelijk wijn mogen drinken en dus ongetwijfeld zullen kopen. Een natte droom voor elke wijnmaker- en importeur.

Maar als Europa traditioneel het grootste stuk van deze wijntaart wil opeisen, zullen er toch extra inspanningen nodig zijn. Want de Aussies liggen al jaren op de loer en kunnen ondertussen schitterende exportcijfers voorleggen richting Mainland China, ten koste vooral van de Franse wijnindustrie.

Waar tot enkele jaren geleden de dure Franse cru’s uit met name Bordeaux en Bourgogne de goed bij kas zittende Chinese wijnkopers fascineerde, is deze ‘mood’ omgedraaid. Tijdens de primeurronde in Bordeaux voor de grands crus classés hebben de Chinezen de laatste oogsten hun kat gestuurd. Of hun eerdere bestellingen geannuleerd. Zelfs de nouveaux riches in China hebben in het snuitje dat de prijskaartjes van bepaalde Franse cultwijnen buiten proportie zijn.

Europa in de tang

En ondertussen zijn er steeds meer kapers op de kust, zeker in het redelijk geprijsde wijnsegment. Ook uit Europa, want Italiaanse bubbels en Spaanse wijnen maken commercieel in China serieuze sprongen, alhoewel het vooral de Australiërs zijn die met het leeuwendeel gaan lopen.

Zo zag de Australische wijnindustrie vorig jaar haar exportaandeel van medium-geprijsde wijnen in China met maar liefst 51% groeien.

Trend die nog eens gestimuleerd wordt door de Chinese overheid, die de tarieven voor Australische wijnimport aan versneld tempo afbouwt via het recente bilaterale vrijhandelsakkoord. Zo zou het tarief voor Aussie-wijnimport in 2018 teruggeschroefd worden tot slechts 2,8%, om in 2019 zelfs tot zero terug te vallen.

Hello Europe, are you listening?

Frank Van der Auwera

Onze blogs

Meer