De feestdagen komen eraan en T-zine strooit met de cadeaus. Nu ja, Apple eigenlijk. Want van 26 december tot 6 januari kan je elke dag een gratis song of een applicatie voor je iPhone of iPod touch uit de iTunes Store downloaden. Als Belg moet je er wel een klein trucje voor uithalen.
Om de gratis liedjes en programma’s te verzilveren surf je voor 26 december naar deze webpagina. Als je daar je e-mailadres achterlaat houdt Apple je in de feestperiode dagelijks op de hoogte van de songs en applicaties die je kosteloos kan downloaden. Hou er wel rekening mee dat elke aanbieding slechts 24 uur geldig is. Elke dag even je mailbox checken is in dit geval dus wel zo verstandig.
Vooraleer je de cadeautjes daadwerkelijk kan downloaden, zal je nog een kleine hindernis moeten overwinnen. De iTunes-actie is namelijk een initiatief van Apple Nederland en loopt daardoor enkel in de Nederlandse Store (iTunes-link). Als Belgische bezoeker kan je daar weliswaar moeiteloos een kijkje gaan nemen, maar voor het aanschaffen van content – of die nu gratis of betalend is – heb je een Nederlands iTunes Store-account nodig. Tot voor kort was daarvoor een Nederlandse kredietkaart vereist, maar die policy heeft Apple intussen versoepeld. Om een Nederlands account aan te maken zonder credit card, ga je als volgt te werk:
• Start iTunes 9 op en klik links op iTunes Store. Als je al een Belgisch account hebt bij de iTunes Store, log dan eerst uit.
• Klik helemaal onderaan op het bolletje met de Belgische vlag en klik in het volgende scherm op het Nederlandse vlaggetje.
• Je bevindt je nu in de Nederlandse iTunes Store. Klik bovenaan in het zwarte balkje op App Store. Om een account zonder kredietkaart aan te maken moet je namelijk eerst een gratis applicatie voor iPhone of iPod touch aanschaffen – ook als je zo’n toestel niet eens bezit. Ga dus naar de Free Apps (in de kolom helemaal rechts) en selecteer daar eender welk programmaatje.
• In het dialoogvenster dat verschijnt kies je voor Maak nieuwe account aan en volg je de aanwijzingen. Voer je e-mailadres in (een ander dan dat je voor de Belgische Store gebruikt!), kies een wachtwoord, geef een beveiligingsvraag op en voer je geboortedatum in. Klik daarna op Ga door.
• De iTunes Store vraagt je nu naar de gewenste betalingsmethode. Vink hier de optie Geen aan en vul tot slot nog even de andere verplichte velden in. Enkele tellen later is je Nederlandse account klaar voor gebruik. Deze truc is overigens ook dé manier om apps voor iPhone en iPhone touch te downloaden die bij ons officieel niet verkrijgbaar zijn, zoals het in Nederland erg populaire Uitzending Gemist met on-demand herhalingen van programma’s van de publieke omroep.
De Taakbalk van Windows 7 biedt heel wat handige nieuwe snufjes. In deze aflevering uit onze reeks tips over het nieuwe besturingssysteem leggen we je uit hoe je via de Taakbalk werkelijk razendsnel toegang krijgt tot je favoriete programma’s en meest gebruikte documenten.
Een eerste Taakbalk-nieuwtje is Vastmaken aan Taakbalk. Dat houdt in dat je de icoontjes van je favoriete applicaties via een eenvoudige sleepbeweging op de Taakbalk kan vastpinnen, zodat je ze altijd binnen handbereik hebt. Bij vorige Windows-versies werd de door jou gekozen volgorde van de icoontjes al eens ongevraagd door elkaar gehusseld. Dat gebeurt in Windows 7 niet meer, al kun je de programma’s uiteraard wel zelf van plaats verwisselen.
Vastmaken aan Taakbalk werkt alleen met programma’s. Voor folders en documenten hanteert Windows 7 een andere methode. Sleep bij wijze van test maar eens een Word-bestand naar een lege plek op de Taakbalk. Je zal zien dat Windows zal voorstellen om het document vast te maken aan Microsoft Word. Eigenlijk gebeuren er op dat moment twee dingen: het programma Word wordt opgesnord en vastgepind op de Taakbalk, en het desbetreffende document belandt automatisch in een zogeheten Jump List. Om dat handige lijstje op te roepen klik je met de rechtermuisknop op – in dit geval – het kersverse Word-icoontje op de Taakbalk. Bovenaan, bij Gepind, zie het vastgemaakte document te staan, dat vanaf nu telkens maar een muisklik verwijderd is. Heb je het document op een bepaald moment niet meer nodig, klik dan op het blauwe ‘duimspijkertje’ om het bestand uit de Jump List te verwijderen.
Welke elementen een Jump List nog meer bevat hangt volledig af van het bijbehorende programma. Zo herbergt het lijstje voor Internet Explorer 8 een overzicht van de websites die je vaak bezoekt en ook een paar handige taken, zoals InPrivate-navigatie starten (surfen in alle privacy) en Nieuw tabblad openen. De Jump List voor Windows Media Player 12 bevat dan weer de liedjes die je regelmatig beluistert.
Onze vorige tip over Windows 7 gemist? Klik dan hier.
Hoe maak je je internetverbinding nog sneller? Uiteraard kan je je provider bellen en een krachtiger abonnement aanvragen, maar er zijn ook tal van andere truukjes die je kan toepassen. Kiezen voor een snellere DNS-provider bijvoorbeeld. Geen nood als de term DNS je niet meteen iets zegt, want het gaat nu eenmaal om een belangrijke dienst die een quasi onzichtbaar bestaan leidt.
In enkele woorden uitgelegd staat DNS in voor de vertaling van de adressen die je in je browserbalk invoert. Die worden omgezet naar de unieke cijfercode waarop elke server te bereiken is. Hoe langer die omzetting duurt, hoe langer je zal moeten wachten voor je überhaupt met de server contact kunt leggen. In de meeste gevallen is het je internetprovider die voor de DNS-vertaling zorgt, maar dat hoeft zeker niet zo te zijn. In het verleden hadden we het al over OpenDNS, een alternatieve DNS-provider die al enkele jaren meedraait.
Sinds gisteren is ook Google actief op dat vlak: met Google Public DNS biedt de Californische internetgigant een DNS-dienst aan die, net als OpenDNS, meer veiligheid en meer snelheid belooft. Volgens de eerste testen zouden vooral niet-Amerikaanse surfers via Google een stuk sneller op hun bestemming geraken.
Natuurlijk duikt hier weer het privacy aspect op. Als je telkens een adres door Google laat vertalen, heeft het bedrijf in principe een volledig inzicht in je surfgedrag. Dat idee alleen al zal heel wat gebruikers ongetwijfeld afstoten, maar zoals steeds: aan jou om te bepalen of je meestapt in dit verhaal.
De kleine lettertjes lezen, daar zijn we meestal niet zo goed in. Zeker niet als ze om de haverklap veranderen, zoals bij snel evoluerende diensten als Facebook en Twitter. Toch kan een kleine aanpassing van die teksten grote gevolgen hebben voor je privacy. Zo kunnen jouw Facebook-foto’s binnenkort wellicht zomaar opduiken in advertenties. Tijd dus om je privacy-instellingen bij dat sociale netwerk een beetje aan te scherpen. Daarnaast geven we je ook nog vijf tips voor een veiliger gebruik van Twitter.
Facebook
Voorkomen dat je Facebook-profielfoto of andere kiekjes plots gebruikt gaan worden voor reclamedoeleinden, is vooral een kwestie van gezond verstand. Het zijn namelijk vooral (bepaalde) ‘toepassingen van derden’ die zich schuldig maken aan deze vorm van privacyschending. Wees dus selectief in de toepassingen die je toevoegt, en klik bij elke nieuwe applicatie meteen even door naar de Toepassingsinstellingen van Facebook. Daar kun je per toepassing de privacy-settings aanpassen (en zul je merken dat veel informatie standaard voor iedereen zichtbaar is – dus niet enkel voor je vrienden).
Facebook zelf maakt momenteel (nog) geen misbruik van je foto’s. De enige ‘advertenties’ waarin de dienst jouw gegevens verwerkt hebben betrekking op de onderwerpen waar je zelf uitdrukkelijk ‘fan’ van bent geworden. Wil je dat niet, word dan gewoon nergens fan van.
Facebook sluit echter niet uit (het geld moet nu eenmaal érgens vandaan komen) dat het je gegevens in de toekomst wél gaat doorsluizen naar toepassingen van derden en advertentienetwerken. Dat blijkt uit het feit dat je je daar nu al tegen kan wapenen. Doen, zouden we zeggen: duik in de Privacy-instellingen van Facebook, klik op Nieuwsoverzicht en prikbord, en daarna op het tabblad Facebook Ads. Geef hier aan dat Niemand jouw gegevens te zien mag krijgen in de vorm van een advertentie.
Twitter
Woord van het jaar of niet, ook ‘twitteren’ is niet zonder gevaar. Beveiligingsspecialist Trend Micro deed onderzoek naar de valkuilen en formuleerde vijf tips om daar niet in te donderen.
1. Deel nooit persoonlijke informatie via Twitter. Tweets zijn te vinden via zoekmachines en te linken aan jouw identiteit. Is het echt noodzakelijk om een e-mailadres of telefoonnummer door te geven? Doe dat dan via een Direct Message en verwijder die nadien. Opgelet: als de ontvanger Twitter op een smartphone gebruikt wordt het bericht niét uit de inbox verwijderd.
2. Veel followers oftewel volgers betekent dat je je gedachten kunt delen met veel mensen. Toch moet je selectief zijn in wie je toestaat om je tweets te volgen. Klik ook niet zomaar door naar het profiel van nieuwe followers en blokkeer ze wanneer ze onbetrouwbaar overkomen.
3. Twitter je via sms? Onthoud dan dat een reactie op een Direct Message te zien zal zijn als een publieke tweet.
4. Kies voor een moeilijk te achterhalen wachtwoord en verander dat om de zoveel tijd. Geef je gebruikersnaam en (eventueel) je wachtwoord bovendien uitsluitend door aan Twitter-diensten die Open Authentication (OAuth) ondersteunen.
5. Gebruik een Twitter-programma zoals TweetDeck om de afkomst van korte URL’s (bijvoorbeeld beginnend met http://bit.ly) te achterhalen voordat je de sites opent. Zo voorkom je spam en malware.
Dat Gmail de laatste jaren bijzonder populair geworden is betekent daarom nog niet dat alle finesses van de webmaildienst bekend zijn. Wellicht heb je er bijvoorbeeld nooit echt op gelet dat je Gmail ook offline kan gebruiken. Dat werkt in principe net zoals Outlook of een ander traditioneel mailprogramma met twee verschillen:
- Er is extra software nodig, in dit geval Gears, een kleine database die je berichten op je pc opslaat en ze op die manier ook zonder internetverbinding aanspreekbaar maakt.
- Je gegevens worden niet automatisch gesynchroniseerd. Google vraagt je te switchen tussen de 'offline' en 'online' mode. Geef je op de site aan dat je offline wil werken, worden de berichten gedownload en vice-versa.
Google Gears werkt zowel samen met Internet Explorer als met Firefox en installeer je makkelijk om rechtsboven in je Gmail-scherm op de link 'offline' te klikken. De eerste keer dat je dat doet, moet je wel even geduld hebben: je computer zal de Gears software moeten installeren en de berichten die al in je inbox zaten downloaden. Daarna duurt het synchroniseren nog hooguit een minuutje.
Een fijne nieuwigheid is dat je voortaan offline ook mails met attachments kunt klaarzetten. Het bestand wordt dan net als het bericht zelfs pas verzonden als je terug op het internet zit en je de link 'online' hebt aangeklikt.
De laatste keer dat ik ‘Niet zoeken maar vinden’ als titel gebruikte voor een artikel ging het over Spotlight, de in 2005 geïntroduceerde zoekfunctie van de Mac. Met Windows 7 heeft Microsoft eindelijk een evenwaardig alternatief.
Je vindt de vernieuwde zoekfunctie van Windows als vanouds onder de Startknop, links onderaan. In het vakje met het vergrootglas kan je meteen je zoekopdracht invoeren. Je zal merken dat de eerste resultaten, net als bij Apples Spotlight, al in beeld verschijnen zodra je begint te typen. Erg handig, want daardoor hoef je de gezochte term maar zelden helemaal in te voeren.
Windows 7 deelt de zoekresultaten keurig in categorieën in, zoals Programma’s, Documenten, Afbeeldingen en Muziek, met daarnaast telkens het aantal resultaten per categorie. Als de zoekresultaten niet meer allemaal in het venster passen, klik je onderaan op Meer resultaten weergeven. In het grotere venster dat dan verschijnt krijg je veel meer details te zien met betrekking tot je zoekopdracht. De gevonden trefwoorden worden geel gearceerd en als je een item aanklikt krijg je rechts in beeld een voorvertoning van het desbetreffende bestand te zien (of te horen, als het om een geluidsbestand gaat).
Al met al een hele vooruitgang, maar toch nog nét niet zo krachtig als de tandem Spotlight/Quick Look in Mac OS X. Die toont namelijk previews van àlle bestanden op je computer, zelfs als de bijbehorende applicatie (PowerPoint bijvoorbeeld) niet geïnstalleerd is. In Windows 7 krijg je nog heel vaak de melding dat er ‘geen voorbeeld kan worden weergegeven’. Dat gold op onze test-pc in elk geval voor attachments (Word-documenten, foto’s) in e-mails.
Een ander minpuntje is dat Windows 7 het ‘pad’ van je zoekresultaten niet meer laat zien. Om de locatie van een file te achterhalen, zul je via de rechter muisknop in de Eigenschappen van het bestand moeten duiken.
Voer je vaak dezelfde zoekopdracht uit, dan kun je die handeling voortaan opslaan als een zogeheten zoekactie. Naast een bestandsnaam kan je de actie ook nog een of meerdere labels meegeven, die bij een zoekopdracht dan weer als trefwoorden fungeren. Opgeslagen zoekacties belanden in de linkerkolom van het zoekvenster, in het Favorietenmenu.
Onze vorige tip over Windows 7 gemist? Klik dan hier.
De term komt je misschien niet bekend voor, maar het fenomeen van een 'Blue Screen Of Death' (BSOD) zal je als Windows-gebruiker zeker kennen. Het gaat, je kon het al raden, om een blauw scherm met witte letters dat plots zonder enige waarschuwing op je monitor verschijnt. Wellicht is je eerste reactie dan om te vloeken omwille van verloren tijd en verloren documenten en je pc snel te herstarten, maar het loont wel degelijk de moeite om het scherm in kwestie even te overlopen. Dankzij de handige gids die we bij Maximum PC vonden, kan je immers te weten komen waarom Windows gecrasht is en wat je kan doen om gelijkaardige problemen in de toekomst te vermijden.
Wat liep er fout?
Hoewel zo'n BSOD lijkt op een reeks onleesbare codes, staat bovenaan het scherm wel degelijk te lezen welke fout er zich juist voorgedaan heeft. Na een eerste paragraaf die uitlegt dat je pc herstart moet worden, lees je er - in hoofdletters en met streepjes in plaats van spaties - de precieze foutmelding.
Zo slaat IRQL_NOT_LESS_OR_EQUAL op een hardwareprobleem, bijna steeds door een slecht geschreven driver. Installeerde je onlangs een nieuwe scanner, printer of webcam, dan heb je de dader wellicht snel te pakken. Koppel de hardware los en deïnstalleer de drivers maar noteer eerst welke versie momenteel geïnstalleerd is. Vind je op de website van de fabrikant een nieuwere versie, dan lost die het probleem wellicht op. Is dat niet het geval, dan zul je even geduld moeten hebben of de verkoper contacteren.
Andere foutmelding zijn bijvoorbeeld DATA_BUS_ERROR (een probleem met het geheugen in je computer), NTFS_FILE_SYSTEM (een probleem met je harde schijf) en UNEXPECTED_KERNEL_MODE_TRAP (een probleem met je processor maar vaak eerder met je moederbord). Maximum PC gaat nog meer in detail wat betreft de stappen die je kunt ondernemen en lijst nog enkele andere exotische meldingen op. Het advies is vaak te technisch voor normale gebruikers, maar helpt je wel om een ruw idee te krijgen van de boosdoener - handig om je pc-boer waar nodig van antwoord te kunnen dienen.
Iedereen Windows 7 geïnstalleerd intussen? Mooi zo, dan kunnen we in deze T-zine met een gerust hart van start gaan met een gloednieuwe serie tips en trucs voor het jongste besturingssysteem van Microsoft. In dit eerste deel maken we je vertrouwd met Peek, Snap en Shake; drie handigheidjes van de Aero-interface die orde scheppen in de wirwar van vensters op je bureaublad.
Hoe hard er onder de motorkap ook gesleuteld mag zijn aan Windows, vaak zijn het juist de kleine verbeteringen die het leven van de computergebruiker weer net dat tikkeltje aangenamer maken. Peek, Snap en Shake zijn daar mooie voorbeelden van. De ontwikkelaars verdienen er vast geen Nobelprijs mee, maar jij kan er wel heel wat tijd mee winnen.
Peek (to desktop)
Beschouw dit snufje gerust als de Windows-variant van Apples Exposé: beweeg je muispijl naar de ‘actieve’ hoek rechts onderaan je scherm, en alle geopende vensters worden transparant. Handig als je op je bureaublad een bepaald icoontje zoekt of even een widget wilt raadplegen (met de beurskoersen, bijvoorbeeld). Jammer wel dat je zo’n icoontje niet meteen kan beetpakken; daarvoor moet je eerst op het rechthoekige knopje in de rechter onderhoek klikken, zodat alle geopende vensters worden geminimaliseerd. Voor de sneltoetsliefhebbers: Peek (to desktop) kan ook geactiveerd worden met Windows-toets + spatiebalk.
Snap
Met Snap kun je eenvoudig twee vensters of applicaties naast elkaar plaatsen, die elk exact de helft van je beeldscherm innemen. Dat lukt op twee manieren: 1) sleep het ene (programma)venster naar de linkerkant van je scherm en het andere naar de rechterkant, of 2) pak de vensters beet en ‘werp’ ze met een snelle muisbeweging naar links en naar rechts. Die laatste methode vergt overigens wel wat oefening. Een extra tip die een beetje aansluit bij Snap; als je in Windows 7 een venster tot tegen de bovenrand van je scherm sleept, wordt het automatisch gemaximaliseerd.
Shake
Engels voor ‘schudden’ en in Windows 7 zeer letterlijk te nemen. Neem met de muis een venster beet en schud het hevig van links naar rechts. Alle andere vensters (die je even niet nodig hebt) verdwijnen van het bureaublad, zodat je je beter kan focussen op die ene taak. Schud nogmaals met het venster, en de andere vensters zijn weer terug.
Eén belangrijke opmerking wel bij dit alles, en dat is dat je computer en (vooral) grafische kaart krachtig genoeg moeten zijn. Worden ze te zwak bevonden door Windows 7, dan zijn de Aero-interface en de bijbehorende snufjes simpelweg niet beschikbaar.
Nu Windows 7 al enkele weken op de markt is, duiken de eerste problemen, bugs en onhebbelijkheden op. Zo blijkt de DVD-drive van de pc niet altijd bruikbaar, lukt het vaak niet om te synchroniseren met je iPhone en laat Windows 7 zich niet steeds van zijn mooiste kant zien.
Gelukkig zijn het stuk voor stuk zaken die mits enige simpele ingrepen snel opgelost kunnen worden. Onze collega's van Techradar stelden een uitgebreide lijst met vragen en antwoorden op die je kan helpen om de plooien met je nieuwe besturingssysteem weer glad te strijken.
De recente lek van duizenden webmailwachtwoorden heeft nog maar eens aangetoond dat het grootste veiligheidsrisico niet zozeer bij slechte software of vervelende bugs ligt, maar vaak bij de gebruiker zelf.
Bij Google zijn ze daar ook van overtuigd, al drukken ze zich misschien iets subtieler uit. Het Amerikaanse bedrijf geeft op zijn Gmail blog immers een aantal tips mee om de webmaildienst veiliger te gebruiken. Niets wereldschokkend, maar zeker en vast een handige checklist.
