De leukste Belgische Twitter accounts op een rijtje

We hadden het eerder al over Twitter, de doodsimpele dienst die toelaat in zeer korte updates aan iedereen (of enkel uw vrienden) te laten weten waar u op dat eigenste moment feitelijk mee bezig bent, via het web, instant messaging of per SMS. We gaan u niet vervelen met een lofzang, maar willen u een aantal Belgische initiatieven leren kennen die u misschien  zouden kunnen overwegen om de al te vaak onterecht als nutteloos bestempelde dienst uit te proberen.

Het weer

@weerman ("elke dag de heetste weerweetjes")

@BelgianWeather (door mezelf aangemaakt, Engelstalige updates over het weer in Antwerpen, Brussel, Luik en Gent)

Muziek

@Radioo (de laatste liedjes die gespeeld werden op Studio Brussel netjes in updates gegoten - Radioo.be lijkt overigens een aankomend initiatief te zijn van webbureau Robarov - met dank aan Pietel voor de referentie)

@FMBrussel (hetzelfde als het voorgaande maar voor de radiozender FM Brussel - aangemaakt door Peter Forret)

Nieuws

@tzine_nl (wat had u gedacht?)

@tijd (breaking news van de grootste financieel-economische site van het land)

@bearbull (de financiële blogfeed van De Tijd)

@m24nl (van onze geldwebsite m24.be)

@VRTnieuws / @deredactie (wel stilgevallen ondertussen)

@DSOnline (nieuwsupdates van De Standaard Online)

@Nieuwsblad_be (Nieuwsblad.be)

@MediaBom (celebrity & entertainment nieuws van MediaBom)

@Belgium_nl / @benews_nl (nieuwsaggregators)

@MondiaalNieuws (Mo.be)

@Shareomatic (nieuws en nuttige links voor geeks)

Toepassingen

@ilist (maak handige, korte lijstjes van eender wat via ilist, een initiatief van 10to1)

@GarageTV (de laatste video's op Telenet's GarageTV portaal)

Events

@bwards (voor de Bwards)

@opencoffeeBXL (Open Coffee Club Brussels, een initiatief van mij)

@barcampBrussels (BarCamp Brussel)

@barcampGhent (BarCamp Gent)

@mobilewebcamp (Mobile Webcamp)

Eten & drinken

@fokkie (populaire verbastering van koffie)

@koffie en @thee

@twunch ("lunch, Twitter style")

Overige

@BelgischeLotto (de resultaten van de laatste Lotto-trekkingen)

@iedereen (wel ... iedereen dus)

@atomium (updates van de Atomium website / blog)

@wegeninfo (Belgische verkeersinformatie)

@FouteHumor (geen uitleg vereist)

@Cinebel (de laatste nieuwe films op Cinebel.be)

Zijn we leuke Belgische initiatieven vergeten te vermelden? Laat het ons gerust weten in de reacties!

Robin Wauters

Bescherm uw Facebook-profiel tegen pottenkijkers

Wie een profiel aanmaakt op een sociale netwerksite is per definitie een openhartig persoon. Maar dat wil natuurlijk nog niet zeggen dat u zomaar al uw privégegevens aan de buitenwereld kenbaar wil maken.

U hebt vast zelf wel al eens gezocht op (oude) bekenden om te kijken of ze ondertussen de weg naar Facebook al gevonden hebben. Vaak vindt u er veel gegevens van de persoon in kwestie, soms komt u echter niet verder dan een naam en een fotootje. Maar weet u zelf welke gegevens over u zichtbaar zijn en hoe u ze kunt afschermen voor onbevoegden?

Om uw profiel te bekijken zoals anderen het ziet volstaat het uit te loggen uit Facebook en vervolgens op uw eigen naam te zoeken. Wat u op dat moment ziet is letterlijk en figuurlijk voor de hele wereld zichtbaar. Is uw naam aanklikbaar, dan staat uw profiel open.

Facebook en co geven u niet bepaald de pap in de mond, maar als u even grasduint door de instellingen van uw profiel zult u wel degelijk de opties vinden om uw privacy-instellingen aan te passen. (Bij facebook klikt u gewoon rechtsboven de link 'privacy' aan). Vaak zijn er verschillende niveaus die u kunt instellen, bijvoorbeeld om te verhinderen dat iemand uw vriendenlijst kan bekijken.

U kunt er zelfs voor kiezen uw contacten in groepen in te delen en aan elke groep verschillende rechten geven. Handig om bijvoorbeeld het verschil te maken tussen collega's en vrienden.

Honderd procent waterdicht zijn dit soort maatregelen echter nooit. Dat werd onlangs nog bewezen toen hackers toegang bleken te hebben tot de persoonlijke Facebook-foto's van stichter Mark Zuckerberg en die van Paris Hilton. De fout is ondertussen rechtgezet.

Laetitia Vignaud

Volg uw (virtuele) vrienden op de voet

Sociale netwerken zijn zo ongeveer dé hype van het moment op het internet. Maar wie zich aansluit bij een site als Facebook in de hoop aan te knopen met (oude) bekenden, wordt in plaats daarvan al snel overladen met uitnodigingen voor kinderachtige spelletjes en kwisjes. Het zal mij worst wezen hoe krachtig mijn zombie is of op welke popster uit de jaren '80 ik het meest lijk. FriendFeed wil orde brengen in die chaos, zonder het warm water opnieuw uit te vinden.

De site heeft als enige doel u op de hoogte houden van wat uw vrienden zoal uitspoken op het net. Welke foto's plaatsen ze? Waar bloggen ze over? Wat laten ze de wereld weten via Twitter? FriendFeed brengt die informatie samen op één homepage. Het zijn met andere woorden de gegevens van tientallen sites, maar dan wel gebundeld per persoon en ontdaan van alles wat niet relevant is.

FriendFeed ondersteunt vandaag een dertigtal diensten, stuk voor stuk bekende namen als Digg, del.icio.us, YouTube, Flickr of LinkedIn.

U hoeft geen van die sites zelf te gebruiken om van FriendFeed te kunnen profiteren, u kunt zich ook aanmelden als 'passieve' gebruiker en de foto's, video's en berichten van anderen volgen. Erg leuk is bovendien de mogelijkheid om de 'feeds' te doorzoeken. Handig wanneer u deze zomer op vakantie vertrekt en even wil checken of vrienden uw bestemming al bezocht hebben.

Raphael Cockx

Visualiseer uw Twitter-netwerk

Antwerpenaar Kris Temmerman, zelfverklaard 'Digital Artist' en Flash developer, zet zichzelf en zijn bedrijfje Neuro Productions deze week aardig in de kijker met een interactieve browser voor Twitter-gebruikers. Zijn we u al verloren?

Even uitleggen waar het over gaat: Twitter is een zogenaamde 'microblogging'-applicatie waarmee geregistreerde gebruikers korte berichten (140 tekens of de lengte van een SMS-bericht) kan versturen naar een schare 'volgelingen'. Deze kunnen kiezen of ze de updates via SMS, hun browser of via instant messaging ontvangen.

Twitter updates ('tweets') gaan van wat u op dat moment aan het doen of lezen bent tot geautomatiseerde berichten zoals blog posts, uw online opgeslagen favorieten, de muziek waar u op dat moment naar aan het luisteren bent, en eigenlijk alles waarvoor XML (RSS) feeds beschikbaar zijn. U kunt zelf andere Twitter-gebruikers volgen en zij kunnen u volgen, zodat u op termijn een klein sociaal netwerk opbouwt.

(Overigens is ook T-Zine op Twitter te volgen, zie http://twitter.com/tzine_nl)

Wat de Twitter Friends Network Browser doet, is de relatie die u hebt met andere gebruikers en hun netwerk visualiseren op een snelle, interactieve manier. Een zeer leuke showcase van wat zoal met Flash mogelijk is zonder de applicaties al te 'zwaar' te maken. Het idee op zich is natuurlijk niet nieuw, zie bijvoorbeeld de Facebook Friends Visualizer applicatie.

Robin Wauters

[Via BVLG]

Nieuwe website biedt innovatieve tools voor sollicitanten

Met 'allejobsinleuven.be' wordt vandaag een nieuwe regionale jobsite gelanceerd die de geliefde aanpak van Web 2.0 bedrijven wil toepassen op de zoektocht naar een job. De site staat voor het maximale gebruik van sociale netwerken om sollicitanten beter te informeren over hun toekomstige werkgever.

"Ik vertrok voor het idee van de site vanuit m'n eigen ervaring," vertelt oprichter Peter Vandenabeele. "Ik was op zoek naar een job in het Leuvense en kon uit het hoofd een aantal potentiële werkgevers opnoemen, bedrijven waar ik een serieuze kans maakte om aangenomen te worden. Maar eigenlijk wist ik van geen enkel bedrijf of ik er ook echt zou willen werken." Vandenabeele stelde zelf vast dat hij om echt te kunnen beslissen meer nodig had dan een traditioneel sollicitatiegesprek of informatie uit de pers.

De site moet op termijn een tool worden die gebruik maakt van de collectieve kennis van zijn gebruikers. "Je ziet het bijvoorbeeld bij LinkedIn: gebruikers spraken zich over elkaar uit en prijzen (ex-)collega's aan. Hetzelfde kan je doen voor bedrijven. Als iemand die er werkt mij weet te vertellen dat er bij bedrijf X een prima sfeer heerst, dan is die informatie voor mij als sollicitant natuurlijk bijzonder boeiend," legt Vandenabeele uit. Hij benadrukt dat er geen anonieme commentaren op de site zullen komen. "Je moet tenslotte weten wie spreekt om de waarde van de beoordeling in te schatten", klinkt het.

Vandenabeele wil kleinschalig beginnen. De sociale tools komen pas na de lancering van de site online, voorlopig ligt de waarde in de exhaustieve lijst van Leuvense werkgevers die hij hoopt op te bouwen. "Je weet hoe dat gaat in het Web 2.0-wereldje: je lanceert zo snel je kunt en blijft de site daarna constant verbeteren," aldus de oprichter. Ook de regionale focus is een bewuste keuze: “Het is een test in een streek die ik zelf goed ken. Ik hoop dat het aanslaat en dan zien we wel waar we nog kunnen lanceren."

Over het businessmodel denkt Vandenabeele nog volop na. "De basisfuncties zullen sowieso gratis zijn, want alleen zo kan je verzekeren dat je ook echt alle bedrijven aan boord hebt. Voor de rest zou je kunnen denken aan het beproefde model van zoekmachines en andere gidsen: wie als werkgever meer betaalt, krijgt meer aandacht."

Raphael Cockx

Bluffen op het internet is 3,5 miljoen dollar investering waard

Het sociale netwerk voor durfers en bluffers Bragster - met Belgische roots - heeft 3,5 miljoen dollar aan durfkapitaal opgehaald, geleid door Intel Capital, de investeringsarm van de bekende chipmaker. De Londense start-up finaliseerde eerder al een investeringsronde in augustus 2006 door 'angel investor' David Frankel, die ook in deze ronde participeerde.

Bragster werd initieel Gottabet gedoopt, maar de Belgische oprichters Wim Vernaeve en Bertrand Bodson veranderden de naam toen ze beseften dat het woord 'bet' een negatieve connotatie heeft in de Verenigde Staten, waar het merendeel van hun publiek zich bevindt.

In wezen is Bragster een sociaal netwerk opgebouwd rond uitdagingen. De achterliggende gedachte is eenvoudig: wanneer gebruikers beweren dat ze iets kunnen of durven doen, maken ze dit kenbaar via de website en laten ze andere gebruikers wedden of ze de bewering kunnen hardmaken en staven aan de hand van bewijzen (zoals bvb. een video). Af en toe doet ook een celebrity hieraan mee (bvb. 50 Cent), wat de website al redelijk wat bekendheid heeft opgeleverd, voornamelijk aan de andere kant van de Atlantische Oceaan.

Bragster kreeg dit jaar al zowat 800 000 leden te verwerken, en wil met het extra kapitaal extra marketinginspanningen leveren om de website massaal bekend te maken. Omzet moet komen van merken die bepaalde uitdagingen sponsoren, en van het licentiëren van de technologie waarop het sociaal netwerk is gebaseerd.

Robin Wauters

[Via TechCrunch UK]

Arkafund investeert 1 miljoen euro in Belgische Web 2.0 start-up Yuntaa

Arkafund, de risicokapitaalpoot van Sydes, Dexia Bank en ARKimedes, heeft 1 miljoen euro geïnvesteerd in het jonge Belgische Web 2.0-bedrijf Yuntaa.

Yuntaa is een volledig webgebaseerde backup & storage-applicatie voor allerhande multimediabestanden (foto's, video's, muziek, enz.) met een innovatieve interface en een aantal sociale elementen. Yuntaa is beschikbaar in een hele resem talen en volledig gratis, hoewel er betalende abonnementen mogelijk zijn voor intensieve gebruikers.

Yuntaa maakt van het opladen en delen van bestanden kinderspel, en u krijgt de mogelijkheid aan te geven met wie u welke bestanden al dan niet wenst te delen. U hoeft daarvoor de interface niet eens te verlaten; zelfs niet bij het openen van tekstdocumenten, waarvoor het bedrijf eerder al een samenwerking opzette met het Amerikaanse Office 2.0-bedrijf Zoho.

Het platform werd enkele maanden geleden gelanceerd en telt ondertussen 25 000 geregistreerde gebruikers.

Met het vers kapitaal is Yuntaa van plan 3 à 5 extra mensen aan te werven en zich toe te leggen op de verdere ontwikkeling van Yuntaa.com en diens evenknie Yuntaa.biz, die eerder gericht is op de noden van bedrijven.

Yuntaa werd opgericht door 3 ondernemers: Jan Lambrechts (CEO), Nadia Lambrechts (COO) en Andy Barrett (CTO). Dankzij de investering krijgen ze een ervaren rot erbij als voorzitter van hun Raad van Bestuur: Luc De Vos, bekend als o.a. oprichter van EUnet International en PING.

Robin Wauters
 

CommenTag: beheer en verrijk de reacties op uw blog

Vaak is een populaire blog niet alleen interessant om volgen omwille van de artikels, maar evenzeer omwille van de reacties van derden erop. Snedige commentaren, correcties of aanvullingen zorgen immers vaak voor bijkomend entertainment of duiding over het onderwerp. Regelmatige bloglezers weten echter maar al te goed dat de kwaliteit van de reacties in de meeste gevallen omgekeerd evenredig is met de kwantiteit: hoe meer reacties er op een artikel komen, hoe moeilijker het is om de conversatie te volgen, en hoe kleiner de kans wordt op een leeswaardige reactie.

Het Belgische CommenTag hoopt hier iets aan te veranderen door het gebruik van hun plug-in te promoten bij populaire blogs. Die zorgt er namelijk voor dat reacties 'tags' (kernwoorden) kunnen meekrijgen van de auteur van het artikel en/of de reactie. Zo wordt het handiger voor lezers om een bepaalde discussie in de reacties te volgen. Om de plug-in in actie te zien, kan u terecht op KlaxonneMoi.org en ObjectiveLessEmission.org.

Het leuke aan CommenTag is dat het uw huidige reactiesysteem niet vervangt (zoals bijvoorbeeld coComment, Disqus, IntenseDebate, enz.) maar wel verrijkt. Bovendien is de installatie eenvoudig, en hoeft u niet bang te zijn dat er bepaalde reacties verloren of verplaatst zouden kunnen geraken. De plug-in werkt zelfs met terugwerkende kracht en zal dus alle reacties uit het verleden eveneens voorzien van de nieuwe functionaliteit. In de toekomst zal de plug-in aan reageerders zelfs een aantal tags proactief kunnen voorstellen, en als beheerder van de blog kan u hier zelf nog suggesties aan toevoegen.

Voorlopig werkt de plug-in enkel met het blogplatform WordPress en dient u een gebruikersnaam en paswoord aan te vragen. De makers verwachten dat het 'private beta'-label er begin maart wordt afgehaald, en dat de extensie dan meerdere blogsoftwaresystemen zal kunnen ondersteunen.

CommenTag is een Belgisch initiatief van de hand van 3 jonge computeringenieurs: Arnaud Coomans, Xavier Damman en Olaf Witkowski.

Robin Wauters

Corelio lanceert gepersonaliseerd nieuwsportaal 24.be

Mediagroep Corelio, vooral bekend van de krant De Standaard, lanceert vandaag 24.be, een nieuw internetportaal dat door de initiatiefnemers omschreven wordt als "de ideale startpagina voor wie in één klik mee wil zijn met wat er leeft in de wereld en op het internet".

Eigenlijk maakt Corelio hier vooral handig gebruik van Netvibes, de internetapplicatie van het gelijknamige Franse bedrijf die toelaat een volledig gepersonaliseerde startpagina samen te stellen aan de hand van RSS-feeds en widgets / gadgets. Standaard vind u op 24.be een hele reeks informatiebronnen terug, gecategoriseerd per thema en beschikbaar in beide landstalen. Uiteraard staan vooral de online media van Corelio in de kijker, maar er is ook aandacht voor externe nieuwsbronnen, waaronder Tijd.be en Lecho.be. Via de technologie van Netvibes kunt u het portaal zelf herschikken, bronnen toevoegen of wissen. Tegelijkertijd staan de verschillende internetapplicaties van Netvibes ter beschikking, waaronder bvb. webmail, games, agenda, contactenlijst, YouTube, verschillende zoekmachines, Flickr, enz.

Netvibes krijgt op internationaal vlak met name concurrentie van iGoogle, Live.com (Microsoft) en PageFlakes. Daarbij is het Franse bedrijf echter het enige dat klanten toelaat startpagina's volledig naar hun hand te zetten. Dat gebeurt onder de noemer Netvibes Universa.

Robin Wauters

Belgische Oxynade wil 's werelds grootste evenementendatabank uitbouwen

Oxynade, een jong bedrijf uit het Gentse, werkt aan een nieuwe applicatie die informatie over evenementen bijeensprokkelt en op een uniforme manier op het net toont. Kwestie van u werkelijke alle entertainmentopties voor te schotelen. Oxynade is erg ambitieus: het bedrijf wil zo snel mogelijk de grootste evenementendatabank op het internet aanbieden

De start-up heeft een patent aangevraagd op hun basistechnologie: een geavanceerde zoekrobot die op een intelligente, volledig geautomatiseerde manier duizenden online en offline bronnen scant en er de belangrijkste informatie over het evenement uitpuurt. Denk aan de naam, categorie, datum, lokatie, beschrijving, enz. Alle gegevens worden vervolgens samengevoegd en in een structuur gegoten. Daarna creëert het Oxynade met behulp van manuele interventies naar eigen zeggen in no time een zeer kwalitatieve databank.

De technologie laat Oxynade toe gepersonaliseerde 'verticale' zoekmachines aan te bieden aan bedrijfsklanten als reisbureau's, overheidsinstellingen, culturele en toeristische infocentra, internetportalen, enz. Het bedrijf werkt ook zelf aan een internationale zoekmachine voor allerhande evenementen, die het op termijn in alle Europese landen lokaal wil uitrollen op een vrijwel geautomatiseerde manier.

De 2 ondernemers achter Oxynade zijn geen onbekenden: Hans Nissens zette in het verleden reeds CultuurWeb en CultuurDatabank op de Belgische landkaart, en Niko Nelissen richtte in het verleden reeds een aantal internetondernemingen op, waaronder onder meer Hostbasket (dat onlangs werd overgenomen door Telenet).

Robin Wauters

Muzieklabels laten DRM-kater achter zich

Digital Rights Management (DRM), de vloek van vele - al dan niet illegale - downloaders van muziek, staat op het punt van de aardbol te verdwijnen.

BusinessWeek onthulde vorige week dat Sony BMG - van in den beginne nochtans één van de felste voorvechters van beperkte rechten voor eindgebruikers - de technologie nog dit kwartaal links zal laten liggen, althans voor een deel van het huidige muziekcatalogus. Daarmee volgt de joint-venture tussen Sony en Bertelsmann de 3 andere grote platenmaatschappijen (EMI, Vivendi - Universal en Warner): zij gaven in de loop van 2007 al te kennen dat ze DRM de rug toedraaien. Sony BMG verknalde het feestje door er later aan te voegen dat men voor de aankoop van DRM-vrije muziek wel nog altijd fysiek naar de winkel moet gaan om een speciale kaart aan te kopen waarmee je de muziek dan kan downloaden ...

DRM is een verzamelterm voor alle technologieën die door distributeurs en uitgevers worden gehanteerd om materiaal waar rechten op staan te beheren en beschermen. zo kan een uitgever een aantal afdrukken of kopieën toestaan, of bepalen dat een muziekstuk gratis slechts een bepaald aantal keer beluisterd kan worden, of slechts op 1 of meerdere toestellen. Een belangrijk punt van kritiek is altijd geweest dat de rechthebbende door het gebruik van DRM de wettelijke rechten van gebruikers zou kunnen inperken en dat de gebruiker vaak niet eens weet heeft van de hem opgelegde beperkingen.

Nu DRM op sterven na dood is, wordt het uitkijken naar de gevolgen voor de muziekindustrie in 2008. Voor wie de opkomst van technieken als DRM van nabij heeft gevolgd, is het alvast geen verrassing om te zien dat de realiteit van het internet en diens gebruikers de grote spelers dwingt om alternatieve manieren te zoeken om de industrie op de been te houden.

Geïnteresseerden volgen ook best de filmindustrie op de voet; nog zo'n miljardensector die het enorm moeilijk heeft om de (r)evolutie van het steeds groeiende web bij te benen en zeer creatief te werk zal moeten gaan om niet in te storten.

Robin Wauters

En ook nog...

Ons wekelijks overzicht van berichten die op de verschillende blogs in het oog sprongen.

Emerce over Apple dat in de VS via het muziekprogramma iTunes speelfilms gaat verhuren. Het heeft nog lang geduurd, maar nu is het dus zover. Op het moment dat Fox-films op DVD verschijnen, kunnen Amerikanen de video ook tegen betaling downloaden. Kopen van films was al langer mogelijk, en het is vooralsnog niet geweten hoe lang de verhuurperiode duurt, wat het zal kosten en hoe Apple en Fox de opbrengsten verdelen. Ook is niet bekend wanneer deze dienst ook in België zal beschikbaar zijn, en of het ooit zover zal komen. Maar het model op zich is alvast interessant, en is opnieuw slecht nieuws voor de klassieke videotheken en de verkoop van klassieke dvd's.

TechCrunch over realtime games op verschillende sociale platforms. Leden van het sociale netwerk Bebo, dat werkt op hetzelfde soort platform als Facebook, en gebruikers van Facebook zelf gaan in realtime met mekaar kunnen schaken, sudoku spelen enz dankzij een derdepartij-applicatie, Bunchball. Ook leden van andere netwerken zouden hierbij kunnen betrokken worden. Experten denken dat deze tendens, waarbij de verschillende platforms minder ommuurde tuintjes zouden worden, zich verder zal doorzetten, mogelijk tot op een punt dat ook het aanmaken van profielen en vriendenlijsten platformoverstijgend wordt.

CNet News over een privacy-uitschuiver door Google. Doet Google een Facebookje, zo vraagt CNet News zich af, alluderend op de heisa over een te ambitieus advertentieproject bij Facebook. Google Reader maakt het al een hele tijd mogelijk hyperlinks, clips en blogs te delen met anderen. Vorige week werd het systeem zo aangepast dat uw contacten op Google Talk automatisch toegang krijgen tot deze items. Net zoals bij het Beacon-project van Facebook is de verontwaardiging groot en wordt geëist dat Google het systeem zo verandert dat enkel personen die u bewust aanduidt toegang krijgen.

Wired over het probleem van 2008: te veel informatie. We zinken steeds jaar een beetje verder weg in het moeras omdat de stroom e-mails zo snel toeneemt dat onze arme hersentjes niet meer kunnen volgen en we dus minder productief worden. Volgens AP kostte die 'information overload' de Amerikaanse economie in 2006 bijna 450 miljard euro.

Roland Legrand

Een statig herenhuis in cyberspace

Ook in cyberspace zijn er statige herenhuizen. Nee, ik bedoel niet die elektronische sociale netwerken voor nouveaux riches, die Facebook-achtige sites die exclusief voor heel rijke mensen zijn en alle anderen buitensluiten. Ik heb het over 'oude' virtuele gemeenschappen, die de hele transitie hebben meegemaakt van de Bulletin Board Systems (BBS) van de jaren 80 en begin jaren 90 zo over chatapplicaties tot de grote netwerken en virtuele werelden van nu.

Ik kocht onlangs het boek From Counterculture to Cyberculture  van Fred Turner, over de culturele, spirituele en technologische pioniers van het hedendaagse internet. Het is een fascinerend verhaal over hoe de studentencontestatie en de hippie-beweging van de jaren 60 cultureel toch ook verwant was met het militair-industriële complex dat nochtans werd bestreden en hoe deze culturele kenmerken tot op vandaag doorwerken in de internetcultuur.

Welnu, in dat boek is er uitvoerig sprake van The Well, een van de oudste virtuele gemeenschappen die continu actief zijn gebleven (sinds 1985). Tal van mensen die later beroemd werden in Silicon Valley ontmoetten er mekaar, maar ook academici en publicisten zoals Howard Rheingold, de man die naar verluidt de term 'virtuele gemeenschap' bedacht.

Nieuwsgierig spoedde ik mij dan ook naar de homepage van The Well. Meteen werd mij duidelijk dat een zekere exclusiviteit deze gemeenschap niet vreemd is. "Lidmaatschap is niet voor iedereen", zo las ik. Niet dat iemand wordt geweigerd omdat hij geen miljonair is, maar lidmaatschap is toch wel betalend (niet veel, maar toch). Nog belangrijker: deelname aan de talrijke discussiefora, hét sterke punt van The Well, is niet anoniem. De leden worden geacht mekaars echte identiteit te kunnen bekijken.

Deze twee aspecten, het betalende karakter en het feit dat deelname niet anoniem is, zorgen er wellicht voor dat het ledenaantal slechts zo'n 4.000 beloopt.

Ik liet me niet afschrikken en werd lid. Ik had echt de indruk 15 jaar terug te gaan in de internettijd. Geen flitsende grafische hoogstandjes, geen audio, geen video. Wel efficiënt georganiseerde discussiefora, gaande van koken over spiritualiteit tot games, media en politiek. Maar vooral: dikwijls diepgaande discussies in een bijna intieme sfeer. Eigenlijk meer gesprekken dan discussies, die op zoveel internetfora al snel verworden tot het verkondigen van het eigen grote gelijk en tot pogingen tegenstanders verbaal plat te walsen.

Ik was nog maar nauwelijks actief of ik werd al door verschillende andere deelnemers welkom geheten. Iemand die blijkbaar een paar van mijn interesses deelt, stuurde me al meteen een vriendelijke mail. Nog iemand anders zei blij te zijn dat er nog eens een Europese journalist bij het gezelschap kwam - het moet gezegd dat The Well nog altijd een heel Amerikaanse, zeg maar Californische, groep is.

Het lijkt allemaal niet spectaculair, maar in deze tijden van elektronische sociale netwerken waar deelnemers honderden en honderden 'vrienden' hebben op hun 'vriendenlijsten', is een dergelijke intimiteit bijna een luxe. De discussies of gesprekken lijken er plaats te hebben in salons, ook al is de grafische interface gewoon tekst. Het is dan ook geen toeval dat The Well nu in handen is van het eveneens Californische salon.com.

Ik ben nog altijd heel geïnteresseerd in grote sociale netwerken zoals Facebook en gesofisticeerde 3D- virtuele omgevingen als virtuele ontmoetingsruimtes. Het zijn plaatsen waar ik heel veel mensen met heel verschillende achtergronden kan ontmoeten. Maar na een paar weken lidmaatschap moet ik toegeven dat ik ook heel blij ben wanneer ik mij even kan terugtrekken in debijna intimiteit van het oude Californische cyberherenhuis dat The Well is.

Roland Legrand

LinkedIn vernieuwt website

LinkedIn, de zakelijke (en volgens sommige saaie) tegenhanger van het populaire sociale netwerk Facebook, heeft zijn site grondig vernieuwd. Een nieuwe startpagina moet meer overzicht bieden en het netwerken tussen zakenmensen een stuk vlotter maken, terwijl selectieve nieuwsberichten (gekoppeld aan het bedrijf of sector van de gebruiker) voor meer informatie moeten zorgen. Maar de echte veranderingen zullen pas de komende weken zichtbaar worden.

LinkedIn heeft namelijk aangekondigd dat er voortaan ook externe applicaties op de website zullen draaien, stukjes website van andere bedrijven die de gegevens van LinkedIn gebruiken om volledig nieuwe toepassingen mogelijk te maken. Denk bijvoorbeeld aan een kalender met beurzen en conferenties die aangeeft welke contacten aanwezig zullen zijn. LinkedIn wil met zoveel mogelijk externe bedrijven samenwerken, maar gaf al te kennen een zeer strenge selectie te zullen hanteren.

Een eerste voorbeeld is er al: het Amerikaanse zakenblad Business Week gebruikt het platform van LinkedIn om bij de namen van zakenlui waarover het blad schrijft meteen hun profiel en connecties te tonen.

Raphael Cockx

Plaxo Pulse: zien en gezien worden

Gezucht en geklaag alom op de redactie. De reden: een nieuw sociaal netwerk, Plaxo, manifesteert zich in de vorm van een stroom van vragen van collega's, contacten en vrienden om ook hierbij aan te sluiten. Het wordt ondertussen al een halve dagtaak om LinkedIn, Facebook, MySpace, Ecademy.com, Join2Grow en andere Xing's bij te houden.

Maar dat is nu net het verkoopsargument van Plaxo: de hele zooi van sociale netwerken overzichtelijk houden. Een snelle blik op Wikipedia leert ons dat Plaxo een online adressenboek is dat zes jaar geleden werd opgericht door Sean Parker, de medestichter van het legendarische Napster, Minh Nguyen en de ingenieursstudenten Todd Masonis en Cameron Ring. Het bedrijf is gevestigd in het Californische Mountain View, zusterstad van Hasselt maar net iets meer bekend als één van de Silicon Valley centra met bedrijven zoals LinkedIn, Google en AOL. Plaxo, dat eigenlijk een voorloper was van de huidige gekte rond sociale netwerken, riep heel wat vragen op, maar dit jaar werd de grote comeback voor het bedrijf.

Midden dit jaar kondigde het bedrijf aan dat het met Plaxo Pulse van start ging, een dienst die een antwoord moet bieden op de verbrokkeling van de sociale netwerken. De dienst laat toe inhoud te integreren afkomstig uit de vele verschillende bronnen op het sociale web. De gebruikers van Plaxo kunnen op selectieve wijze informatie over hun leven op het web en in sociale netwerken delen met bepaalde groepen zoals familie, vrienden en zakencontacten. Plaxo was er ook snel bij om het OpenSocial initiatief van Google te steunen.

Er zijn twee aspecten aan het Pulse verhaal. Het zou het leven in cyberspace kunnen vergemakkelijken omdat het een overzicht biedt. Het andere aspect heeft gewoon te maken met nieuwsgierigheid en een zekere mate van sociaal vertoon: wie van mijn contacten doet wat, en omgekeerd tonen aan het eigen netwerk welke activiteiten u zelf zo al ontplooit. Kortom, zien en gezien worden, meer dan ooit. Naar mijn mening scoort Pulse vooral op dat laatste vlak. Het is immers helemaal niet de bedoeling van Plaxo om de andere sociale netwerken te vervangen, zoals blijkt uit hun eigen uitleg.

Daarmee is het voor mij eigenlijk wel gezegd. Niet iedereen zit immers op Pulse, en van de collega's die bezweken onder sociale druk en er zich op registreerden zijn er inmiddels ook al veel die nog nauwelijks kijken naar het ding. Daarentegen blijven ze wel sterk betrokken bij bv. LinkedIn (voor meer professionele activiteiten) of Facebook (meer privé). Er is dus sprake van een zekere gehechtheid aan elektronische netwerken en zelfs honkvastheid. De beste manier om overzicht te bewaren is waarschijnlijk gewoon het aantal netwerken waarop u actief wil zijn te beperken. Zegt de theorie van het nummer van Dunbar immers niet dat u maximaal een sociale relatie kan hebben met 150 mensen? Ik stel mij zeer de vraag of Pulse daar enige verandering kan in brengen.

Roland Legrand

En ook nog...

Hier een mini-overzichtje van blogs die we lezen met enkele opvallende verhalen:

- GigaOM over Facebook: Om Malik heeft toch nog twijfels over de toegevingen van Facebook na het protest tegen Beacon. Hij geeft toe dat wanneer een gebruiker te kennen geeft dat hij of zij niet in Beacon wil worden opgenomen, dit een duidelijke toestand is. Indien een gebruiker evenwel vergeet die keuze te maken en niets doet, dan blijft Facebook wel data verzamelen van partnersites. Indien dit klopt, blijven er vragen over de privacy en speelt Facebook met zijn toegevingen enkel in op de perceptie, maar niet op de grond van de zaak.

- Boomtown over... Facebook: Na de investering van Microsoft in Facebook, waarbij het bedrijf op 15 miljard dollar werd gewaardeerd, begonnen heel wat mensen te denken dat tegen zo'n hoge waardering andere investeerders voor de eer zouden bedanken, aldus Kara Swisher. Fout, zo blijkt, want de Hongkongse miljardair Li Ka-shing zou 60 miljoen dollar investeren in Facebook. Facebook blijft ook in staat niet alleen veel geld te vragen, maar ook hoge eisen te stellen: Microsoft noch de Hongkongse miljardair krijgen een zetel in de raad van bestuur.

- TechCrunch over Google: google.org, de filantropische arm van Google, investeert tientallen miljoenen dollars in de speurtocht naar zuivere energie die toch goedkoper is dan steenkool.  Een loffelijk maar aartsmoeilijk streven, indien Google niet lukt zal niemand het kwalijk nemen en indien ze een beetje vooruitgang boeken, zal het eens te meer een gigantische hoop publiciteit opleveren.

- Ars Technica over Google: het slechtst bewaarde ICT-geheim ooit is officieel bevestigd: Google biedt op het Amerikaanse 700MHz-spectrum. Google zegt meer keuze en meer concurrentie te willen in de sector van het draadloze internet. Door de druk van Google is alvast opgelegd dat de winnaar van de bieding een open strategie moet volgen waarbij alle toepassingen op alle mogelijke apparaten worden toegelaten. De vraag is of Google écht een deel van het spectrum wil in de wacht slepen, dan wel of het enkel de bedoeling is de sector onder druk te zetten.

- TechCrunch over reclame op pdf's: Yahoo en Adobe werken samen in een project waarbij er contextuele reclame wordt geafficheerd bij pdf-documenten. Yahoo host de documenten, en levert er dus reclame bij die te maken heeft met de inhoud. Het lijkt een vanzelfsprekende ontwikkeling, maar misschien is er wel een reden waarom het totnogtoe niet gebeurde, zoals een gebrek aan interesse?

Facebook past reclamesysteem aan na massaal protest

Elektronische sociale netwerken kunnen wel heel... sociaal zijn. In deze zin dat, misschien tot afgrijzen van het bedrijf achter zo'n netwerk, een community wel best een heel eigen gedacht kan hebben, eigen waarden en wensen die niet noodzakelijk die van de directie van het bedrijf zijn.

Dit blijkt nu bij Facebook, dat een initiatief op de advertentiemarkt moet bijsturen onder druk van de gebruikers. Het systeem heet Beacon en het vertelde vrienden van Facebook-gebruikers en bedrijven waar de gebruikers online shoppen en wat zij kopen. Een slim idee, maar het systeem is volgens velen een aantasting van hun privacy.

Zo'n 50.000 leden van Facebook ondertekenden een petitie tegen het systeem, aldus de site van de BBC.

Het protest werd in aanzienlijke mate gedragen door de activistische site MoveOn. Facebook verandert nu het systeem. In plaats van dat de gebruikers expliciet moeten vragen hun gegevens niet te gebruiken, moeten zij nu expliciet toestemming geven om ze wél te gebruiken, een heel verschil dus.

De argwaan van de gebruikers is evenwel gewekt, en het is niet uit te sluiten dat het systeem verder onder de loep wordt genomen en dat bijkomende garanties worden gevraagd. Dit vermindert uiteraard de waarde van het reclamesysteem. Facebook is een snelgroeiend sociaal netwerk en zoekt naarstig naar manieren om het succes ook in (advertentie)inkomsten te vertalen.

Roland Legrand

Zet uw professionele netwerk om in harde valuta

U heeft vast al eens iemand aan een job geholpen. Maar wat u toen misschien niet wist is dat u met die vriendendienst aardig wat geld had kunnen verdienen. Op Xpertize wordt een geslaagde bemiddeling beloond met een bedrag tussen de 450 en 3000 euro.

De Belgische site bestaat sinds begin dit jaar, maar werd zopas uitgebreid met een aantal nieuwe mogelijkheden. Het principe bleef echter ongewijzigd: via een systeem van niet-onaardige beloningen wordt de gebruiker van de site gestimuleerd om de rol van headhunter te spelen binnen zijn eigen netwerk van contacten. Als deze gebruiker (Xpertize spreekt over ‘connectors’) iemand voorstelt die door het zoekende bedrijf uiteindelijk wordt aangenomen, strijkt hij een financiële beloning op tussen de 450 en 3000 euro – afhankelijk van het soort job en het gezochte profiel. Indien meerdere connectors betrokken zijn bij de aanwerving van de kandidaat, wordt de beloning gedeeld.

Volgens Xpertize heeft het systeem echter niet alleen voordelen voor de connectors, maar ook voor de bedrijven die op zoek zijn naar nieuwe medewerkers. Omdat de connector zijn geloofwaardigheid op het spel zet kan het bedrijf er in de regel vanuit gaan dat de voorgestelde persoon een serieuze kandidaat is. Tegelijkertijd, zo stellen de initiatiefnemers, helpt het systeem om ‘verborgen talenten’ meer zichtbaar te maken op de arbeidsmarkt. Zoals gezegd werd de site zopas helemaal opgefrist. Een handige nieuwigheid is bijvoorbeeld de agenda die laat zien wanneer er interessante networking events op stapel staan.

Leer online nieuwe talen én mensen kennen

Palabea.net is een nieuwe online community voor mensen die vreemde talen willen leren. U kunt er lessen volgen van ‘native speakers’, maar ook videocursussen bekijken en zelfs taalreizen plannen.

Op Palabea.net vindt u alles wat u nodig heeft om u een nieuwe taal eigen te maken, of om uw bestaande talenkennis verder te verfijnen. Het lesmateriaal is zeer gevarieerd en omvat naast documenten bijvoorbeeld ook videobestanden en podcasts. Eenmaal u uw eigen taalprofiel heeft ingevoerd (welke talen spreekt u, welke wilt u leren?) linkt de site u automatisch aan een aantal docenten die op dat moment online zijn. Wanneer u doorklikt naar de persoonlijke fiche van een leerkracht, ziet u in een oogopslag hoeveel ervaring deze persoon heeft en welk uurtarief hij/zij hanteert. U kunt op de site trouwens zowel privélessen volgen als lessen in groepsverband, in zogeheten Virtual Classrooms.

Wanneer u geen zin heeft om te betalen voor taallessen, biedt de feature Online Tandem wellicht uitkomst. Daarbij gaat Palabea via een matching-systeem op zoek naar gebruikers die elkaar van dienst kunnen zijn. Denk aan een Franstalige die Nederlands wil leren, en een Nederlandstalige die zijn Frans wil bijschaven. Zo’n ‘tandem’ van gebruikers kan elkaar dan op eigen houtje verder helpen, waarbij de communicatie zowel per mail als via spraak of videochat kan verlopen.