Door Raphael Cockx - Geplaatst op 18 december 2009 - Reacties - Reageren
Iedereen gaat deze dagen shoppen, ook cybercriminelen. Alleen staan er op hun lijstje geen espressomachine of een scheerapparaat maar kredietkaarten, bankrekeningnummers en andere hoogst persoonlijke gegevens. Die gaan voor belachelijk weinig geld over de virtuele toonbank, zoals volgens lijstje van beveiligingsbedrijf Trend Micro pijnlijk duidelijk maakt:
Persoonlijke debetkaartinformatie van Russische bankrekeningen (inclusief informatie over het paspoortnummer, wachtwoorden en online bankgegevens van de rekeninghouder)
- 50 kaarten: € 125
Creditcardgegevens (voor VK-, VS- en EU-rekeninghouders, inclusief beveiligingscode van 3 cijfers)
- 1 tot 10 kaarten: tussen € 0,90 en € 3
Gmail/Hotmail login-gegevens
- Gmail-account gehacked: tussen € 12 en € 18
- Gmail-accountgegevens (1.000 unieke accounts): € 12
E-mailaccounts om te gebruiken voor spam-doeleinden
- Spam tot 100.000 e-mails: € 9
- Spam tot 500.000 e-mails: € 21
- Spam tot 1.000.000 e-mails: € 24
Twitter-accounts
- 100 followers: € 3
Ebay/Paypal-accounts
- 1 account: tussen € 2,50 en € 3
Online casino-accounts
- Lijst van 600 VIP-accounts voor grand-casino.com: € 187
iTunes-accounts
- 1 account (afhankelijk van het tegoed op het account): € 10
Door Raphael Cockx - Geplaatst op 16 december 2009 - Reacties - Reageren
Van Richard Branson kan je veel zeggen, maar niet dat de man geen gevoel voor zaken heeft. De Brit springt immers vlot van het ene bedrijf naar het andere en verzamelt naast enkele mislukkingen vooral een hele reeks successen. Branson lijkt pas in een sector in te stappen als hij weet dat hij er het verschil kan maken met de oude, vastgeroeste concurrenten.
Wat dus te denken van 's mans nieuwste avontuur, hulp bij (acute) pc-problemen? Op de site van Virgin Digital Help kunnen Britten voortaan terecht voor handleidingen voor de meest courante computertaken, een antiviruspakket of om meteen een afspraak voor hulp aan huis te maken. Branson gaat de concurrentie aan met een handvol bestaande bedrijfjes en twee gevestigde waarden die ondertussen al zo'n 3 jaar meedraaien.
"Er is zeker nog plaats voor een extra speler," klinkt het ietwat voorspelbaar bij de baas van de nieuwe onderneming. Branson en de zijnen verlenen de diensten niet zelf, ze doen daarvoor een beroep op het relatief onbekende bedrijf Sutherland, 24.000 werknemers sterk en onder meer eigenaar van enkele grote callcenters in de Filipijnen.
Branson acht de tijd voor Virgin Digital Help rijp omdat mensen tegenwoordig steeds vaker "een emotionele band met hun gadgets" hebben. Branson verwees daarbij naar een eigen enquête waarin bijna de helft van de Britten het verlies van hun internetverbinding vergeleek met gestrand zijn in het midden van de woestijn.
Hoe ga jij om met computerproblemen? Roep je steevast professionele hulp in, val je een familielid lastig of ga je eerst en vooral zelf op zoek naar een oplossing? Laat het ons vooral weten in de commentaren.
Door Raphael Cockx - Geplaatst op 16 december 2009 - Reacties - Reageren
Smsjes versturen terwijl je in de wagen zit mag niet, maar berichtjes invoeren terwijl je aan het wandelen bent is ook behoorlijk gevaarlijk. Maar zie, voor elk probleem heeft de iTunes Store van Apple een 'app' te bieden. In dit geval heet die Type-n-walk, een applicatie die je toestaat teksten te typen en ondertussen te kijken waar je loopt. Daarvoor worden de karakters 'op' een livebeeld van de ingebouwde camera geplaatst.
Door Raphael Cockx - Geplaatst op 15 december 2009 - Reacties - Reageren
Het is de dag van de ergernissen op op T-zine. Na Kim kruip ik nu ook in m'n pen om m'n - laten we vriendelijk blijven - grote ergernis van me af te schrijven. In mijn geval over de manier waarop sommige bedrijven er in slagen alle voordelen en prettige kanten van webshoppen met één mailtje overboord te gooien. Maar, geen nood, ook over hoe simpel het wel kan zijn om e-winkelen wél aangenaam en comfortabel te maken.
De namen van de twee bedrijven in kwestie vermeld ik hier bewust niet. Het gaat me immers niet over het proces of de ophemeling van deze of gene ondernemer, wel over het contrast tussen beide manieren van zakendoen.
'Even wat extra informatie'
Voor het al te mysterieus wordt, mijn verhaal. Ik kocht me gisteren op de site van bedrijf X een mooie nieuwe smartphone. Absoluut niet het goedkoopste model, dus bepaald geen pakje dat je in de mazen van het logistieke netwerk wil zien verdwijnen. Het leek me dus verstandig om het nieuwe kleinnood op m'n werkadres te laten leveren. Dat kan, vertelde de site me in de late avonduren, alleen was er dan wat extra informatie nodig. Ik ging de volgende ochtend - vandaag dus - een mailtje krijgen dat ik dan even moest beantwoorden.
Ik moest, hou je vast, immers 'gewoon even' een kopie van m'n identiteitskaart inscannen en opsturen, evenals van m'n kredietkaart en een briefhoofd van m'n bedrijf met daarop m'n zakelijk e-mailadres. 'Erg vervelend' vond de verkoper dat zelf, maar 'de bank' vroeg daar nu eenmaal om. Welke bank dat is weet ik niet, maar in elk geval geen bank waarmee ik al in contact gekomen ben. Want bij de ruwweg 100 bestellingen die ik al gedaan heb op het web ben ik nog nooit zo'n vraag tegengekomen.
De nieuwe klaagmuur
Het voelt een beetje aan als een winkelier die je begint te fouilleren en zich daarbij uitgebreid excuseert maar ondertussen wel met een beschuldigende vinger naar een ander verwijst. Dan maar teruggemaild met de vraag m'n bestelling te annuleren en meteen ook geïnformeerd of ik die doorlichting kon vermijden als ik de telefoon alsnog naar m'n thuisadres liet opsturen. De annulatie werd netjes genoteerd, maar op m'n vraag kreeg ik geen antwoord. Een tweede poging om ruwweg 500 euro op de rekening van het bedrijf te storten zal er dus ook niet komen.
Een moderne mens trekt met zo'n verhaal natuurlijk naar de nieuwe klaagmuur die Twitter heet, waar berichtjes als het mijne al snel op de radar van concurrerende bedrijven terechtkomen. Een reply dat ik na m'n avonturen bij bedrijf X absoluut welkom was bij bedrijf Y klinkt wat platjes, maar gelukkig eindigde de conversatie daar niet. De man achter de Twitteraccount van bedrijf Y bevestigde immers m'n vermoeden dat het model in kwestie daar niet beschikbaar was, na even met de aankoopdienst gecheckt te hebben.
Virtueel uitgekleed
Nu ik toch zijn aandacht had: hoe zit het met de kabel van 19 euro die ik toevallig ook gisterenavond bij bedrijf Y besteld had en die eigenlijk al geleverd had moeten zijn? Na 20 minuten zat er een mailtje in m'n inbox met een uitleg van de ondertussen minder anonieme marketingverantwoordelijke: de levering heeft wat vertraging door problemen bij de koerierdienst.
Heeft de man in kwestie m'n naam door Google gehaald en gezien dat ik journalist ben. Wellicht wel, al leert even terugscrollen op Twitter dat ook andere (potentiële) klanten daar geholpen werden. Bovendien had ook bedrijf X op Google kunnen gaan kijken. Ze hadden er bijvoorbeeld kunnen vaststellen dat het door mij opgeleverde leveringsadres wel degelijk dat van De Tijd is. Wat niet wegneemt dat het virtueel uitkleden van je klanten hoe dan ook geen slimme tactiek is. Ik kijk dit weekend wel even in de winkel of ik de bewuste smartphone niet gewoon daar kan kopen. Het wordt zaterdag ongetwijfeld over de koppen lopen, maar gefouilleerd zal ik zeker niet worden.
Door Kim Evenepoel - Geplaatst op 15 december 2009 - Reacties - Reageren
Als PS3-eigenaar kan ik me heel goed voorstellen welke reacties bovenstaande titel zal uitlokken bij collega-PS3-eigenaars. Misschien is het omdat ik de film recent nog eens heb bekeken, maar Marlon Brando's slotwoorden in Apocalypse Now spookten onmiddellijk door mijn hoofd.
Goed, na deze korte episode van nauwelijks ingehouden hysterie, even de feiten. Masayuki Chatani, een topmanager van Sony Computer Entertainment, liet in een interview optekenen dat Sony bekijkt hoe het extra inkomsten kan genereren uit Playstation Network, dat nu vooral een uitgavenpost is. Hier zijn zijn uitspraken letterlijk (de selectie is afkomstig van de collega's bij inquisitr):
"Servers and the like have running costs… after we sell the hardware, though, we continue to sell products such as content and services. [...] In addition to single-payment packaged software, there are also schemes like monthly fees or per-item charges. I think this variety of payment methods will bring about a diverse range of playing methods, too."
Nu, hier kan nog wel wat mee gespeeld worden. Chatani zegt niet vlakaf dat hij naar een Xbox Live-model wil gaan. Daar betalen gebruikers 59,99 per jaar om van de online multiplayerdiensten van Xbox gebruik te maken, het zogenaamde Xbox Live Gold-pakket. Hij spreekt van een gevarieerd pakket van betalende diensten, waarbij het nog niet duidelijk is welke pakketten of diensten betalend zouden kunnen worden.
Als objectieve waarnemer ben ik geneigd om Sony gelijk te geven. Het onderhouden van het Playstation Network is een kostelijke aangelegenheid. Het is niet realistisch om aan te nemen dat dit een gratis dienst kan blijven. Anderzijds is het gratis netwerk van de PS3 een groot voordeel van de Sony-console in de concurrentie met rivaal Xbox 360.
De uitspraken zijn niet nieuw. Het is niet de eerste keer dat een topmanager van Sony suggereert dat het Playstation Network in de niet nader gedefinieerde toekomst betalend zal worden. Zelfs grote baas van Sony Computer Entertainment Kazuo Hirai - Kaz voor de vrienden - gaf al aan dat voor 'nieuwe premiumcontent' een betaalmodel kan ontwikkeld worden. In dezelfde adem zei hij wel dat de diensten die vandaag al aangeboden worden, gratis zullen blijven.
Het belooft echter weinig goeds dat er bij Sony steeds vaker geluiden opgaan om een inkomstenmodel uit te werken voor het Playstation Network.
Door Raphael Cockx - Geplaatst op 14 december 2009 - Reacties - Reageren
Goed nieuws voor e-mailverslaafden die niet meteen zin (of centjes) hebben om zich een smartphone aan te schaffen. Vanaf deze week kan je immers terecht bij Peek. De Amerikaanse fabrikant brengt een gelijknamig toestelletje op de markt waarmee je - in tegenstelling tot die blitse maar peperdure smartphone - slechts één ding kan: e-mailen. Tegenover die beperking staat echter een zacht prijsje (99 euro voor het toestel en 12,9 euro per maand voor het abonnement), een volledig toetsenbord én de belofte dat je nooit extra communicatiekosten zult betalen - ook niet wanneer je over de grens trekt.
De verdeling van de toestelletjes in Europa gebeurt door Fon. Bestellen kan vanaf 15 december, de levering gebeurt in januari. Bestel je nu, dan zijn de eerste 6 maanden van je abonnement gratis.
Meer draadloze gadgets op komst?
Zo mogelijk nog interessanter dan het toestel zelf is het technische verhaal achter de Europese Peek. Fon maakt immers gebruik van de diensten van Spotnik, een ons volledig onbekend bedrijf dat zich blijkbaar wil opwerpen als een (virtuele) mobiele operator op Europees niveau. Veel woorden om te zeggen dat het bedrijf zelf op zoek gaat naar roamingpartners in de verschillende Europese landen en op die maniet het leven van gadgetfabrikanten - en hun klanten - makkelijker maakt. Gadgetmakers die gebruik wensen te maken van mobiele datadiensten (denk bijvoorbeeld ook aan e-readers) hoeven immers niet langer voor elke doelmarkt aparte contracten met gsm-operatoren af te sluiten. Dat moet er in principe voor zorgen dat typisch Amerikaanse gadgets sneller ook in Europa op de markt kunnen komen.
Gek genoeg is er over Spotnik verder niets te vinden op het web.
Door Kim Evenepoel - Geplaatst op 14 december 2009 - Reacties - Reageren
De eerste Android-telefoon van gsm-bouwer Sony Ericsson is onderweg. Nadat tijdens de zomer de eerste geruchten over het toestel opdoken, en in november het toestel werd bevestigd door Sony Ericsson zelf, kreeg uw dienaar vandaag de Xperia X10 zelf even in de hand gestopt.
Toegegeven, ik wist niet dat ik naar een productvoorstelling ging. De uitnodiging geeft daar weinig ruchtbaarheid aan, en mijn aandacht was vooral getrokken door de aankondiging van een nieuwe, rond entertainment, opgebouwde strategie.
Nu, wat dat betreft bleef ik wat op mijn honger zitten. De strategie draait in de eerste plaats rond het bijeenbrengen van alle vormen van sociale media in een naadloos geïntegreerd pakket. Niet echt vernieuwend op zichzelf, maar toegegeven: de Xperia X10 gaat er wel heel vlotjes mee om.
Voor mij was het de eerste persoonlijke ontmoeting met Android, waarbij het mobiele platform van Google bovendien werd aangedreven door een Snapdragon-chip, goed voor 1GHz. En eerlijk, ik kon het wel smaken.
Mijn eigen toestel (een LG Arena) is niet traag - al wil LG niet zeggen hoeveel het uit de AMD-processor haalt - maar dit was toch duidelijk een klasse hoger. Ik hoop alvast dat ik uitgebreider op dit toestel kan terugkomen zodra er testexemplaren voor handen zijn.
Om jullie toch al een beetje informatie te geven: het toestel wordt verwacht tegen het einde van het eerste kwartaal van 2010. Een exacte prijs is er nog niet, maar er wordt gemikt op de prijsvork 450-550 euro.
Door Kim Evenepoel - Geplaatst op 11 december 2009 - Reacties - Reageren
Het jaar 2009 mag voor de gamesindustrie niet snel genoeg voorbij zijn, zoveel is duidelijk. Volgens cijfers van marktonderzoeker NPD Group daalden de verkopen van videogames in november met 7,6 procent ten opzichte van vorig jaar. Dat is des te opvallender, aangezien begin november Call of Duty: Modern Warfare 2 op de wereld werd losgelaten.
Dat spel brak alle verkooprecords in de eerste dagen na de lancering, en de teller is nog niet stilgevallen. Een kwart van de verkopen die vorige maand werden gerealiseerd, zijn te danken aan dit spel. Andere toptitels waren onder meer Assassin's Creed II en Dragon Age: Origins.
Dat is een tegenvallende start van het eindejaarsseizoen. Vooral omdat, volgens een sectoranalist, die games niet werden gekocht als geschenken. Het waren de gamers zelf die - crisis of niet - in de buidel tastten om die games te kopen. Een duidelijker signaal dat de crisis de gamesmarkt niet spaart, kan ik me niet inbeelden. De industrie zette de afgelopen jaren een indrukwekkende groei neer. Die werd, met name door de Nintendo Wii, extra versterkt door consumenten die niet tot het 'traditionele' gamerspubliek behoorden.
Die consumenten haken nu af, waardoor de sector opnieuw terugvalt op zijn harde kern. Die zijn erg trouw, maar kunnen natuurlijk niet alle andere weggevallen consumenten opvangen.
Ook de verkoop van de consoles zelf zit over zijn piek. Enkel Sony kan, dankzij de forse prijsverlaging voor de PlayStation 3, nog mooie groeicijfers voorleggen. Met 710.400 verkochte exemplaren, doet Sony het 88 procent beter dan een jaar eerder. De Wii zag de verkoop met 38 procent teruglopen, terwijl de Xbox van Microsoft ter plaatste trappelt.
De eindbalans? Indien de gamesindustrie in 2009 de prestatie van 2008 wil evenaren, moeten er in december 36 procent meer games en consoles verkocht worden. Nodeloos te zeggen, dat een dergelijke prestatie nagenoeg onmogelijk is.
Door Raphael Cockx - Geplaatst op 10 december 2009 - Reacties - Reageren
Er zijn op T-zine al heel wat verhalen gepasseerd over veelbelovende nieuwe technologieën die batterijen lichter, compacter maar natuurlijk vooral performanter kunnen maken. Meestal gaat het om redelijk ondoorgrondelijke wetenschap, al bevestigen de uitzonderingen natuurlijk de regel. Zo lezen we bij de BBC dat researchers van de Amerikaanse Stanford universiteit er in geslaagd zijn batterijen te maken uit... kopiëerpapier.
Of beter gezegd: met eenvoudig papier als basismateriaal dat vervolgens 'bedrukt' wordt met zogenaamde koolstofbuisjes. Daardoor kan het gewicht om en bij de 20 procent zakken ten opzichte van traditionele batterijen. Dat is met name voor elektrische auto's van belang, die ook zouden kunnen profiteren van het feit dat de 'papieren' batterijen op korte tijd erg hoge energieniveaus kunnen produceren.
De onderzoekers zelf verwachten echter vooral veel van een gelijkaardig procedé dat geen papier maar kledingstoffen als drager zou gebruiken.
Door Raphael Cockx - Geplaatst op 8 december 2009 - Reacties - Reageren
Tot voor enkele jaren stoefte Google op zijn homepage met het aantal documenten dat je via de zoekmachine kon vinden. Het cijfer verdween uiteindelijk wegens simpelweg irrelevant. Niemand zit te wachten op miljarden mogelijke resultaten, waar het echt om draait zijn het aantal relevante resultaten en hoe up-to-date ze zijn.
Maar terwijl Google de laatste jaren flink sleutelde aan de relevantie van zijn resultaten, werd de snelheid waarmee nieuwe informatie ze op de zoekmachine verscheen enigszins verwaarloosd. Anno 2009 spreken we immers over het real time web en komen nieuwe twitterberichten, blogposts of andere updates binnen terwijl we de overzichtspagina's van Google aan het bekijken zijn. De zoekmotor haalt nu echter zijn achterstand in en toont voortaan ook 'real time results', waaronder inderdaad Twitter-berichten en net geschreven blogposts.
Het systeem bevindt zich nog in een testfase en verschijnt daarom niet automatisch in je zoekresultaten. Bovendien werkt het enkel voor zoekopdrachten via de Amerikaanse site Google.com. Geen nood, onze collega's van The Next Web kwamen met volgend truukje op de proppen: zoek gewoon zoals anders en voeg op de resultatenpagina volgens stukje tekst aan de url toe: "&esrch=RTSearch". Je ziet nu, ergens op de eerste pagina, een kader met voorbijscrollende resultaten. Dat werkt natuurlijk enkel voor zoektermen waarbij er ook sprake is van veel nieuwe updates (probeer bijvoorbeeld Copenhagen) en gek genoeg heeft het kadertje geen vaste plaats op de pagina, zodat het soms even zoeken is.
