Ik geef je zoals beloofd nog even een update van mijn test van Cherry. Ik vroeg me immers af of het systeem ook overweg kan met publieke gratis netwerken zoals je die bijvoorbeeld bij McDonalds in ons land vindt. De aanpak daar is dat je gratis mag surfen en mailen, maar dat je wel eerst akkoord moet gaan met de algemen voorwaarden. Daarvoor wordt je bij de eerste site die je opent vanzelf afgeleid naar een interne pagina, daarna kan je alsnog naar eender welke plek op het internet surfen.
In principe zou het na deze inlogprocedure dan ook mogelijk moeten zijn om via WiFi te bellen. Helaas slaagde ik daar niet in. Ik kon me op het Nokia toestel weliswaar met het netwerk verbinden, kreeg netjes de algemene voorwaarden voorgeschoteld en kon daarna vrij rondsurfen. Maar Cherry bleef met een rood bolletje aangeven dat er geen verbinding kon gemaakt worden. Gratis bellen (of althans binnen de vaste tarieven zoals ik ze vorige week uit de doeken deed) zat er dus niet in.
Dat is natuurlijk jammer, want dit soort gratis hotspots duikt op steeds meer plaatsen in Europa op. Wellicht heeft een en ander te maken met de beperkingen die uitbaters opleggen qua doorgelaten poorten. Dat maakt dat het fout zou zijn te besluiten dat Cherry op geen enkel publiek netwerk functioneert - aan de Belgische kust bijvoorbeeld kan je via Citymesh wel WiFi-bellen.
Maar het is evenzeer niet juist om te denken dat je op betalende netwerken (via Telenet bijvoorbeeld of op de meeste Europese luchthavens) wel 100 procent zeker online kan. Proberen is met andere woorden de boodschap, al kan je dat vaak een aardige duit kosten, zonder echte garantie op succes.
Ik had je nog een overzichtje van de Cherry tarieven beloofd. De hele lijst geven zou meer verwarring zaaien dan wat anders, maar in grote lijnen komt het er op neer dat je met forfaits werkt: voor 14 euro per maand bel je ongelimiteerd naar vaste lijnen in België, voor 26 euro ook nog eens naar andere Cherry gebruikers en naar mobiele netwerken in de daluren en voor 42 euro per maand mag je ongelimiteerd naar eender welk vast of mobiel Belgisch nummer bellen. De speciale nummers voor belspelletjes en dergelijke zitten daar voor alle duidelijkheid niet bij.
Mij lijken dat redelijk scherpe tarieven, al hangt zoals zo vaak bij dit soort zaken alles af van je belgedrag. Wat je echter goed moet beseffen is dat deze prijzen enkel gelden voor gesprekken die je vanaf je WiFi verbinding voert. Bel je via het klassieke gsm-netwerk, dan betaal je 0,222 euro per minuut. Wel blijven de WiFi tarieven gelden als je pakweg tijdens het bellen de deur uitgaat en je op gsm-overschakelt. Bovendien krijg je in elke bundel 10 euro belkrediet voor pure gsm-gesprekken die je dus vanaf de eerste seconde via het gsm-netwerk voert.
Voor alle duidelijkheid zeg ik er nog even bij dat Cherry wel overschakelt van WiFi naar gsm, maar nooit omgekeerd. Er zijn dus in feite maar twee tarieven, afhankelijk van de manier waarop je gesprek begint - met WiFi gesprekken dus inbegrepen in de maandelijkse forfaits. Tenzij (je hoorde me al komen) je een gesprek voert via WiFi dat buiten je forfait valt. Bijvoorbeeld met een bundel van 14 euro per maand naar een mobiel nummer bellen. Dan betaal je in alle gevallen 0,159 euro per minuut, een goede 6 cent minder dan via gsm met andere woorden. Alle cijfertjes vind je hier nog eens netje op een rijtje.
Maar hoe werkt het systeem eigenlijk? Wel, veel beter dan je misschien zou denken. De overgang van WiFi naar gsm is bijna perfect. Toen ik gisteren even testen, bleek dat je de wissel inderdaad niet merkt. Wel had het gesprek net voor de overschakeling de neiging om heel even wat halve secondes te laten wegvallen. Niets echt storend en bovendien kan je op je toestel instellen welke minimumsterkte het WiFi signaal moet hebben, zodat je de gsm dus kan verplichten van al vroeger te switchen.
Over toestellen gesproken, een nadeel van Cherry is natuurlijk wel dat je een gsm met WiFi en een speciaal stukje software moet hebben. Ik kreeg om te testen een Nokia E51 in handen geduwd, binnenkort zou het ook op Android toestellen moeten kunnen, later ook op andere smartphones. De voordelen die Cherry zelf aanhaalt zijn (naast de lagere prijzen) een beter bereik - WiFi is in betonnen kantooromgevingen vaak betrouwbaarder dan GSM - en een gebrek aan roamingkosten als je vanuit het buitenland via WiFi belt.
Wat dat laatste betreft probeer ik dit weekend nog enige zaken te testen. Weliswaar niet door een tripje naar het buitenland te maken, maar wel door te testen in hoeverre je gebruik kunt maken van (gratis) WiFi in publieke plaatsen.
Hoog tijd om de rubriek 'getest' nieuw leven in te blazen. Sinds vandaag ben ik immers op stap met 'Cherry', een relatief nieuwe gsm-provider die het je mogelijk maakt om zowel via WiFi als via gsm te bellen - met één toestel en één abonnement en uiteraard zonder dat je de overgang van het ene naar het andere netwerk merkt. Dat moet zorgen voor lagere prijzen en betere bereikbaarheid, zo belooft men bij initiatiefnemer Mondial Telecom.
Hoe het juist zit met die lagere prijzen leg ik je morgen uit, maar ik wil alvast opmerken dat Cherry niet gelijkstaat aan een kloon van Skype of een andere Voice over IP (VoIP) dienst, al was het maar omdat je inderdaad ook gebruik kan maken van het 'klassieke' gsm-netwerk en omdat je uiteraard altijd op één en hetzelfde nummer bereikbaar bent. Hoe goed Cherry de beide netwerken inderdaad in elkaar kan vlechten lees je hier dus de komende dagen. Ondertussen kan je hieronder in de commentaren terecht met eventuele vragen of zaken waarvan je vindt dat ik ze zeker moet testen.
Uw nederige dienaars, Raphael en ikzelf, hebben de afgelopen twee weken de LG Crystal grondig onder handen genomen. Als alles goed zit, lezen jullie hier straks de conclusies van Raphael.
Ik ga jullie niet vervelen met een eindeloos lange review. De voorbije weken zijn er al enkele posts over het toestel gemaakt. Ik ga mijn conclusie kort en bondig proberen te houden. Zonder al te cru te willen klinken moet ik zeggen dat de LG Crystal mij niet heeft overtuigd.
Begrijp me niet verkeerd. Het is geen slechte telefoon. Met een solide en strak design (dat een tikkeltje aan de zware kant is) geeft het toestel een gevoel van kwaliteit. De software heeft een erg lage drempel, zodat je er snel weg mee bent. Het is geen iPhone of Blackberry, maar het is een performant systeem. Zoals ik eerder al aangaf, heeft uitschuifbare (doorzichtige) klavier mij niet overtuigd. Het toestel heeft een touchscreen, wat de slider min of meer overbodig maakt.
Grootste struikelsteen: de prijs. Die is intussen weggezakt tot iets onder de 400 euro. Dat is een drukbevolkte prijscategorie, waar naar mijn bescheiden mening heel wat krachtigere telefoons te vinden zijn. Ik denk maar aan enkele toestellen van HTC en Blackberry. Daar kan de LG Crystal, ondanks het redelijke gebruiksgemak, niet tegen op. En zelfs met het doorzichtige klavier kunnen ze het naar mijn bescheiden mening niet verantwoorden.
Update Raphael: Kim heeft het me makkelijk gemaakt, ik heb hier dus nog weinig aan toe te voegen. Ook ik vind de LG absoluut geen slechte telefoon. De software werkt goed en biedt 'out of the box' goeie oplossingen voor de meest courante dingen die je met zo'n toestel aanvangt. Ik stoorde me in tegenstelling tot Kim niet echt aan het schuivende toetsenbordje, al was er inderdaad niet altijd nood aan.
Dat gezegd zijnde is de Crystal een fijne telefoon met een te hoog prijskaartje - we vonden hem online aan 385 euro. Voor de functies die hij biedt, is hij in mijn ogen zo'n 200 euro waard. De camera van 8 megapixels verklaart misschien een deel van de hoge kosten, maar gezien de beperkte kwaliteit is dat voor mij geen argument. Let wel, voor een gsm is de kwaliteit erg goed, maar zolang je je fototoestel niet kan thuislaten zijn de extra megapixels ook geen besparing. Het doorschijnende toetsenbordje zal de Crystal voor sommige kopers extra aantrekkelijk maken, maar het lijkt me sterk dat je daarvoor 185 euro wil neertellen.
Vorige week mocht Raphaël een van de recentste speeltjes uit de stal van LG uitproberen, en nu is het dus aan mij. Een uitgebreid verslag zal voor later deze week zijn, maar ik wou toch al even mijn eerste indrukken met jullie delen.
Ik ben met een zeker voordeel ten opzichte van Raphaël aan de slag gegaan met het toestel. Ik ben namelijk al vertrouwd met de 'S-Class User Interface' waarmee je doorheen het toestel navigeert. Ik ben zelf eigenaar van de LG Arena (die u samen met de Crystal op de foto ziet), die een iets ouder versie van dezelfde software gebruikt.
Weinig problemen op dat vlak dus. Niet dat er iets schort aan die software, die heel intuïtief is, en bovendien verrassend performant voor een toestel dat zich een prijsklasse lager dan de 'echte' smartphones positioneert.
Waar ik me na iets meer dan 24 uur met dit toestel echt aan erger, is het feit dat ze er een slider van gemaakt hebben. Het is misschien het voornaamste verkoopargument van dit toestel. Je kan er niet omheen dat een doorzichtig toetsenbord uniek is.
Het probleem is: het is niet echt een toetsenbord. Het is een paneeltje dat met touchscreentechnologie registreert op welke knop je duwt. Het scherm maakt echter ook gebruik van touchscreentechnologie, waardoor je de Crystal eigenlijk in principe nooit zou moeten uitschuiven. En ik betrap mezelf erop dat ik dat ook effectief niet doe.
Nu, je kan nog wat specifieke dingen doen met dat toetsenbord, en dat heb ik nog niet uitgetest, dus misschien verander ik wel volledig van mening tegen het einde van de week.
Zoals beloofd vertel ik je vandaag meer over de interface van de hippe LG telefoon die ik aan het testen ben. En laat ons meteen eerlijk zijn met elkaar: je kunt vandaag geen enkele geavanceerde gsm meer onder de loepe nemen zonder de vergelijking te maken met de iPhone. Als ik de twee hier dus naast elkaar leg, is dat in de eerste plaats om ergens een 'norm' te vinden, niet omdat ik vind dat elke smartphonefabrikant desnoods Apple moet naäpen.
Wat zeker een sterk punt is van de LG is dat je de beschikking hebt over vier verschillende 'homescreens', schermen dus die je naar believen kan inrichten. Al ben je daar ook niet helemaal vrij in. Elk scherm heeft immers een bepaalde functie: op één ervan kun je widgets plaatsen, een ander bevat shortcuts naar de applicaties die op de telefoon geïnstalleerd zijn en op de laatste twee kan je respectievelijk je multimediabestanden en je contacten kwijt. Veranderen van scherm gaat makkelijk door je vinger horizontaal over het scherm te bewegen.
Jammer genoeg zijn sommige widgets eigenlijk meer shortcuts naar de echte applicatie. Jammer bijvoorbeeld dat de weerwidget constant een zonnetje toont, ook wanneer de applicatie zelf je vertelt dat het aan het pijpenstelen aan het regenen is.
Als er ondertussen één frustratie bij me opgedoken is, is het wel de ongelooflijke precisie waarmee je de telefoon moet bedienen. Sommige interface-elementen (bijvoorbeeld om een widget te sluiten) zijn niet groter dan enkele millimeter. Vloeken omdat je op een verkeerd 'knopje' gedrukt hebt is dus je lot. Bovendien is de interface soms behoorlijk traag te noemen, met name wanneer je gaat inzoomen op een webpagina. Dat gebeurt net zoals bij de iPhone door je vingers uit elkaar te bewegen, maar het duurt na die beweging nog meer dan een seconde voor je te zien krijgt hoe ver je precies ingezoomd bent.
Erg handig is dan weer de mogelijkheid om het fameuze doorzichtige toetsenbordje als touchpad te gebruiken. Terwijl je een webpagina hebt openstaan, kan je zo los van je scherm je cursor bewegen, scrollen of zoomen.
Om je niet met m'n updates te overladen en om nog meer details van de Crystal te ontdekken, ga ik er even tussenuit. Dit weekend mag je een nieuwe update verwachten, met onder meer aandacht voor de manier waarop de LG met muziek en video omgaat.
Zoals beloofd geef ik je nog even m'n eerste ervaringen met de LG Crystal mee. Voorlopig enkel de 'highlights', maar meer updates volgen dus.
Het scherm
Zowat het eerste dat opvalt aan de telefoon is het vlijmscherpe beeldscherm dat werkelijk indrukwekkend mooie beelden aflevert. Anderzijds vind ik de verlichting met momenten te fel, wat de beeldkwaliteit niet ten goede komt en me ook redelijk nefast lijkt voor de levensduur van de batterij.
De LG heeft geen enkele traditionele toets: zowel het scherm zelf, als de drie icoontjes eronder en natuurlijk het fameuze doorzichtige toetsenbord zijn simpelweg plat en leveren dus geen traditionele klik op. Om je toch aan te geven dat je op iets 'gedrukt' hebt, trilt de telefoon telkens heel kort. Dat is even wennen, maar best handig. Wel heb ik al gemekt dat het scherm erg gevoelig is en je dus dreigt per ongeluk iets aan te klikken, zeker bij het openen van de schuiver.
De camera
Met een camera van 8 megapixels is de Crystal bepaald goed uitgerust. Maar zoals zo vaak bij cameratelefoons laat de 'flash' het afweten, in dit geval gaat het om een led-lampje dat behoorlijk krachtig is maar toch niet een echte flash kan vervangen. Ik zet hieronder twee foto's die recht uit het toestel komen - klik ze aan om ze in de originele grootte te zien - maar geef meteen mee dat ze niet de eerlijkste test zijn. De eerste foto is genomen bij schermerlicht (om half zeven 's avonds), de tweede in bijna complete duisternis op een amper verlicht pleintje. Ik zorg dus zo snel mogelijk voor een foto bij normaal daglicht.
Morgen vertel ik je meer over de interface van het toestel en de bediening ervan.
T-zine test voortaan ook nieuwe gadgets voor je uit. Niet door ze in alle technische details te beschrijven, maar door er een week of twee mee aan de slag te gaan. Verwacht je dus niet aan gedetailleerd cijfermateriaal, maar wel aan eerlijke meningen en ervaringen.
We starten met de 'Crystal', een opvallende telefoon van LG met een doorzichtig toetsenbordje. Geen nood, het toestel belooft meer te zijn dan een designdiva en ook 'onder de motorkap' helemaal mee te zijn. Ik ga er een weekje lang mee aan de slag en breng hier regelmatig verslag uit. Daarna verhuist hij naar m'n collega Kim, kwestie van twee meningen aan bod te laten komen.
Laat het me ondertussen gerust weten als je vragen hebt over de Crystal of als je vindt dat ik bepaalde zaken zeker moet uitproberen. Ik probeer vandaag alvast nog m'n eerste indrukken mee te geven.
