Gedaalde koopkracht weegt op pc-markt

In België en Luxemburg zijn in het tweede kwartaal 331.000 lap- en desktops aan de man gebracht. Dat is een stijging van 13 procent tegenover dezelfde periode in 2007, blijkt uit cijfers van het marktonderzoeksbedrijf IDC.

In het eerste kwartaal was er nog een groei van 17 procent. De lagere groei in de periode april-juni is volgens Stephane Van Hauwaert van marktleider HP het gevolg van de daling van de koopkracht en het consumentenvertrouwen. 'Toch is de stijging in het tweede kwartaal nog significant. Dat komt door de prijsdalingen op de markt. Die zijn dan weer vooral het gevolg van de goedkopere dollar.'

In waarde was de BeLux-markt vorig kwartaal goed voor 218 miljoen euro, iets minder dan in 2007 ondanks het hogere volume. Ook hier speelt het dollar- effect een grote rol. HP had vorig kwartaal in volume 23,5 procent van de verkoop in handen. Dell was goed voor ruim 18 procent en Acer haalde 17 procent.

[Via Tijd]

Eén derde pc-kopers verkiest XP boven Vista

Hoewel je deze dagen bij een nieuwe pc bijna steevast Windows Vista geleverd krijgen, zijn heel wat kopers nog steeds niet overtuigd van de kwaliteiten van het besturingssysteem. Naar schatting één op drie laat Vista linksliggen en installeert alsnog Windows XP op het toestel.

Dat blijkt uit een onderzoek van het Amerikaanse bedrijf Devil Mountain Software. "Bij ongeveer 35 procent van de pc's die de laatste maanden over de toonbank gingen was sprake van een switch", aldus het persbericht.

Vaak gebeurt de installatie van XP al in de fabriek, door verkopers als Dell of HP, maar in sommige gevallen is het de klant die zijn Vista-licentie 'wegsmijt' en vervangt door een bestaande XP-licentie. Vooral bedrijven hebben nog koudwatervrees over het 'nieuwe' besturingssysteem. Devil Mountain Software beweert dat Vista in zijn testen gemiddeld 40 procent trager was dan XP. Vista kwam begin vorig jaar op de markt, XP is ondertussen al zeven jaar oud.

Een das met ingebouwde zonnepanelen

Haute couture is het bepaald niet, maar de das die enkele Amerikaanse onderzoekers uitgevonden hebben is alvast wel een godsgeschenk voor fervente gsm'ers. Het kledingstuk bevat immers naast een etui voor uw mobiele telefoon ook nog eens een reeks zonnepanelen die het toestel opladen.

De onderzoeken van de North Carolina State University geven toe dat er voor de das zelf misschien niet meteen een markt bestaat, maar zeggen een methode gevonden te hebben die het veel makkelijker maakt om zonnepanelen in stoffen te verwerken. Merken als O'Neill verkopen al enkele jaren jassen let een in de mouw ingewerkte afstandsbediening voor mp3-speler.

'Google phone' nog dit jaar op de markt

De iPhone van Apple krijgt nog voor het einde van het jaar concurrentie. De Duitse telecomoperator T-Mobile kondigt aan dat hij 'voor de kerstperiode' uitpakt met 's wereld eerste gsm op basis van Android, het mobiele besturingssysteem van Google.

In tegenstelling tot de immens populaire iPhone, zullen Android toestellen gebruik maken van 'open' software. Apple legt strenge beperkingen op aan softwareontwikkelaars die applicaties voor de iPhone op de markt willen brengen. Zo kunnen zij geen software schrijven die de basisfunctionaliteiten van het toestel aanpast of verbetert. Bij Android kan dat wel.

Google was aanvankelijk de stuwende kracht achter Android, maar laat de verdere ontwikkeling van het project over aan een consortium van bedrijven. T-Mobile is een grote speler in de VS, maar is niet actief in ons land. Geen enkele van de hier aanwezige operatoren is voorlopig lid van het consortium. Het is het Taiwanese bedrijf HTC dat de eerste toestellen zal bouwen.

Geef uw bedrijf een originele look

Kleine of startende bedrijven hebben meestal geen groot budget voor marketingdoeleinden. Branddoozie.com kan in dat geval uitkomst bieden. Met de Do-It-Yourself Marketing Tools die deze dienst u aanreikt maakt u in een mum van tijd uw eigen marketingmateriaal. Het resultaat oogt net zo professioneel, maar is een stuk beter betaalbaar.

Met Branddoozie creëert u zo ongeveer alles wat u zich maar kan wensen om uw producten en uw bedrijf in de kijker te zetten: business cards, brochures, flyers, posters, briefpapier, enveloppen en meer. Er is zelfs een speciale module om een logo voor uw onderneming te ontwerpen of te restylen, dat u daarna vanzelfsprekend in al het drukwerk kunt integreren.
Het hart van Branddoozie wordt gevormd door de gebruiksvriendelijke Design Wizard. Hier selecteert u eerst de industrietak die van toepassing is op uw bedrijf, wat mede bepalend is voor de huisstijl van uw marketingmateriaal. Bij een medisch bedrijf zal de dienst bijvoorbeeld heel ander fotomateriaal selecteren dan bij een architectenbureau. Overigens kunt u eenvoudig andere foto’s gebruiken, hetzij uit de Photo Gallery van Branddoozie (met tal van rechtenvrije beelden), hetzij uit uw eigen fotocollectie. Ook de lay-out van het marketingmateriaal, het kleurenpalet en de lettertypen kiest u uiteraard helemaal zelf.

Tenslotte brengt u een bezoek aan de Document Editor waar u de dummyteksten op de diverse documenten vervangt door uw eigen boodschap. In deze Editor wordt ook het eerder ontworpen logo aan het marketingmateriaal toegevoegd. Tevreden met de preview? Dan zijn er twee mogelijkheden: u downloadt en print uw documenten zelf of u laat ze – tegen betaling – professioneel afdrukken en thuisbezorgen via een partner van Branddoozie.

Branddoozie is geen gratis dienst, maar u kunt de site wel kosteloos proberen. Bevalt de service u, dan heeft u keuze uit verschillende abonnementsformules met prijzen die beginnen bij zo’n € 27 per maand. Tot 31 augustus loopt er overigens een interessante aanbieding waarbij u vijftig procent korting krijgt op de prijs van een jaarabonnement.

Michel van der Ven

Zo spoort u in een handomdraai dubbele foto's op

Enkele T-zines geleden gaven we u al een tip om muziekbestanden op te sporen die meerdere malen op uw harde schijf staan en dus alleen maar ruimte verkwisten. Dit keer doen we u een programma aan de hand dat dubbele foto’s in kaart brengt. Het heet VisiPics en het kost u enkel de moeite van het downloaden.

Hoe zorgvuldig u uw digitale foto’s ook beheert, vroeg of laat blijken bepaalde kiekjes ineens twee of zelfs drie keer op uw computer te staan. Dat kan verschillende oorzaken hebben: een onwetende huisgenoot die de beelden per ongeluk opnieuw van de camera plukt, vrienden die u bepaalde foto’s zowel op een cd als per mail bezorgen, … of misschien bent u in de loop der tijd wel op een ander fotobeheerpakket overgeschakeld, waarbij er een heleboel beelden naar een nieuwe database zijn gekopieerd. Met het gratis programma VisiPics brengt u de dubbele bestanden snel in kaart en kunt u de overbodige files meteen wissen.

Nadat VisiPics is opgestart geeft u eerst aan welke schijven of folders moeten worden uitgeplozen. Een klik op de Play-knop (het groene driehoekje) is daarna in principe voldoende om de speurneus aan de slag te zetten. Het is echter aangewezen om eerst een paar voorkeuren in te stellen. Zo kunt u met de Filter-functie bijvoorbeeld aangeven hoe strikt VisiPics te werk moet gaan: moeten de foto’s écht identiek zijn, of mogen er verschillen zijn? In het laatste zoekt de software ook naar dubbele foto’s in een andere resolutie, een ander bestandsformaat (bijvoorbeeld jpeg of tiff) en zelf naar geretoucheerde beelden.

Het is opvallend hoe snel VisiPics de dubbele foto’s boven water haalt. Minstens zo indrukwekkend is de functie Auto-select die uit een reeks dubbele beelden automatisch de minst goede foto(’s) kiest. U kunt daarbij zelf instellen volgens welke criteria dat moet gebeuren. Standaard markeert VisiPics de foto met de kleinste bestandsgrootte en de laagste resolutie, wat doorgaans een prima keuze is. Het programma heeft het echter ook gemunt op beelden die niét gecomprimeerd zijn en dat criterium vinden we eerder gevaarlijk. Dergelijke beelden nemen weliswaar het meeste plaats in op uw harddisk, maar ze bieden veelal wél de beste beeldkwaliteit. Dat vinkje haalt u wellicht dus beter weg. Overigens hoeft u de geselecteerde bestanden niet per se te wissen om ze definitief te scheiden van de foto’s die u wilt behouden. U kunt ze ook naar een andere locatie verplaatsen. In dat geval klikt u bij Actions niet op Delete maar op Move.

Michel van der Ven

Bereik alles wat u wil, dankzij online supporters

U wilt een zeker doel in uw leven bereiken en kunt daarbij wel wat steun van anderen gebruiken? Neem dan eens een kijkje op Doelx.nl. Op deze nieuwe site kunt u voor uzelf een lijst met doelstellingen aanmaken en de status daarvan vervolgens delen met anderen. Dat levert u niet alleen aanmoedigingen en nuttige tips op, wellicht ontmoet u er ook wel enkele mensen die precies hetzelfde doel nastreven.

Stoppen met roken, werknemer van de maand worden, de marathon lopen, ... aan doelen geen gebrek op Doelx.nl. Nadat u zich gratis heeft geregistreerd op de site kunt u meteen aan uw eigen ‘doelenlijst’ beginnen. Al is het misschien handiger om eerst even een blik te werpen bij Alle doelen. Wellicht zijn er immers nog meer mensen die – net als u – een boek willen schrijven, de Mount Everest willen beklimmen of welke uitdaging dan ook willen uitgaan. Dankzij de tag cloud ziet u in een oogopslag welke voornemens ook bij anderen erg populair zijn. Om zo’n doel aan uw eigen lijstje toe te voegen drukt u simpelweg op de button Dit doel wil ik ook. Gebruikers met hetzelfde voornemen kunt u desgewenst toevoegen aan uw ‘vriendenlijst’, zodat het makkelijker wordt om op de hoogte te blijven van elkanders vorderingen. Of u geeft anderen gewoon een duwtje in de rug, via een bemoedigende reactie.

Doel bereikt? Dan mag u het voornemen afvinken en krijgt uw prestatie op de homepage van Doelx een plaatsje tussen de andere doelen die inmiddels verwezenlijkt zijn. Al met al een origineel concept dat in veel gevallen ongetwijfeld voor dat extra stukje motivatie kan zorgen.

Michel van der Ven

Alle links naar uw favoriete muziek onder één dak

Muziekliefhebbers hebben er een verplichte bookmark bij: CloudSpeakers.com, een ‘muziek-aggregator’ die orde wil scheppen in het huidige online aanbod van muziekrecensies, -audio’s en -video’s. Anders gezegd: hier vindt u straks zo goed als elke link naar alles wat met de betere popmuziek te maken heeft.

CloudSpeakers is een jong Nederlandse bedrijf van de tweelingbroers Chris en Adriaan Bol. Chris kwam op het idee omdat hij als fan van alternatieve muziek veel tijd kwijt was met zoeken naar informatie en muziek van bepaalde bands op het internet: “Mensen willen nieuwe muziek ontdekken en dat is ook onze eerste focus. Wat is hot? Welke nieuwe bands zijn er?”. Het grootste deel van de homepage wordt dan ook ingepalmd door het onderdeel ‘Laatste updates’, waarin om de paar minuten wel een nieuwe review, videoclip of muziekfragment opduikt.
Concentreert u zich liever op uw eigen favoriete artiesten, dan kan dat ook. Vul gewoon de naam van een band in en CloudSpeaker hoest in een oogwenk de nodige links op, die overigens allemaal legaal van aard zijn. Via uw persoonlijk profiel kunt u de dienst bovendien zo configureren dat nieuw materiaal van uw favoriete artiest automatisch wordt toegevoegd aan de audio- en videospeler van CloudSpeaker. U kunt dergelijke updates ook per RSS of e-mail ontvangen, mocht u dat handiger vinden.

CloudSpeaker.com vond begin deze maand een belangrijke investeerder in de Veronica Holding. Met het geld zal spoedig een aantal nieuwe diensten worden ontwikkeld, zoals een concertagenda en een recommendation tool die de gebruiker video- en audiosuggesties geeft over bands. De site is zowel beschikbaar in het Nederlands als in het Engels.

Michel van der Ven

Alle belangrijke gebeurtenissen op een visueel rijtje

Soms is een tijdlijn rond een bepaald onderwerp veel informatiever dan een lijst met zoekresultaten. Vandaar ook dat Google sinds enige tijd zelf met een timeline-functie experimenteert. De dienst TimeRime.com staat evenwel al een stuk verder op dit vlak. De tijdlijnen die u hier aantreft zijn niet lukraak door een computer gegenereerd, maar met zorg samengesteld door de gebruikers van de site. Ook visueel is de site erg sterk, met rechtstreekse links naar foto’s, geluidsfragmenten en YouTube-clips.

TimeRime.com is een online community waar bezoekers gratis tijdlijnen kunnen maken, bekijken en vergelijken. Enkele willekeurige voorbeelden van tijdlijnen die al zijn ingevoerd, zijn ‘Italiaanse Renaissance’, ‘Winnaars van de Tour de France’ en ‘De geschiedenis van Batman’. De tijdlijn zelf is telkens zeer beknopt en toont enkel het jaartal van de gebeurtenis, een omschrijving van een paar woorden en een fotootje. Pas wanneer u een item daadwerkelijk aanklikt verschijnen alle details in beeld: een uitgebreid artikel, links naar andere bronnen, foto's, een videofragment van YouTube of een combinatie daarvan.

Zelf een tijdlijn toevoegen is erg eenvoudig. Eerst maakt u een keuze uit een van de veertien categorieën die TimeRime.com aanreikt, zoals Geschiedenis, Kunst & Cultuur of Politiek. Via een soort online tekstverwerker maakt u vervolgens uw tijdlijn aan, waarbij u aan de hand van speciale icoontjes moeiteloos (links naar) multimedia-content toevoegt. Handig is trouwens dat elke tijdlijn z’n eigen unieke webadres krijgt. Wilt u iemand anders attent maken op een bepaalde tijdlijn, dan volstaat het dus om even die URL door te mailen. Wat we dan weer missen op TimeRime.com is de mogelijkheid om tijdlijnen van anderen te corrigeren dan wel aan te vullen – uiteraard met toestemming van de auteur. Het enige wat u nu kunt doen, is een reactie op een tijdlijn achterlaten en hopen dat de maker daar iets mee doet.

Michel van der Ven

Update: De algemeen directeur van TimeRime, Gerard Pastwa, liet ons weten dat auteurs van tijdlijnen zeer binnenkort ("wellicht al eind september") de mogelijkheid krijgen om anderen uit te nodigen, zodat er met vereende krachten aan een tijdlijn kan worden gewerkt. De mogelijkheid om tijdlijnen te corrigeren is voor een latere release.

Google Maps wijst nu ook voetgangers de weg

Of het helpt om de auto wat vaker te laten staan weten we niet, maar Google Maps kan voortaan ook routebeschrijvingen uitstippelen voor voetgangers. De dienst houdt in dat geval bijvoorbeeld geen rekening met straten waar eenrichtingsverkeer geldt, wat doorgaans een korter traject oplevert.

Aanvankelijk verscheen de nieuwe (wandel)optie van Google Maps pas in beeld bij trajecten die korter waren dan 10 kilometer. Intussen is die beperking verdwenen en komen ook ‘langeafstandslopers’ aan hun trekken. Houd er wel rekening mee dat de dienst in een testfase verkeert en nog verre van perfect is. Dat heeft alles te maken met het feit dat Google nog lang niet alle voetpaden, oversteekplaatsen en minst heuvelachtige trajecten in kaart heeft gebracht. Kijk dus niet raar op wanneer de routebeschrijving u plots een straat laat inslaan die niet bepaald voetgangersvriendelijk is. Iets waar Google u naar goede Amerikaanse gewoonte (lees: om schadeclaims te voorkomen) dan ook duidelijk voor waarschuwt. Om de nieuwe functie te gebruiken gaat u als volgt te werk:

- Surf naar Google Maps en klik bovenaan op Routebeschrijving.
- Geef vertrekpunt (A) en bestemming (B) op, verander de standaardinstelling Auto in Lopen en druk op de knop Routebeschrijving.

Mocht u de afstand uiteindelijk toch iets te groot vinden om te voet af te leggen, dan kunt u met een druk op de knop omschakelen naar de routebeschrijving voor auto’s.

Michel van der Ven

Zo vindt u de leukste plaatsjes op een citytrip

Van de online stedengids CityZapper.com bestaat sinds kort ook een mobiele versie. De site verandert uw gsm in een gids vol praktische informatie over inmiddels 15 populaire steden. Bovendien ziet u in een oogopslag welke evenementen er zoal georganiseerd worden in de stad waar u verblijft. In tegenstelling tot bij een gewone stadsgids is de info van CityZapper.mobi immers altijd up-to-date.

U bent voor zaken in Parijs en wilt weten of u na die meeting nog tijd heeft om even naar het Louvre te gaan? Of u heeft gewoon dringend het telefoonnummer van een plaatselijk taxibedrijf nodig? Het zijn maar een paar situaties waarbij CityZapper.mobi u razendsnel de gewenste informatie kan verschaffen. De dienst is geheel toegespitst op het gebruik via de mobiele telefoon. Dat betekent: weinig bandbreedte en toch veel informatie. Per stad is er een tiental rubrieken, zoals Restaurants, Shops en Bezienswaardigheden, maar ook Geschiedenis en – zoals gezegd – Evenementen. Bijna alle points of interest worden keurig vergezeld van een foto en een kleine plattegrond.

Volgens initiatiefnemer Christian Clerx is er een grote behoefte aan een mobiele versie van CityZapper. “De dienst biedt talloze tips van cityreporters, vliegtuigpersoneel en expats. Die kenners reizen dankzij CityZapper.mobi voortaan altijd met je mee. Bovendien is de site voortdurend actueel – iets waar overigens iedereen een steentje aan kan bijdragen. Ook tips van bezoekers van de site worden namelijk serieus genomen.”

CityZapper.mobi is gratis, maar afhankelijk van het telefoonabonnement moet er wel worden betaald voor het mobiele internetgebruik. Om die kosten te omzeilen kan er – als uw gsm Wi-Fi ondersteunt – ook gebruikt worden gemaakt van lokale draadloze internetverbindingen. In grote steden als Parijs zijn die vaak gratis beschikbaar. Op dit moment is de dienst beschikbaar in het Nederlands en het Engels, later dit jaar komen daar een Franse en een Duitse versie bij.

Michel van der Ven

Wuala: online opslagruimte met een sociaal tintje

Gisteren zag de publieke betaversie van Wuala het levenslicht, een online opslagdienst met een insteek die net uniek genoeg is om aandacht te krijgen voor een type product waarvan reeds zovele varianten bestaan.

Wuala (spreek uit als "voilà") heeft dan wel de typische functionaliteiten en kenmerken van online opslagdiensten overgenomen, maar de manier waarop de bestanden effectief worden opgeslagen verschilt danig van concurrenten als Box.net, DropBox, Omnidrive, Yuntaa, enz. De applicatie maakt namelijk gebruik van peer-2-peer (P2P) technologie, waardoor je eigenlijk gebruikt maakt van de fysieke opslagruimte van andere gebruikers in plaats van uitsluitend op de servers van Caleido (het Zwitserse bedrijf achter Wuala) of zogeheten cloud services als Amazon S3.

Deze manier van werken brengt een aantal voordelen met zich mee, zoals vrijwel geen limieten wat betreft bestandsgrootte, bandbreedte, enz. maar ook ineens een aantal nadelen. Zo is beveiliging natuurlijk een enorm belangrijke factor die moeilijk controleerbaar wordt - ook al worden de bestanden die deels op andermans computers terechtkomen stevig geëncrypteerd- en wordt ook het recupereren van verloren of beschadigde bestanden een heel pak complexer.

Als je beslist je harde schijf te delen met andere Wuala-gebruikers, krijg je meer gratis opslagruimte op de Caleido-servers, en kan je ook de advertenties blokkeren.

Leuk aan Wuala is vooral het sociale aspect: bestanden delen met vrienden wordt ineens veel makkelijker, en de P2P-technologie komt ook de snelheid daarvan ten goede. Je kan makkelijk vrienden vinden en toevoegen dankzij integratie met diensten als Facebook en Skype, en ook het gebruik van tags om bestanden en mappen te structureren is zeer handig.

Wuala werd geschreven in Java en werkt op Windows, OSX en Linux.

Robin Wauters

'Uw volgende pc kost 8 euro'

Binnenkort kost een pc niet meer dan een goede 8 euro (12 dollar of momenteel 8,13 euro om precies te zijn). Het lijkt misschien onmogelijk, ja zelfs oplichterij, ware het niet dat het cijfer afkomstig is van de prestigieuze Amerikaanse technologieschool MIT.

Daar werkt men al een tijdje aan de ontwikkeling van pc's en vooral laptops voor ontwikkelingslanden. Er wordt dus langs alle kanten beknibbeld op de kosten, met als realistisch einddoel een pc die voor 12 dollar geproduceerd kan worden. Hoe ze die krachttoer denken te realiseren? Gek genoeg door terug te gaan naar het verleden en zich voor de opbouw van het toestel te baseren op een klassieker: de Apple II, een computer uit... 1977.

Het nobele doel achter die zoektocht naar een spotgoedkope pc is om door de informatisering de levensstandaard van de derdewereldbevolking te verhogen. Zoals de onderzoekers het zelf uitdrukken: "Van 1 dollar per dag naar 1 dollar per uur." Daarom worden de pc's herleid tot het hoogstnodige, ook qua software: naast een gratis besturingssysteem (een Linux variant) beperkt het aanbod zich tot een webbrowser, een tekstverwerker en een rekenblad.

Vincent Papaleo

Vind moeiteloos het perfecte beeld, video-effect of sjabloon voor uw multimediaproject

Catooh.com is een nieuwe online mediacatalogus waar u terecht kunt voor de meest uiteenlopende multimedia-content: overgangen om uw videomontages professioneel te monteren, complete dvd-menu’s, muziekloops, maar ook ringtones voor uw gsm. U zoekt een koper voor uw eigen creaties? Ook dan bent u bij Catooh.com aan het juiste adres.

Catooh.com is een initiatief van Magix, het Duitse bedrijf dat vooral bekend is van allerlei softwarepakketten om meer uit uw muziek-, foto- en videocollecties te halen. De site sluit naadloos op dat aanbod aan, door de gebruiker simpelweg nog meer video-effecten, foto’s, audioloops en dergelijke aan te bieden dan er standaard al worden meegeleverd bij de diverse softwarepakketten van Magix. Wat niet wegneemt dat veel van de content van Catooh.com evengoed bruikbaar is in combinatie met programma’s van derden. De prijzen vallen goed mee, variërend van 40 eurocent tot enkele euro’s voor een download voor privégebruik. Voor materiaal dat u voor websites, producties voor verkoop, reclamedoeleinden en dergelijke wilt gebruiken, betaalt u meer.

Zelf iets gecreëerd waarvan u denkt dat anderen het ook kunnen waarderen? Dan kunt u uw materiaal via Catooh eenvoudig wereldwijd te koop aanbieden, waarbij vijftig procent van de opbrengst voor u is. Catooh is net gestart en bevat momenteel dan ook vooral content van Magix zelf. Het bedrijf verwacht echter dat de site binnen de kortste keren zal uitgroeien tot een omvangrijke mediabibliotheek met voor ieder wat wils.

Michel van der Ven

Voorkom horror-rekeningen met uw iPhone 3G

Misschien heeft u zopas een iPhone 3G aangeschaft, maar bewust nog geen 3G-abonnement afgesloten. Bijvoorbeeld omdat u zowel thuis als op het werk sowieso snel kunt internetten via WiFi, of gewoon omdat u de formules van ’s lands operators te beperkt en/of te duur vindt en u de kat dus liever nog even uit de boom kijkt. Dat kan perfect, maar dan moet u wel even opletten met de instellingen van de iPhone 3G. Anders kan de gsm-rekening alsnog griezelig hoog oplopen.

Als u in ons land een iPhone 3G koopt bent u niet verplicht om meteen ook een 3G-abonnement af te sluiten. Niet bij Mobistar (de enige operator die het toestel bij ons mag verkopen) en al helemaal niet bij Proximus of BASE. Anders gezegd: wie enkel via WiFi gebruik maakt van de internetmogelijkheden van de iPhone 3G, hoeft aan het einde van de maand geen eurocent méér kwijt te zijn dan met z'n vorige mobiele telefoon. Toch is dat bij veel gebruikers in de praktijk anders. Dat komt omdat Apple het toestel in principe niet gemaakt heeft om te gebruiken zonder 3G-voorzieningen (die in Amerika en veel andere landen intussen zeer scherp geprijsd zijn en ook geen datalimieten meer kennen – wat in schril contrast staat met de Belgische situatie).

Stiekem op het net

Voor zeker acht van de negentien standaard applicaties van de iPhone 3G geldt namelijk dat ze – zodra u ze activeert – onmiddellijk contact willen leggen met het internet. Enkele voorbeelden zijn Google Maps (om landkaarten van het web te plukken), Weer (voor de actuele weersverwachting), iTunes (om contact te leggen met de online muziekwinkel) en natuurlijk Mail en de browser Safari.

En precies daar zit er een adder onder het gras: het is namelijk niet omdat u geen 3G-abonnement heeft, dat uw gsm geen gebruik kan of wil maken van dit snelle netwerk. U betaalt in dat geval gewoon per internetsessie, waarbij het niet uitmaakt of u via 3G, het tragere edge of het nog tragere gprs surft. Zelfs een korte demonstratie van de iPhone 3G aan een vriend of collega kan u dus al op (connectie)kosten jagen, mocht er even geen WiFi-netwerk in de buurt zijn. Om nog maar te zwijgen van de keren dat u per ongeluk de verkeerde applicatie aanraakt.

iPhone 3G, maar dan zonder 3G

"Het is inderdaad opletten geblazen met een iPhone 3G zonder data-bundel", bevestigt een woordvoerder van Proximus desgevraagd. "Voor je het weet maakt een toestel een connectie, zeker als je de telefoon even in handen geeft van een nieuwsgierige collega. Om onaangename verrassingen op de factuur te vermijden raden we dan ook aan om de 3G-feature van de iPhone 3G uit te schakelen. Op die manier merkt de gebruiker ook onmiddellijk of hij via het snelle WiFi dan wel via het tragere gprs-netwerk aan het internetten is." Oftewel: wanneer er gratis dan wel betalend wordt gesurft.

Om 3G uit te schakelen op een iPhone 3G, klikt u in het hoofdscherm op Instellingen, kiest u voor Algemeen/Netwerk en zet u de 3G-schakelaar op 0. Met deze instellingen kan het toestel echter nog altijd contact leggen met een trager datanetwerk. Om ook dat te vermijden, dient u ervoor te zorgen dat er bij Mobiele data (in hetzelfde menu) géén APN is ingevuld. Dat veld moet dus blanco zijn. Ten slotte zet u ook de schakelaar voor Dataroaming best op 0, zodat u ook in het buitenland niet tegen onverwachte kosten aanloopt.

Michel van der Ven

Geef alledaagse producten een nieuw en beter design (en word beloond)

Ontevreden over het ontwerp van uw printer, notebooktas of welk product dan ook? Op RedesignMe.com krijgt u de gelegenheid om de fabrikant te vertellen hoe het wél had gemoeten. Bedrijven op hun beurt kunnen de site gebruiken om feedback in te winnen rond een nieuw product, nog voordat het definitief in productie wordt genomen. De beste ideeën worden daarbij beloond met fraaie geschenken.

RedesignMe.com, een site met Nederlandse wortels, is het Web 2.0-antwoord op de klassieke R&D-afdeling binnen een bedrijf: de producten worden niet bedacht door een relatief kleine groep knappe koppen, maar als het ware opnieuw uitgevonden door een denktank die gevormd wordt door de internetgemeenschap. ‘Dankzij de wisdom of the crowd kunnen we een slecht product omtoveren in een beter product, en verandert een goed idee gaandeweg in een fantastisch idee’, stellen de initiatiefnemers van RedesignMe.com.

De site is verdeeld in twee luiken: Design Critique en RDM Challenges. In het Design Critique-gedeelte kan iedereen de ontwerpfouten van een bepaald product aan de kaak stellen, gaande van de positie van een bepaalde button in Google tot verpakkingen die u alleen met grof geweld nog open krijgt. Om snel duidelijk te maken welke verbeteringen u zou aanbrengen, kunt u gebruik maken van het speciale Redesigner-gereedschap dat de site aanbiedt. Staat uw idee eenmaal online, dan kunnen andere gebruikers uw ontwerp beoordelen (goed/niet goed) en – als u daar toestemming voor geeft – eventueel nog verder verbeteren.
De aangepaste producten die het meest in de smaak vallen worden door RedesignMe.com uiteindelijk voorgelegd aan de oorspronkelijke fabrikant, uiteraard met het verzoek om de ontwerpfouten recht te zetten. Bovendien moedigt de dienst de bedrijven aan om nauw samen te gaan werken met de denktank van RedesignMe.com. In het RDM Challenges-gedeelte kunnen bedrijven de gebruikers van de site al in de conceptfase van een product om feedback vragen, wat de kans op ontwerpfouten aanzienlijk verkleint. Uiteraard staat daar ook iets tegenover: de gebruikers die de beste suggesties voor verbeteringen aandragen, worden beloond met zogeheten RDM’s – dat zijn punten waarmee er in de RDM Shop van de site allerlei fraaie geschenken kunnen worden aangeschaft.

Michel van der Ven

Wetenschappers maken voorwerpen onzichtbaar

Wat tot nu toe alleen in science fictions films kon, wordt straks misschien ook echt mogelijk. Wetenschappers van de universiteit van Berkeley (Californië) hebben immers een materiaal ontwikkeld dat toelaat licht rond voorwerpen te 'plooien'. Zonder reflectie van het licht op hun oppervlakte worden ze onzichtbaar.

Voorlopig kan het materiaal alleen gemaakt worden op 'nanoschaal', niet groter dan één miljardste van een meter. Slagen de wetenschapper er in op grotere schaal te werken, kan elk voorwerp onzichtbaar gemaakt worden.

De eerste toepassingen van de nieuwe ontdekkingen liggen waarschijnlijk bij het leger. De Amerikaanse overheid heeft al laten verstaan dat men graag zijn tanks zou laten 'verdwijnen'.

Hoe lang heeft uw harde schijf nog te leven?

Niets heeft het eeuwige leven – ook de harddisk van uw computer niet. Wanneer het onheil precies zal toeslaan is helaas niet te voorspellen. Wat u wel kunt controleren, is hoe gezond uw harde schijf op dit moment nog is. Als blijkt dat het ding z’n beste tijd gehad heeft, vervangt u ‘m maar beter zo snel mogelijk door een nieuw exemplaar. Een goed en gratis programma om deze diagnose te stellen, is CrystalDiskInfo.

Harde schijven zijn geen feilloze toestellen. Ze maken geregeld lees- en schrijffouten. Doordat die missers onmiddellijk worden hersteld, merkt u daar als gebruiker doorgaans niets van. Soms zijn dergelijke foutjes echter de voorbode van een groter probleem, of erger, van een fatale crash. Vandaar dat moderne harde schijven een soort logboek bijhouden van alle incidenten die zich in de loop der tijd voordoen. Om die gegevens te kunnen uitlezen, werd een speciale standaard ontwikkeld: S.M.A.R.T of voluit Self Monitoring Analysis and Reporting Technology. Met CrystalDiskInfo maakt u die S.M.A.R.T-gegevens niet alleen zichtbaar, het programma zorgt meteen voor een analyse van de informatie. Kleuren de blokjes bij Health Status en Temperature blauw, dan hoeft u zich geen zorgen te maken. Bij geel is voorzichtigheid geboden, bij rood is uw schijf op sterven na dood en dus dringend toe aan vervanging.

Bij het stellen van de diagnose houdt CrystalDiskInfo overigens niet alleen rekening met de historie van foutmeldingen. Ook de leeftijd van de harddisk wordt mee in ogenschouw genomen, net als het aantal keren dat de schijf (lees: de computer) is opgestart en het aantal uren dat de harddisk in totaal in bedrijf is geweest. Maar hoe betrouwbaar de diagnose van CrystalDiskInfo ook mag zijn, beschouw een blauwe Health Status nooit als een garantie dat uw harde schijf morgen nog steeds als een zonnetje draait. Er bestaat immers ook nog zoiets als stomme pech, en daar is ook dit programma niet tegen opgewassen.

Michel van der Ven

Google wil vertalingen via internet verbeteren

U hebt hem vast ook al eens gebruikt, de automatische vertaalfunctie van Google. Die helpt u vaak een stuk vooruit, maar produceert minstens even vaak ongewild komische effecten. Het internetbedrijf kondigt nu aan de dienst aanzienlijk te gaan verbeteren.

Google prsenteert daarom zijn nieuwe Translation Center, een platform dat vertalers in contact brengt met opdrachtgevers. Het verkeert voorlopig in een testfase maar zou eens operationeel vertalingen van een naar 40 talen moeten bieden.

Het wordt zoals zo vaak bij Google een volledig gratis dienst, al betekent dat niet dat er voor de vertalingen niet betaald dient te worden. Google dient immers enkel als tussenpersoon en rekent daarvoor niets aan. De vraag is dan ook hoe het bedrijf aan deze service geld wil verdienen. Het zou kunnen dat men bij Google hoopt voldoende inkomsten te hebben uit gesponsorde links, maar er wordt ook al druk gespeculeerd over andere - meer duistere - plannen. Zo zou Google volgens sommigen het werk van de vertalers willen gebruiken om zijn eigen automatische systemen te verbeteren. Op die manier zouden de deelnemers zichzelf wel eens uit de markt kunnen werken.

Vincent Papaleo

Olympische Spelen ontdekken het net (niet)

Verstokte YouTube-gebruikers hebben het vast al gemerkt: de videosite begint steeds vaker filmpjes af te schermen voor kijkers uit bepaalde landen. Geocoding heet zoiets met een chique term, maar het komt er gewoonweg op neer dat voor het afspelen gekeken wordt vanwaaruit u surft en of u wel toegang hebt tot de inhoud in kwestie. Meestal betekent dat dat u als Belgische surfer geen clips uit Amerikaanse televisieseries kunt bekijken.

Dat systeem wordt nu voor het eerst op grote schaal toegepast tijdens de olympische spelen in China. De organisatoren kondigen immers trots aan dat de hoogtepunten van de sportevenementen deze keer ook via YouTube te bekijken zijn. Althans voor kijkers uit Afghanistan, Mali of Somalië. Het lijstje gaat natuurlijk nog even door maar bevat enkel landen waar de tv-rechten van de spelen niet exclusief aan één partij verkocht zijn. Het gaat uitsluitend om landen in Afrika en Azië.

Het olympisch comité beschermt op die manier zijn belangrijkste klanten - de grote televisiezenders - maar creëert tegelijkertijd een dienst die enkel toegankelijk is in landen met een verwaarloosbaar kleine internetpopulatie. Alvast één valse start.

Raphael Cockx

Tony O'Driscoll: Informatiemaatschappij veroorzaakt tsunami van veranderingen

Het web staat voor veranderingen die zo ingrijpend zijn dat we ze op dit moment nauwelijks kunnen vatten. Sommigen zijn blijkbaar wel in staat een aantal grote richtingen aan te geven, zo ondervond ik op de virtuele conferentie vBusiness Expo (zie ook mijn vorige post).

Eén van de meest inspirerende presentaties tijdens de conferentie was die van professor Tony O'Driscoll van Duke University. Wat hebben Johannes Gutenberg, de uitvinder van de boekdrukkunst,  Richard Trevithick, een pionier van de stoommachine, en de gebroeders Lumiere (bewegende beelden) met mekaar gemeen? Wel, zo legde O'Driscoll uit, het duurde telkens zo'n 50 tot 60 jaar om goede toepassingen te bedenken voor die uitvindingen.

• Boekdrukkunst:gedurende tientallen jaren werden enkel bijbels gedrukt. Pas na die tijd kwam men op het idee dat er mogelijk ook een marktvraag bestond voor andere gedrukte geschriften.
• Stoommachines: deze machines werden een hele tijd gebruikt in katoenmolens, vooraleer de locomotief werd ontwikkeld.
• Bewegende beelden: deze werden lange tijd gebruikt om toneelstukken te filmen. Toen kwam de uitvinding van de "cut" en hiermee ontstond ook de filmindustrie, een fundamenteel ander medium.

Wat leert ons dit over het internet met zijn evolutie van web1.0 (mensen toegang geven tot informatie), web2.0 (het toelaten van participatie en samenwerking) tot 3D-intenet (co-creatie in virtuele omgevingen)? Het moge duidelijk zijn dat heel wat baanbrekende ontwikkelingen nog moeten gebeuren en zelfs nog moeten worden bedacht.

Iedereen kent EBay. De meeste mensen werken helemaal niet voor dit bedrijf, maar toch is het een belangrijk economisch platform. Misschien maakt eBay ons iets duidelijk over hoe de eonomie en bedrijven er in de toekomst zullen uitzien, laat ons zeggen binnen 30 jaar of 50 jaar. O'Driscoll verwijst op zijn site Learning Matters! naar een studie van IBM’s Global Innovation Outlook waar wordt gezegd dat de toekomst wel eens zou kunnen bestaan uit een miljard éénpersoonsbedrijfjes - mensen die vrijelijk en frequent van project naar project overschakelen in functie van hun bekwaamheden, opportuniteiten en passies.

Er zijn andere tekenen, die minder spectaculair ogen maar die betekenisvol zijn. Tieners bedriegen. Zij gebruiken elektronische netwerken zoals Facebook om samen te komen en het huiswerk te verdelen. De wiskunde-bolledoos doet de wiskundetaken, iemand die graag schrijft maakt teksten die dan worden aangepast zodat het lijkt dat iedereen nog altijd zijn eigen huiswerk maakt. Dit maakt de leraren behoorlijk boos, maar eigenlijk oefenen deze jongeren in "collaboratieve co-creatie" met de internetmiddelen die ze ter beschikking hebben. Zij leren netwerken te optimaliseren en ontdekken dat zij op die manier meer kunnen gedaan krijgen. Tegelijk ondermijnen zij een aantal basiselementen van het onderwijs zoals dat nu is georganiseerd. 

O'Driscoll probeert doorheen al die ontwikkelingen een aantal "vectoren" te onderscheiden. Hij vermeldt vier vectoren:

• Synchroon (samen op het zelfde moment) leren: denk aan webinars en videoconferencing, aan werkmiddelen zoals WebEx, Adobe, Citrix en LifeMeeting.
• Het delen van kennis: bijvoovbeeld het posten van slideshows op verzamelsites of in meer specifieke omgevingen (werktuigen zijn hier bijvoorbeeld SharePoint, Lotus TeamRoom, Yahoo Groups, Blackboard...).
• Web2.0 met de blogs, wikis, rss, tagging en sociale netwerken.
• Virtuele werelden: omgevingen waar mensen op immersieve manier contact hebben met mekaar om te trainen, spelen, leren of om samen zaken te ontwerpen.

Soms zijn het de minder spectaculair ogende dingen die grote gevolgen kunnen hebben. Neem nu het "taggen" bijvoorbeeld, het zetten van vrije trefwoorden bij allerlei informatiebestanden, in de meest ruime zin van het woord. In web2.0 krijgt vrijwel alles tags mee: teksten, audio, video, animaties maar ook profielen van personen. Dat bekekent dat men bijvoorbeeld een profiel op een sociaal netwerk zou kunnen aanvuilen met een wolk van tags die perfect laten zien waar die bepaalde persoon mee bezig is.

Op die manier zou duidelijk worden welke bestanden u heeft opgeslagen of gecreëerd, en dit weer in de meest ruime zin van het woord. U kan op die manier veel gemakkelijker worden geïdentificeerd en gecontacteerd door anderen die met eenzelfde soort projecten bezig zijn. Er wordt met andere woorden op die manier op een steeds dynamischere wijze met informatie omgesprongen.

Op Learning Matters! wordt dit alles omstandiger uitgelegd in deze tekst. Hier is een korte video:

O'Driscoll noemt ziet deze ontwikkelingen samenkomen in wat hij een vorm van "singulariteit" noemt, een technologisch zwart gat  waar we doorheen moeten en dat een omwenteling zal betekenen voor het leren, werken, spelen en leven. Onze kinderen die alleen maar "de andere kant" van het zwarte gat zullen kennen, zullen zich niet kunnen voorstellen hoe het nu, heden ten dage, was, aldus een bevlogen professor.

Roland Legrand

Prentice (Gartner): virtuele werelden moeten meer focussen op mensen, minder op technologie

Misschien herinnert u zich wel Stephen Prentice van het researchbureau Gartner, die voorspelde dat tegen 2011 zo'n 80 procent van de actieve internetgebruikers ook aanwezig zou zijn in virtuele werelden. Ik hoorde de man heel recent bezig op een conferentie over zakelijke toepassingen in virtuele omgevingen, en hij schetste een meer genuanceerd, maar zeker niet minder interessant, beeld van deze evolutie. Virtuele omgevingen hebben nog een hele weg af te leggen, zo bleek uit zijn uiteenzetting.

De conferentie,vBusiness Expo, had plaats in een virtuele conferentiezaal op het virtuele platform OLIVE van het Californische bedrijf Forterra Systems. Een vijftigtal bedrijfsmensen ging er na in welke mate virtuele omgevingen nuttig zijn voor samenwerking, meetings, innovatie, kennisbeheer en opleidingen.

Prentice legde uit dat zijn 80 procent-uitspraak vooral bedoeld was om mensen wakker te schudden. Echt cijfers en percentages plakken op een dergelijke evolutie is eigenlijk onmogelijk. Overigens circuleren er heel uiteenlopende cijfers over het gebruik van virtuele werelden.

Er is bijvoorbeeld een heel groot verschil tussen het aantal mensen dat zich ooit registreerde voor een virtuele wereld zoals Second Life en het aantal dat er met enige regelmaat echt gebruik van maakt. In de sector van de virtuele werelden wordt al snel gesproken van meer dan 300 miljoen gebruikers, maar Prentice zegt dat er per  10 of 12 personen die zich registreren er maar 1 is die echt gebruik blijft maken van de virtuele wereld in kwestie.

Second Life is hierbij absoluut niet de grootste wereld. World of Warcraft (maar dat is echt een game) telt bijvoorbeeld veel meer deelnemers net zoals heel wat werelden die specifiek zijn gericht op tieners en kinderen zoals Habbo.

Prentice beklemtoont het succes van die jongerenwerelden en vergelijkt met Second Life, dat weliswaar geen mislukking kan worden genoemd,"maar toch niet zo succesvol is als andere werelden". De reden? De jongerenwerelden doen grondig onderzoek naar hun - welomschreven - doelgroepen (tieners met interesse voor MTV, kinderen die van barbie-poppen houden...) en spelen daar volledig op in. Second Life beschouwt "de hele mensheid" als doelgroep en rekent op de content die door de gebruikers zelf wordt gecreëerd.

Of nog: technologen houden ervan technische oplossingen en mogelijkheden te ontwikkelen. Zij zijn wel veel minder goed in het aanvoelen wat de gewone gebruiker eigenlijk wil.

Prentice roept op gewone gebruikers niet te intimideren met ingewikkelde software, terwijl de meeste van die gebruikers zich helemaal niet geroepen voelt zaken te bouwen of te scripten in een virtuele omgeving. Wat mensen wél "en masse" willen doen, is sociale contacten leggen, toetreden tot groepen die gelijkaardige interesses delen, evenementen bijwonen. De "user interface", zeg maar de bedieningspanelen, zouden zich automatisch moeten aanpassen aan het profiel van de gebruikers.

De virtuele werelden hebben nog een hele weg af te leggen, en een belangrijk element daarbij is de ontwikkeling van mobiele toepassingen. Indien het sociale contact inderdaad zo belangrijk is, dan kan er meteen ook worden vanuitgegaan dat mensen ook onderweg in contact willen blijven.

De connecties met de reële wereld en met de rest van het internet zijn hierbij volgens Prentice belangrijker dan hyperrealistische landschappen en omgevingen. Een voorbeeld van zo'n connectie met de reële wereld zijn de zogeheten "mirror worlds", denk aan Google Earth bijvoorbeeld. Stel u voor dat u als avatar in een 3D-voorstelling van uw vakantiebestemming zou kunnen rondlopen en zo een locatie en een hotel kiezen bijvoorbeeld, of er anderen "ter plekke" kan ontmoeten die eventueel ook reëel daar ter plekke zijn.

Maar goed, de conferentie ging vooral over zakelijke toepassingen. Prentice geeft toe dat er interessante toepassingen zijn in virtuele omgevingen voor samenwerking, team-building, training en leren. Nu al blijkt dat voor training en opleiding op een goede manier kan worden gewerkt met virtuele werelden. Tegelijk roept Prentice op ook aandacht te blijven hebben voor "klassieke" technieken zoals webinars en webconferencing. het komt er op aan de juiste toepassingen te kiezen in functie van de projecten en doelstellingen, en van wat de doelgroep nuttig & leuk vindt.

Roland Legrand

Bloggen met het gemak van een e-mail

Een blog is een bijzonder geschikt medium om uw gedachten, foto’s en andere dingen te delen met vrienden, familie of – ambitieuzer – de rest van de wereld. Alleen kruipt er nogal wat werk in het maken en bijhouden van zo’n site. Zoniet bij Posterous.com. Met deze dienst houdt u uw weblog up to date met een eenvoudige e-mail. Makkelijker kan het niet.

Zelfs het opstarten van een weblog is bij Posterous een fluitje van een cent. Registreren is niet eens nodig, het enige wat u hoeft te doen is wat content e-mailen naar het adres post@posterous.com. Op basis van uw e-mailadres creëert Posterous dan automatisch een unieke URL die u naderhand desgewenst kunt hernoemen in iets als http://uwnaam.posterous.com. Als onderwerp voor de posts gebruikt Posterous telkens gewoon de onderwerpregel van uw e-mail.

Bij wijze van test vuurden we twee digitale foto’s, een podcast en een stukje tekst op het mailadres af. Nog geen twee minuten later kregen we van Posterous een berichtje terug met de boodschap dat onze nieuwe blog klaar was. We waren aangenaam verrast door het resultaat. Onze kersverse blog zag er zeer verzorgd uit, met teksten waarbij de opmaak (cursief, vet) keurig behouden blijft en foto’s die zowel als thumbnail als in groot formaat beschikbaar zijn. Posterous stelt bovendien automatisch een zip-bestandje samen van de foto’s, zodat bezoekers uw complete galerij in één keer kunnen downloaden. Een RSS-kanaal waarmee mensen zich kunnen abonneren op uw blog, ontbreekt evenmin.

Via de Manage-functie van Posterous kunt u uw blogposts eenvoudig bewerken of eventueel verwijderen. U kunt daar ook aangeven of u een seintje wenst te ontvangen telkens er iemand op een van uw berichten gereageerd heeft. Kortom, een volwaardige blogdienst, maar dan met een eenvoud en een gebruiksgemak zoals je maar zelden tegenkomt.

Michel van der Ven

Een paniekknop voor Firefox

Surft u op uw werk, plichtsgetrouw als u bent, uitsluitend naar websites die met uw job te maken hebben? Natuurlijk niet. Maar als de baas plots binnenkomt mag dat uiteraard niet opvallen. Een druk op deze Panic-button, een uitbreiding voor de Firefox-browser, biedt in dat geval soelaas.

Net terwijl u op Facebook of Last.fm uw profiel aan het finetunen bent, stormt uw baas binnen. Geen paniek evenwel: met de Panic add-on voor Firefox sluit u met één toetsencombinatie (Alt + `) vliegensvlug alle geopende tabbladen, en tovert u en passant een site op het scherm die wél de indruk wekt dat u ‘goed bezig’ bent. Standaard is dat overigens een Google-pagina met de resultaten van een zoekopdracht naar ‘Increasing workplace productivity’... Via de voorkeuren van Panic moet het in principe mogelijk zijn om een website naar keuze in te stellen, maar dat resulteerde bij ons gek genoeg in een error. We hebben de maker van Panic, David Carver, inmiddels op de hoogte gesteld van het probleem. Aangezien hij de add-on geregeld een update geeft, gaan we er vanuit dat hij het foutje spoedig zal wegpoetsen.

Nadat Panic al uw tabbladen heeft gesloten (en de baas is weer vertrokken) hoeft u die sites gelukkig niet met de hand opnieuw op te roepen. Nieuwere versies van Firefox kunnen deze tabs namelijk automatisch herstellen via de functie Onlangs gesloten tabbladen, die u terugvindt in het menu Geschiedenis.

Michel van der Ven

Update: De programmeur heeft intussen een nieuwe versie van Panic (0.3.4) online gezet die geen foutmelding meer geeft en die het dus mogelijk maakt om zelf een website in te stellen.

Stuur uzelf een e-mail vanuit de toekomst

De nieuwe webdienst EmailFuture.com biedt u een originele en efficiënte manier om nooit meer iets te vergeten: een e-mail gericht aan uzelf, die u verstuurt vanuit de toekomst. Een handig geheugensteuntje voor die meeting die over drie kwartier begint, maar evengoed geschikt voor de dingen des levens die er écht toe doen, zoals uw huwelijksverjaardag...

EmailFuture.com is kosteloos en eenvoudig in het gebruik. Stel op de website gewoon het mailtje op dat u naar uzelf wilt sturen, en kies de datum en het tijdstip waarop het bericht moet worden afgeleverd. Omdat het om een Amerikaanse webdienst gaat mag u ook niet vergeten om even uw tijdzone aan te geven, anders zullen de mails enkele uren later aankomen dan bedoeld.

Ook reminders voor gebeurtenissen die pas over tien of twintig jaar plaatsvinden, vormen geen probleem voor EmailFuture.com: voorlopig kan de dienst herinneringen versturen tot en met 31 december 2035. Of de site dan nog bestaat is natuurlijk een andere vraag. Hetzelfde geldt voor het e-mailadres dat u opgeeft; zit u over enkele jaren nog steeds bij dezelfde internetprovider? Gelukkig biedt de dienst u de mogelijkheid om tot vier verschillende e-mailadressen in te voeren. Het moet al heel raar lopen wil geen enkele van die mails u tijdig bereiken. Niettemin, een mogelijkheid om tussentijds zelf even een (mail)adreswijziging door te geven zou handig geweest zijn.

Michel van der Ven

Zo voorkomt u dat anderen uw Gmail lezen

Wanneer u uw Gmail-berichten via een browser leest, is de kans bijzonder klein dat een hacker uw gebruikersnaam en wachtwoord kan achterhalen. Die gegevens worden namelijk geëncrypteerd verstuurd. Eenmaal ingelogd is de verbinding met Googles maildienst echter niet meer beveiligd en dat kan risico’s met zich meebrengen. Met deze tip past u daar gelukkig snel een mouw aan.

Het aanmelden bij Gmail gebeurt altijd via een beveiligde verbinding. U merkt dat aan het sloticoontje in de browser, maar ook aan de URL die in dit geval begint met https (waarbij de ‘s’ voor ‘secure’ staat). Zodra uw inbox wordt ingeladen schakelt de dienst echter meteen terug naar een gewone, niet beveiligde http-verbinding. Google kiest voor deze methode omdat de pagina’s op die manier doorgaans wat sneller in beeld verschijnen. Dat komt omdat de browser bij een http-connectie een deel van de informatie opslaat in een cache, zodat die gegevens minder vaak opnieuw ingeladen moeten worden. Bij https wordt die cache juist niet gebruikt, omdat daar sporen in achter kunnen blijven van uw surfsessies. In het geval van Gmail zou het daarbij bijvoorbeeld kunnen gaan om flarden van mails, contactpersonen en bijlagen. Wanneer u uw Gmail-berichten uitsluitend via uw eigen computer leest is dat niet zo erg. Checkt u uw post echter via een hotspot, in een internetcafé of via een andere ‘vreemde’ pc dan is toch enige voorzichtigheid geboden.

Om elk risico uit te sluiten kunt u via de voorkeuren van Gmail sinds kort aangeven dat u altijd een beveiligde verbinding wilt hebben, dus ook na het inloggen. Klik daarvoor bovenaan op de Gmail-pagina op Instellingen en scroll helemaal naar beneden. Vervolgens zet u bij Browserverbinding een bolletje bij Altijd https gebruiken. Mocht dat bij u onverhoopt tot storende vertragingen leiden, dan kunt u – in risicovolle omgevingen – ook handmatig een beveiligde verbinding opzetten. Daarvoor volstaat het om Gmail te benaderen via het adres https://mail.google.com.

Michel van der Ven