Alle IKEA-handleidingen (plus tips) op één site

Nu de zomer eindelijk begonnen is, is ook het moment aangebroken om de handen uit de mouwen te steken en die lang uitgestelde klusjes in huis aan te pakken. Neem nu dat IKEA-kastje waar u ooit met goede moed aan begonnen bent maar dat ondertussen al enkele maanden half gemonteerd op zolder ligt.

Als het een troost mag wezen, u staat niet alleen in uw strijd met de IKEA-handleiding. Op het web is er een heuse zelfhulpgroep ontstaan, onder de ietwat optimistische naam Ikea Fans. Wat in eerste instantie lijkt op een saai forum (in een bovendien alles behalve aantrekkelijke layout) ontpopt zich al snel tot een goudmijntje voor meubelknutselaars.

Om te beginnen kunt u er terecht wanneer u de handleiding van één van uw IKEA-meubelen kwijtgeraakt bent. Ikea Fans biedt ze allemaal, netjes gesorteerd en makkelijk downloadbaar in pdf (klik op IKEApedia). De site is Amerikaans, maar dat maakt in dit geval uiteraard niets uit, de handleidingen zijn toch universeel.

Nog handiger is de steun van de 'community': bij elk product vindt u meteen ook een lijstje van discussies, vaak met heel wat gratis tips om tijd en/of geld te besparen. Zo legt iemand uit dat de Klippan zetel met een klein truukje perfect te demonteren en verplaatsen valt. Om van deze tips te profiteren moet u uiteraard wel Engels verstaan. De meeste inhoud van Ikea Fans is pas beschikbaar na een gratis registratie.

Raphael Cockx

Bekijk gratis kortfilms, animaties en documentaires van topkwaliteit

Elke dag verschijnt er wel een nieuwe YouTube-kloon op het web die nauwelijks iets aan het genre toevoegt, en waar de kwantiteit van de filmpjes belangrijker lijkt dan de kwaliteit. Openfilm.com laat zien dat het ook anders kan. De site is gespecialiseerd in professioneel geproduceerde kortfilms, animaties en documentaires, en geeft jonge getalenteerde filmmakers de kans hun werk in de spotlights te zetten. De video’s zijn toegankelijk voor iedereen en staan garant voor vele uren origineel kijkplezier.

Wat meteen opvalt op Openfilm.com is de uitstekende beeldkwaliteit van het videomateriaal. De filmpjes worden vertoond in een verzorgde mediaspeler die ook schermvullend kan worden ingesteld. Hoewel de site pas gelanceerd is en nog in de bètafase verkeert, is er toch al heel wat materiaal beschikbaar. Het aanbod varieert van actie en comedy tot experimenteel en ‘video art’. Bijzonder goed vertegenwoordigd zijn de animaties en stop-motion video’s, waar echte juweeltjes tussen zitten. Veel materiaal is trouwens ondertiteld, zij het nog uitsluitend in het Engels. Achter de schermen zijn de initiatiefnemers intussen partnerships aan het smeden met filmacademies en -festivals, zodat er ook uit die hoeken flink wat nieuw videomateriaal kan worden verwacht.

Openfilm.com wil tevens een community zijn waar filmmakers met elkaar in contact kunnen komen om samen te werken en ideeën uit te wisselen. Bovendien kan iedere bezoeker van de site feedback geven op de video’s, waar de filmmaker zijn voordeel mee kan doen. Een mogelijkheid om video's te delen met anderen of te ‘embedden’ in een website ontbreekt uiteraard evenmin.

Michel van der Ven

Zo beschermt u uw gegevens tegen échte inbrekers

Een antivirusprogramma en een firewall beschermen uw kostbare gegevens weliswaar tegen aanvallen via het internet, maar niet tegen een echte inbraak. Anders gezegd: als een dief op een kwade dag aan de haal gaat met uw pc of laptop, dan heeft hij zomaar toegang tot al de vertrouwelijke gegevens op uw harde schijf. U vindt dat geen prettige gedachte? Installeer dan meteen onze Tool van de Week, het gratis versleutelprogramma TrueCrypt.

TrueCrypt is een applicatie met een heleboel geavanceerde mogelijkheden en encryptietechnieken. Ervaren gebruikers kunnen zelfs volledige partities van de harddisk afschermen voor pottenkijkers, en de computer desgewenst compleet onbruikbaar maken voor wie het juiste wachtwoord niet kent. Schrikken die features u een beetje af, dan biedt de software gelukkig ook een speciale ‘stand’ voor beginners. In die modus wordt er gebruik gemaakt van een zogeheten ‘bestandscontainer’, een soort virtuele schijf binnen een gecodeerd bestand. Nadat u een unieke drive-letter aan het bestand heeft gekoppeld (bijvoorbeeld J:) en een wachtwoord heeft ingesteld, gebruikt u zo'n container als een gewoon schijfvolume. De volgende keer dat u vanuit een bepaalde applicatie een vertrouwelijk document wilt opslaan, doet u dat dus gewoon op de virtuele schijf J:.
Om de informatie hermetisch af te sluiten van de buitenwereld, volstaat het om het volume J: te ontkoppelen. De virtuele schijf is vanaf dat moment zelfs niet eens meer zichtbaar. Voor de bestandscontainer zelf geldt een ander verhaal. Die is standaard wel nog terug te vinden via Verkenner, maar gelukkig niet meer als dusdanig te herkennen. Als u dat niet veilig genoeg vindt kunt u opteren voor een onzichtbare bestandscontainer. Of nog beter: een gewone én een verborgen container. Mocht u op een dag gedwongen worden om uw wachtwoord af te staan, dan kunt u de crimineel om de tuin leiden door alleen het wachtwoord van de zichtbare file te lossen, waarin u uiteraard uitsluitend nutteloze gegevens heeft ondergebracht.

Na het heropstarten van de computer, noodzakelijk na de installatie van TrueCrypt, krijgt u de vraag of u de korte tutorial voor beginners even wilt doornemen. We raden u aan om dat advies op te volgen, zodat u niet per ongeluk allerlei geavanceerde snufjes activeert (wat bij encryptie nooit zonder risico is). Om het gebruiksgemak van het programma te verhogen kunt u eventueel een Nederlandstalig language pack installeren. Tot slot melden we nog dat TrueCrypt niet alleen gratis beschikbaar is voor Windows Vista, XP en 2000, maar ook voor Mac OS X en Linux.

Michel van der Ven

Seedcamp: potgrond voor Europese internet startups

Binnenkort gaat de tweede editie van Seedcamp van start, een initiatief dat enkele Britse investeerders vorig jaar in het leven riepen om Europese internet startups de kans te geven uit te groeien tot een volwaardige speler in de sector.

Seedcamp draait allemaal rond het faciliteren van jonge bedrijven en ondernemers die goede ideeën hebben rond Web 2.0 en de nodige ambitie tonen om het in werkelijkheid om te zetten. Startups van over heel Europa, het Midden-Oosten en Afrika kunnen zich online inschrijven tot 10 augustus. Zijn ze bij de gelukkige 20 die worden geselecteerd door het Seedcamp team, dan worden ze uitgenodigd om een hele week in Londen te verblijven in september. Tijdens die week krijgen ze een heleboel workshops en presentaties voorgeschoteld van enkele Europese topinvesteerders en -internetondernemers, en uiteraard krijgen ze ook zelf de kans om hun verhaal te doen.

Namen die circuleren voor dit jaar zijn oa. Michael Birch (Bebo), Martin Stiksel (Last.fm), Brent Hoberman (Lastminute.com), Niklas Zennström (Skype), Martin Mickos (mySQL), Kevin Comils (Buy.at), Jyri Engeström (Jaiku / Google), Tommy Ahlers (ZYB / Vodafone), Matt Bidulph (Dopplr), enz.

Voor vijf van de twintig is het verhaal daarmee overigens niet afgelopen. Deze winnaars krijgen drie maanden de tijd om zich in Londen te vestigen en gebruik te maken van het uitgebreide kennisnetwerk van de mensen achter Seedcamp. Op die manier krijgen ze de kans zich volop te concentreren op de ontwikkeling van hun product / bedrijf. Daarvoor krijgen ze overigens ook nog eens 50 000 euro 'seed funding', in ruil voor 10% van de aandelen.

Benieuwd wie er dit jaar uit de bus zal komen!

Robin Wauters

Zo print u met Photoshop meerdere foto's op één A4’tje

U kent het misschien wel: u heeft in Adobe Photoshop een stuk of acht foto’s geopend die u snel even wilt afdrukken. Om papier te besparen print u ze het liefst allemaal op één velletje A4. Natuurlijk kunt u al knippend en plakkend tot zo’n collage komen, maar er is een veel makkelijkere manier: de Picture Package-functie van Photoshop.

U vindt de functie terug in het menu File onder Automate, samen met enkele andere bewerkingen die Photoshop ‘geautomatiseerd’ kan uitvoeren. Om Picture Package te gebruiken hoeven de foto’s niet per se eerst geopend te worden in Photoshop. U kunt de beelden vanuit het Picture Package-venster namelijk één na één inladen en vervolgens een plaatsje geven in de layout van het A4-document. Daarvoor gaat u als volgt te werk:

- Kies in het Picture Package-venster bij Source Images voor Use: File.
- In het veld Document selecteert u bij Layout de instelling 8(2.5x3.5) zodat er – om bij hetzelfde voorbeeld te blijven - acht fotoposities gereserveerd worden in de layout.
- Klik rechts op een van de acht vakjes en selecteer via de bestandenkiezer de foto die u in dat vakje wilt plaatsen. Herhaal deze handeling voor alle beelden.
- Klik op OK om de bewerking te bevestigen. Photoshop zal de foto’s nu definitief in de gekozen layout gieten – een karwei dat eventjes kan duren.

Onder Automate vindt u ook nog een alternatieve manier om meerdere foto’s op één A4’tje te krijgen: Contact Sheet II. Deze methode werkt sneller, maar geeft u heel wat minder controle over de layout.

Michel van der Ven

Ex-werknemers Google starten zoekrobot

Drie experten op het vlak van zoekmachines, die hun sporen verdiend hebben bij Google, lanceerden maandag de zoeksite Cuil. Volgens de makers zelf wordt Cuil een geduchte concurrent voor 's werelds grootste zoekmachine. De drie beloven dat hun zoekrobot uitvoeriger en relevanter dan Google zal zijn.

Cuil (spreek uit: 'cool') is de laatste in een lange rij start-ups die trachten Google, en bij uitbreiding Yahoo! en Microsoft, naar de kroon te steken. De meest succesvolle tot nu toe zijn Powerset, onlangs opgekocht door Microsoft, en Wikia, opgericht door Jimmy Wales, één van de bedenkers van de online-encyclopedie Wikipedia. Geen van hen kon echter potten breken. In de VS is Google nog steeds goed voor een marktaandeel van 61,5 procent, Yahoo! verwerkt 20,9 procent van de zoekopdrachten en Microsoft 9,2 procent.

Palmares

Toch menen analisten dat Cuil wél potentieel heeft en dat is in grote mate te wijten aan het palmares van de stichters. Anna Patterson werkte twee jaar bij Google waar ze mee aan de wieg stond van de zoekindex TeraGoogle. Ook medestichter Russel Power verdiende zijn sporen bij Google. Louis Monier tenslotte werkte als Chief Technology Officer bij internetpionier AltaVista. 'Dit is het meest belovende project dat ik in lange tijd gezien heb', klinkt het bij een analist, 'maar of ze Microsoft of Google kunnen bedreigen is een andere vraag.'

De stichters maken zich sterk dat de zoekindex van Cuil, met 120 miljard geïndexeerde webpagina's, de grootste ter wereld is. Google geeft geen specifieke cijfers vrij over de grootte van zijn index, maar deze zou naar eigen zeggen meer dan 1 triljard pagina's bedragen.

Cuil belooft dan weer relevantere resultaten te kunnen voorleggen. Dat is in grote mate te danken aan de manier waarop Cuil pagina's indexeert. Trefwoorden worden niet gewoon gecatalogeerd op basis van relevantie maar er wordt ook belang gehecht aan de onderlinge verbanden tussen de trefwoorden.

Goedkoper

Daarnaast claimt Cuil ook een veel goedkopere manier gevonden te hebben om webpagina's te indexeren en zoekopdrachten af te handelen. Dat zou de werking van Cuil veel goedkoper maken, zelfs op Google-niveau. Google zou jaarlijks een miljard dollar spenderen aan de back-end infrastructuur van de zoekrobot.

Cuil experimenteert ook met een nieuwe grafische vormgeving. Zoekresultaten worden bijvoorbeeld weergegeven in drie kolommen, met meer foto's en tekst dan bij andere zoekrobots. Verder zegt Cuil ook veel belang te hechten aan de privacy van de gebruikers. IP-adressen van gebruikers worden niet opgeslagen en cookies worden niet gebruikt om een computer te associëren met bepaalde zoekopdrachten.

Stijn Demeester

[Via Tijd.be]

Hackers misbruiken onbeschermde servers

Op het internet zijn de laatste dagen instructies opgedoken die hackers kunnen toelaten de identiteit van eender welke website aan te nemen. Op die manier wordt het voor oplichters en dievenbendes een stuk makkelijker om nietsvermoedende surfers om de tuin te leiden.

Dat er een probleem is met de basiscode van heel wat internetservers is ondertussen eigenlijk al oud nieuws. Onderzoekers ontdekten eerder deze maand dat de systemen die instaan voor het vertalen van domeinnamen naar serveradressen makkelijk misleid kunnen worden. Op die manier kan achter vertrouwde adressen als google.com eigenlijk eerder welke server schuilgaan.

Surfers kunnen zich eigenlijk onmogelijk beschermen tegen dit soort praktijken, omdat de informatie die ze van hun provider krijgen in se niet verdacht is. De bal ligt met andere woorden in het kamp van de providers. Zij moeten de software die op hun systemen draait dringend aanpassen. Een update is al sinds de ontdekking van het probleem beschikbaar, maar blijkbaar hebben heel wat providers nog geen aanpassingen doorgevoerd.

Google Knol: brol of rock & roll?

Eind vorig jaar kondigde Google het Knol-project aan, een initiatief dat specialisten in een bepaald onderwerp de kans moest geven om een pagina aan te maken over hun kennisgebied. Anderen zouden de inhoud kunnen modereren, waardoor op verloop van tijd het artikel met de meeste autoriteit (lees: juistheid) zou moeten komen bovendrijven. Klinkt u dat bekend in de oren?

Dan denkt u natuurlijk aan Wikipedia, 's werelds meest bekende internet-encyclopedie, of misschien in mindere mate ook aan Squidoo. Het grootste verschil tussen Knol en Wikipedia is dat de eerste na verloop van tijd advertenties zou willen plaatsen op 'knols' (units of knowledge) en de inkomsten delen met de auteurs, terwijl Wikipedia zonder winstoogmerk opereert. In dat opzicht heeft het initiatief veel meer weg van Squidoo, dat een gelijkaardig zakenmodel heeft opgezet.

Google Knol werd eerder deze week gelanceerd (of tenminste, de publieke betaversie), hetgeen zich uiteraarde vertaalde in duizenden blog posts met minstens evenveel meningen. Sommigen spraken onverwijld over de dood van Wikipedia, terwijl anderen Google Knol een snelle en pijnlijke neergang voorspelden. Hoe het ook zij, na twee dagen is al zeer duidelijk te zien dat Google de reeds aangemaakte 'knols' bijzonder hoog laat scoren voor bepaalde zoekresultaten. Dat was enigzins te verwachten, maar dat Google Knol zo snel resultaten van Wikipedia kon verdringen, wijst erop dat de zoekmachine haar algoritme laat werken in hun eigen voordeel, een strategie die Google overigens zonder schroom ook voor YouTube toepast.

Leest u maar eens het artikel op SearchEngineLand, die vaststelden dat maar liefst 1/3 van de 'knols' die zij onderzochten reeds bijzonder hoog scoorden in zoekresultaten, iets waar andere websites alleen maar van kunnen dromen op zo'n korte termijn.

In de marge van het hele verhaal bevindt zich het Nederlandse bedrijf Knol, producent van stoomreinigingstoestellen, die de domeinnaam Knol.com bezit. Het bedrijf kreeg dankzij de publieke lancering van Google Knol behoorlijk wat bezoekers over de vloer van hun website, en schreeuwt er ook luid en duidelijk dat het niet van plan is de domeinnaam af te staan.

Robin Wauters

Worden uw Skypegesprekken afgeluisterd?

Er is op het internet momenteel heel wat speculatie over een zogenaamde 'backdoor' in het telefonieprogramma Skype. Overheidsdiensten zouden op die manier eender welk gesprek kunnen afluisteren. De makers van de software willen het bestaan van zo'n achterpoortje niet formeel ontkennen.

De speculaties zijn niet nieuw, maar werden deze week nieuw leven ingeblazen door een trotse mededeling van de Oostenrijkse federale politie. Die verklaarde op een congres dat het afluisteren van Skypetelefoontjes "geen enkel probleem" meer stelde. Dat is opmerkelijk, want net door de technische opbouw van het Skype netwerk zou het voor ordediensten veel moeilijker moeten zijn om een signaal te onderscheppen. De meeste gesprekken lopen bijvoorbeeld niet rechtstreeks tussen de twee gebruikers, maar zoeken telkens de meest efficiënte weg - die vaak via de pc's van meerdere 'toevallige' gebruikers loopt. Bovendien wordt de volledige datastroom gecodeerd.

Wie er dus toch in slaagt de gegevens te onderscheppen en hoorbaar te maken, moet wel hulp krijgen van de programmeurs, zo luidt de redenering. Het feit dat moederbedrijf eBay niet wil reageren en dat de broncode van Skype niet publiek is, wakkert de speculaties alleen nog maar aan. Skype zou volgens sommigen zelfs een apart stukje software aan de man brengen waarmee gesprekken zonder enige technische kennis afgeluisterd kunnen worden. Het bedrijf zou de software verkopen aan 'bepaalde staten'.

Raphael Cockx

Google dicht bij aankoop Digg.com

Zoekgigant Google is in de laatste rechte lijn om de website digg.com te verwerven. De prijs zou schommelen rond de 200 miljoen dollar (127 miljoen euro). Dat meldt de website TechCrunch op basis van bronnen binnen Google.

TechCrunch berichtte voor het eerst over de toenaderingspogingen van Google in maart. Sindsdien gingen de onderhandelingen af en aan. 'De laatste 6 weken werden de gesprekken intenser met een intentieverklaring tussen de twee partijen tot gevolg.'

Digg.com is een Amerikaanse website die nieuwsartikelen, geschreven door gebruikers, publiceert. Iedereen kan zichzelf inschrijven en zelf ook artikelen schrijven, maar door middel van een waarderingssysteem komen alleen hooggewaardeerde artikelen op de voorpagina van de website. De website bestaat sinds november 2004.

Digg.com haalt het grootste gedeelte van zijn inkomsten uit een advertentiedeal met Microsoft ter waarde van 100 miljoen dollar. Die overeenkomst zal beëindigd worden bij een verkoop aan Google. Digg.com haalde eerder 11,3 miljoen dollar aan durfkapitaal op.

Stijn Demeester

[Via Tijd]

Krijgt u wel de internetsnelheid waarvoor u betaalt?

ISP Monitor is een programmaatje van eigen bodem om snel de belangrijkste statistieken van uw internetverbinding op te vragen. Hoeveel MB mag u deze maand nog downloaden, bijvoorbeeld? En krijgt u wel de snelheid waarvoor u betaalt? Origineel is ook de integratie met Google Maps om in kaart te brengen hoe snel er in andere delen van uw gemeente wordt gesurft.

ISP Monitor ondersteunt zowat alle internetproviders van het land en stemt de interface netjes af op uw aanbieder. Zit u bijvoorbeeld bij Telenet, dan toont het programma de aldaar geldende downloadlimieten en reikt de software een aantal handige links aan naar Telenet-webpagina’s, zoals Mijn Telenet, de Telemeter en de webmaildienst van deze provider.
Een van de belangrijkste features is de snelheidstest waarbij gekeken wordt hoe lang het duurt om een zekere hoeveelheid data binnen te halen en te uploaden. Die informatie is niet alleen nuttig voor uzelf, maar ook voor anderen. De verzamelde gegevens worden door ISP Monitor namelijk verwerkt tot een onafhankelijke Provider Top 10 die dagelijks wordt geactualiseerd. U kunt de testresultaten van de laatste 24 uur opvragen, maar ook maandelijkse statistieken raadplegen, en dat voor alle abonnementsformules van eender welke provider. Met de optie Speed Test Maps (nog in bèta) kunt u zelfs controleren wie er eigenlijk het snelst surft: u of uw achterburen. Op voorwaarde weliswaar dat zij de ISP Monitor-software ook geïnstalleerd hebben.

Een aardige extra is de mogelijkheid om te checken of u nieuwe post heeft ontvangen, zonder dat u daarvoor uw mailclient hoeft op te starten. Vertrouwt u uw gebruikersnaam en wachtwoord liever niet aan het programma toe, klik tijdens de installatie bij dit onderdeel dan gewoon op ‘Volgende’. De Disk Monitor die laat zien hoeveel vrije ruimte er nog resteert op uw harddisk(s) is er wat ons betreft een beetje met de haren bijgesleurd. Tenzij u natuurlijk zo waanzinnig veel materiaal downloadt, dat uw schijven om de haverklap dichtslibben. In dat geval heeft deze feature wellicht toch nog zin.

Michel van der Ven

(Bijna) waterdichte bescherming tegen booswichten

Een beetje moderne pc kan jammer genoeg niet meer functioneren zonder goede (en up-to-date gehouden) virusscanner. Een programma dat u behoedt tegen spyware zou u in elk geval ook moeten installeren. Oh ja, het kan zeker ook geen kwaad om een extra firewall te voorzien.

Kortom, u hoort het al: wie veilig wil surfen dient zich te wapenen tegen al het boos dat op het internet de ronde doet. Maar welk anti-virus programma kiest u? En hoe zeker bent u dat u daarmee 100 procent beschermd bent? Het slechte nieuws is dat geen enkele software volledige bescherming biedt, het goede nieuws is dat u met een site van VirusTotal aardig in de buurt komt.

VirusTotal is een online dienst die bestanden gratis scant op virussen en daarvoor op de achtergrond beroep doet op niet minder dan 34 verschillende 'engines'. Daar zitten trouwens ook commerciële paketten als Norton Antivirus bij. De redenering is natuurlijk dat 34 virus- en spywarescanners meer vinden dan één stukje software op uw eigen pc en daardoor de 'pakkans' gevoelig verhoogt.

Er zijn twee manieren om een bestand te laten scannen: u kunt de file in kwestie uploaden of via e-mail doorsturen. Jammer genoeg weet VirusTotal geen blijf met url's van bestanden, zodat u geen bestanden kunt laten scannen vooraleer u ze downloadt. De file in kwestie zal dus altijd eerst op uw harde schijf moeten belanden, al vormt dat meestal geen probleem - zolang u het bestand niet bekijkt of uitvoert. VirusTotal is op die manier dus wel prima geschikt voor het scannen van e-mails met attachments, die u gewoon 'ongeopend' naar de dienst kunt forwarden.

VirusTotal weet ook blijf met ingepakte 'zip'-bestanden, maar legt een maximale bestandgrootte van 10 megabyte op.

Raphael Cockx

Verdien 'big money' met uw eigen tv-format

De populaire reeks Mijn Restaurant bewees nog maar eens hoe een simpel concept kan leiden tot een heus kijkcijferkanon. Loopt u zelf ook al een tijd rond met een format voor een nieuw tv-programma? Dan kunt u bij TalpaCreative.com alvast rekenen op het luisterende oor van niemand minder dan mediamogol en Big Brother-bedenker John de Mol. Als uw idee inderdaad zo geniaal is als u zelf beweert, maakt De Mol er een écht tv-programma van en mag u een niet onaardige financiële beloning tegemoet zien.

'Ik ben er zeker van dat er mensen rondlopen met geweldige ideeën. Maar omdat ze geen banden hebben met de tv-industrie gebeurt daar vaak niets mee en dat is jammer', stelt John de Mol. 'Via onze nieuwe site kan zo iemand z'n format voortaan rechtstreeks voorleggen aan mijn team, dat er misschien wel de volgende reality-hit van maakt. De creatieve en financiële risico’s die daarmee gepaard gaan zijn uiteraard volledig voor onze rekening.'

Behalve een ideeënbus voor tv-formats is TalpaCreative.com ook een online community waar geregistreerde gebruikers toegang krijgen tot allerlei informatie, bedoeld om hen te inspireren bij de verdere invulling van een format. Te denken valt aan updates over de laatste trends in het tv-landschap, allerlei creatieve tips en een nieuwsbrief. Om lid te mogen blijven van de TalpaCreative-community wordt er wel van u verwacht dat u maandelijks twee nieuwe ideeën oppert, een inspanning die gelukkig gestimuleerd wordt door een maandelijks beloning van 500 dollar voor het meest actieve of creatieve lid. Voor het meest briljante tv-idee zou John De Mol 50.000 dollar veil hebben. Dat lijkt een smak geld, maar het is natuurlijk maar een schijntje in vergelijking met de vele miljoenen die de makers van een echt kijkcijferkanon uiteindelijk opstrijken.

Michel van der Ven

Download vandaag gratis de commerciële games van gisteren

Waar Wikipedia al niet goed voor is: per toeval ontdekten we in de encyclopedie een lange lijst met computerspelletjes waarvoor u vroeger diep in de buidel moest tasten, maar die u vandaag helemaal gratis kunt downloaden. Of hoe de internetcommunity er met ‘user generated content’ voor zorgt dat u zich op regenachtige zomerdagen geen moment hoeft te vervelen.

Het is niet ongebruikelijk dat commerciële games na een zekere tijd een tweede leven gaan leiden als freeware. De spellen volgen elkaar tegenwoordig in zo’n hoog tempo op, dat titels snel gedateerd raken en binnen de kortste keren weer uit de rekken verdwijnen. Voor een uitgever kan het om verschillende redenen interessant zijn om het spel daarna gratis beschikbaar te maken. Niet alleen is het een slimme manier om reclame te maken voor de andere games die het bedrijf uitgeeft, soms is zo’n spel ook de perfecte teaser voor een vervolggame dat in de maak is. Gamers die het originele spel destijds niet gekocht hebben, raken op die manier wellicht alsnog in de ban van het spel waardoor ze het vervolg misschien wél zullen aanschaffen.

Voor een occasionele gamer was het echter een onmogelijke opgave om te achterhalen welke spellen inmiddels tot het freeware-domein behoren. Met Wikipedia’s List of commercial games released as freeware is dat verleden tijd. De lijst wordt voortdurend bijgewerkt en bij de meeste titels krijgt u meteen flink wat uitleg. Wel jammer dat er niet altijd een rechtstreekse downloadlink wordt vermeld. Daar moet u soms dus zelf nog even naar op zoek. Enkele grote titels die meteen in het oog springen zijn Grand Theft Auto I en II (deel IV breekt momenteel zo’n beetje alle verkooprecords), Elite, Wolfenstein, F.E.A.R. Combat Multiplayer, Railroad Tycoon Deluxe en The Elder Scrolls: Arena. Grafisch mag het dan allemaal wat minder zijn dan wat we tegenwoordig gewend zijn, veel spelletjes zijn nog net zo verslavend als toen.

Michel van der Ven

E-MERGE neemt minderheidsbelang in Akamusic

E-MERGE, de Belgische durfkapitaalverstrekker met enkele bekende namen als Ogone, DVDPost en BlueBackup op haar investeringspalmares, heeft een minderheidsparticipatie genomen in Akamusic, een website waar artiesten en producers elkaar kunnen 'vinden'.

Op Akamusic, vroeger Yakamusic genaamd, kunnen artiesten hun demo's, foto's en video's opladen. Geregistreerde producenten kunnen vervolgens het materiaal ontdekken en desgewenst een klein bedrag in cash investeren in de artiesten waarin ze het meeste potentieel onderscheiden. Indien de artiest aan een bepaalde som komt (met name 15 000 € voor een single en 50 000 € voor een volledig album), zorgt Akamusic voor de verdere afhandeling qua professionele productie en online distributie.

Eens de nummers gereleased zijn, vangt Akamusic 20% van de verkoopscijfers, of het nu om rechtstreekse verkoop of 'affiliate' verkoop via pakweg iTunes gaat. De artiest zelf krijgt 40%, de investeerder-producent evenzeer.

De website is momenteel enkel beschikbaar in het Frans.

Het concept is niet nieuw: gelijkaardige sites zijn bijvoorbeeld SellABand, Amie Street, Snocap (recent overgekocht door Imeem), Calabash Music, Strayform, Music Arsenal en Indaba Music.

Robin Wauters

(Via Express.be)

Oudjes slaan aan het gamen

In de Amerikaanse stad Los Angeles vindt deze week de E3-beurs plaats, dé hoogmis van de gamesindustrie. Wie denkt dat de sector zich alleen op pubers richt, heeft het mis, want net senioren blijken het nieuwe doelpubliek.

De beurs, die vandaag haar deuren sluit, is dit jaar dan ook een stuk minder druk, luidrichtig en hyperkinetisch dan we gewend zijn. Hoewel het aantal schiet- en racespellen groot blijft, spreken de softwarehuizen dit jaar uitdrukkelijk over de 'toegankelijkheid' van hun games, vooral voor een 'ouder publiek'.

Met name Nintendo weet groot uit te pakken in Los Angeles. Het Japanse merk kende de afgelopen 18 maanden een enorm succes met zijn Wii-console, een spelcomputer die het voor één keer niet moet hebben van snellere chips of scherpere beelden. De aantrekkelijkheid van de Wii zit hem vooral in de manier waarop je de console bedient, namelijk met een 3D-afstandbediening die precies de bewegingen van je hand volgt. Speel je bowling, dan is het dus gewoon een kwestie van de juiste rolbeweging te maken - zenuwachtig op wat knopjes te zitten drukken is verleden tijd. Dat maakt de Wii aantrekkelijk voor gezinnen én ouderen.

De nieuwe hype: sociale games

Die laatste doelgroep wordt ook bediend door de zogenaamde 'Brain Training' spelletjes, op zich niet meer dan een reeks interactieve reken- en denkoefeningen, maar opnieuw razend populair. Ook hier is het Nintendo dat langs de kassa passeert.

Verwacht je dus de komende maanden aan een hele reeks 'sociale' spelletjes van allerlei fabrikanten. Sony heeft op de beurs alvast laten verstaan dat zijn draagbare spelconsole PSP (Playstation Portable) met dit soort games nieuw leven ingeblazen zal worden. "Er is de laatste tijd een grote beweging bezig die vrouwen, jonge meisjes en bejaarden moet betrekken bij het gamen," zo klinkt het uit de mond van Piers-Harding Rolls, een analist die de sector volgt.

Raphael Cockx

[Via Netto]

Houd al uw software automatisch up-to-date

Als u een trouwe lezer bent van T-zine en telkens ook onze Tool van de Week probeert, dan staan er intussen flink wat handige programma’s op uw pc. De kans is echter groot dat er van sommige tools intussen een nieuwere versie is verschenen met meer functies (of minder fouten). FileHippo.com Update Checker snort dergelijke updates automatisch voor u op, zodat uw computer altijd in topconditie verkeert.

Update Checker is een piepklein stukje software dat een verlengstuk vormt van de website FileHippo.com. Het programma maakt een inventarisatie van alle software op uw harddisk en vergelijkt die gegevens met de database van FileHippo.com. Blijken er van bepaalde applicaties updates beschikbaar te zijn, dan geeft de site u daar een keurig overzicht van. Om de nieuwere versie binnen te halen klikt u gewoon op de groene pijl en volgt u de gebruikelijke installatieprocedure. Handig is dat FileHippo.com Update Checker een onderscheid maakt tussen gewone updates en bètaversies van programma’s – dat zijn vroege versies van software waar nog wel wat schaafwerk aan is. Zo ziet u in een oogopslag welke nieuwe programma’s er zoal op stapel staan, en kunt u – als u niet terugdeinst van een bètaversie – als een van de eersten een proefritje met de software maken.

Na de installatie is FileHippo.com Update Checker terug te vinden in de tray oftewel het uiterst rechtse deel van de taakbalk. Het programma start desgewenst samen op met Windows, zodat er geen update meer aan uw aandacht kan ontsnappen.
Tot slot een kleine waarschuwing: soms verschijnt een update van een programma eerst in het Engels. Als u die rücksichtslos installeert, dan bestaat de kans dat uw Nederlandstalige versie ongevraagd wordt overschreven. Altijd even de taal van de update controleren dus.

Michel van der Ven

Europese Commissie pakt sms-tarieven aan

De Europese Commissie gaat de tarieven voor grensoverschrijdende sms-tarieven aan banden leggen. Dat heeft eurocommissaris voor Telecommunicatie Viviane Reding aangekondigd. Uit cijfers van de Commissie blijkt dat het sturen van een sms naar een andere EU-lidstaat tien keer duurder is dan een binnenlands tekstbericht.

De Europese Commissie drong er bij de industrie al een tijdje op aan om de tarieven voor grensoverschrijdende tekstberichten te verlagen. De operatoren gaven echter geen gehoor aan deze oproep en daarom gaat het dagelijks bestuur van de Europese Unie zelf een wetgevend voorstel voorleggen aan het Europese Parlement en de lidstaten. In de Europese Unie worden jaarlijks 2,5 miljard grensoverschrijdende tekstberichten verstuurd.

Zo krijgt u een (online) geheugen als een olifant

Soms zit u achter uw computer, soms bent u onderweg met enkel een smartphone op zak. Voor Evernote.com maakt het niet uit: als u ergens iets tegenkomt dat u niét mag vergeten, kunt u er met deze dienst ogenblikkelijk een aantekening, foto of zelfs geluidsopname van maken. De informatie belandt dan op uw persoonlijke Evernote-webpagina die dienst doet als een tweede brein.

U kunt niet alleen allerlei informatie opslaan in het olifantengeheugen dat Evernote voor u wil zijn, maar – minstens zo belangrijk – alles ook weer heel snel terugvinden. Ook daarbij maakt het niet uit waar u bent noch met welk toestel u de dienst benadert. Evernote is net zo vlot toegankelijk (en doorzoekbaar) via een pc of Mac als met een Windows Mobile-gsm of iPhone. Een heel sterk staaltje van de dienst: als u met uw mobiele telefoon een foto maakt van een object waar tekst op voorkomt, zoals een visitekaartje, het etiket op een fles wijn of de cover van een tijdschrift, dan past Evernote automatisch tekstherkenning op het geheugensteuntje toe. Zodoende kunt u de informatie naderhand niet alleen opsnorren aan de hand van de tags die u eraan toekende, maar ook op basis van de trefwoorden die in het beeld zijn vervat. Een test wees bovendien uit dat de tekstherkenning van Evernote ook werkt met Nederlandstalige teksten.

Evernote is ook bijzonder geschikt om informatie te onthouden die u op het web tegenkomt. Selecteer op een internetpagina gewoon alle elementen die u interessant vindt (flarden tekst, een afbeelding, een of meerdere links) en druk in uw browser op de eenvoudig toe te voegen Clip to Evernote-button om de gegevens in uw online brein te stoppen.

De dienst kan gewoon met een webbrowser geraadpleegd worden, maar waar mogelijk gebruikt u best de aparte Evernote-applicatie die beschikbaar is voor alle genoemde platformen. Dat programma kan beter overweg met multimedia, ondersteunt drag & drop en biedt ook enkele interessante extra’s. Foto’s met gps-coördinaten (zoals beelden gemaakt met de iPhone 3G) kunnen bijvoorbeeld meteen op een overzichtelijke Google Map worden geprikt. Ook handig is de mogelijkheid om met één druk op de knop een schermafbeelding te maken en die meteen te uploaden naar Evernote.com. Al met al behoorlijk indrukwekkend voor een dienst die officieel nog in een bètafase verkeert.

Michel van der Ven

Verander uw iPhone in een internetradio

Dat het prijskaartje van de iPhone 3G (vanaf € 525) niet mals is, daar is iedereen het inmiddels wel over eens. Wat echter nogal snel over het hoofd wordt gezien, is dat u met Apples smartphone ook heel wat geld kunt uitsparen. Zo verandert u de iPhone met een druk op de knop in een heuse internetradio – een toestel waarvoor u doorgaans minstens 100 euro moet neertellen. De prijs van de iPhone-variant: € 4,99.

Een grote troef van de iPhone is de App Store, een online winkel met inmiddels ruim 800 programma’s voor de smartphone die u vanaf het toestel zelf kunt aanschaffen. Een van die applicaties is Tuner waarmee u kunt afstemmen op de duizenden radiostations die uitzenden via het internet. De software is trouwens niet alleen geschikt voor de iPhone 3G maar ook voor de ‘oude’ iPhone en de iPod touch (op voorwaarde dat die zijn uitgerust met de nieuwste software van Apple). iPhone 3G-bezitters hebben wel een voordeel: zij kunnen zowel binnenshuis (via WiFi) als buitenshuis (via het 3G-netwerk) op hun favoriete radiostations afstemmen. Een ander pluspunt van de iPhone 3G is de standaard 3,5 mm hoofdtelefoonuitgang waarmee u het toestel eenvoudig met uw geluidsinstallatie kunt verbinden. Bij het vorige model is daar een optioneel docking station voor nodig (waarmee u overigens wel een iets betere geluidskwaliteit boekt).

De bediening van Tuner is erg eenvoudig. U kunt zenders selecteren op basis van muziekgenre of grasduinen in een Top 500. Handig is dat u in een oogopslag de geluidskwaliteit van de verschillende stations ziet (hoe hoger de oranje bitrate-waarde, hoe beter). Verder kunt u uw favoriete zenders bookmarken en eigenhandig extra stations toevoegen. Dat laatste komt alvast goed van pas voor Belgische zenders, want in tegenstelling tot bijvoorbeeld Nederland en Frankrijk is ‘België’ in Tuner nog geen ‘genre’. Daardoor vindt u ‘onze’ stations nogal moeizaam terug. Hoe u de zenders van pakweg de VRT handmatig toevoegt, leest u hier.

Michel van der Ven

 

Altijd dezelfde gegevens op uw pc, Mac én iPhone

Wanneer u op het werk een Windows-pc gebruikt en thuis een Mac (of omgekeerd), dan weet u hoe lastig het is om uw kalender, e-mails en contactenlijst gesynchroniseerd te houden. De dienst MobileMe die Apple zopas lanceerde lost dat probleem eindelijk op. Nieuwe gegevens worden onmiddellijk naar al uw computers ‘gepusht’, en als u een iPhone of zelfs iPod touch bezit ontvangt ook dat toestel keurig alle updates.

‘Exchange for the rest of us’, zo omschrijft Apple-topman Steve Jobs de nieuwe service. Daarbij doelt hij vooral op het gemak van de pushtechnologie die tot nu toe enigszins was voorbehouden aan zakelijke gebruikers. Met MobileMe, de opvolger van Apples dotMac-dienst, rollen nieuwe e-mails vanzelf binnen op uw iPhone. U hoeft ze dus niet meer handmatig van een server te plukken. Eigenlijk hoeft u als MobileMe-gebruiker niets meer met de hand te doen. Stel dat u een contact toevoegt aan het adresboek van de Mac, dan wordt die update dankzij MobileMe ook onmiddellijk doorgevoerd in Outlook op uw Windows-pc en uiteraard ook op de iPhone. Dat principe werkt in alle richtingen; zo verschijnt een nieuwe afspraak die u invoert via de iPhone ook ogenblikkelijk in iCal (Mac) of in de Agenda van Microsoft Outlook (Windows). Al uw gegevens zijn bovendien ook nog eens toegankelijk én aanpasbaar via de nieuwe website Me.com.

Een andere handigheid van MobileMe is de mogelijkheid om de bookmarks van uw browsers te synchroniseren. Zo heeft u in Safari op de Mac en in Internet Explorer op Windows altijd dezelfde favorieten bij de hand. Vanzelfsprekend kan er ook gesynchroniseerd worden met de Windows-versie van Safari. Een feature die in MobileMe helaas lijkt te ontbreken, is de mogelijkheid om takenlijsten te synchroniseren. Althans, tussen Macs en pc’s; tussen Macs onderling lukt dat wel.

Een jaarabonnement op MobileMe kost € 79 euro (inclusief 20 GB online opslagruimte). U kunt ook opteren voor een Family Pack voor één hoofdgebruiker en vier gezinsleden. Daarvoor betaalt u € 119 per jaar en krijgt u 40 GB opslag. Wie de dienst eerst eens wil proberen, kan via deze link een gratis proefaccount nemen van 60 dagen.

Michel van der Ven

Update: Apple heeft intussen een update voor de MobileMe-software uitgebracht (MobileMe 1.1) die afrekent met enkele kleine problemen.

Mobile 2.0 Europe: de toekomst van het kleine scherm

Vorige week vrijdag organiseerden de Amerikanen achter de Mobile 2.0 conferentie in San Francisco in samenwerking met enkele Europese partners de eerste tegenhanger van het evenement op ons continent. Mobile 2.0 Europe ging door in het zonnige Barcelona, en ontving ongeveer 300 professionele deelnemers van alle windstreken die er over de huidige en toekomstige trends van de mobiele markt kwamen discussiëren.

T-Zine was er ook en stelde vast dat de grote toekomst die het mobiele internet al jarenlang wordt toegedicht, toch wel steeds meer vorm begint te krijgen. Talloze start-ups zijn nu al bezig zich voor te bereiden op de technologische vooruitgang van toestellen en besturingssystemen met uiteenlopende diensten die perfect gebruikt kunnen worden op een relatief klein scherm en met een beperkte verbindingssnelheid. We publiceren enkele van onze favorieten in een volgend artikel.

Dat Apple's iPhone nogal vaak genoemd werd, ondanks diens voorlopig marginale marktaandeel, was geen verrassing. De manier waarop Apple het zakenmodel van heel wat operatoren in vraag stelt, de prijszetting van mobiele dataverbindingen beïnvloedt, en  innovatieve technologie (de touch screen, de accelerometer, de App Store, enz.) opdringt aan andere leveranciers, doet het beste verhopen voor de toekomst.

Kleine kanttekening: de investeerders die in een panel zetelden om hun visie te geven over die toekomst, waren bijzonder sceptisch (of moeten we zeggen, voorzichtig) over het zakenmodel van de meeste mobile start-ups, en dan meer bepaald over de manier waarop ze plannen geld te verdienen. Dat toonde een eerder panelgesprek over de potentie van de mobiele markt al aan: de beginnende bedrijven hielden zich met veel uiteenlopende zaken bezig ('location-based' diensten, mobiele sociale netwerken, advertentienetwerken voor mobiele websites, statistiekenleveranciers, niche-zoekmachines, instant messaging / chat toepassingen, enz.), maar gingen er veelal van uit dat adverteerders hun verdere ontwikkeling en groei zouden kunnen financieren. En dat is natuurlijk maar de vraag.

Verder noteerden we bij monde van Pekka Pohjakallio, verantwoordelijk voor de transitie van toestellenfabrikant naar internetbedrijf bij Nokia, dat de Finse gigant er alles aan doet om een voorlopersrol te spelen in mobiele dienstverlening.

We bekijken enkele leuke mobiele toepassingen en bedrijfjes, naar aanleiding van hun presentatie op Mobile 2.0 Europe, in een volgend artikel.

Robin Wauters

Fatale fout in serversystemen zet internet open voor hackers

Securityspecialisten waarschuwen voor een veiligheidsprobleem dat mogelijk een impact heeft op elke pc die met het internet verbonden wordt. Het gaat om een zware fout in de opbouw van het wereldwijde DNS-systeem. Hoewel die naam wellicht geen belletje doet rinkelen, ligt DNS aan de basis van zowat elke mail die u verstuurt of website die u bezoekt. Het gaat immers om een reeks servers die namen als www.tzine.be vertalen naar de numerieke ip-adressen waarrond het internet eigenlijk opgebouwd is. Zonder DNS-vertaling kan er dus niet gemaild of gesurfd worden.

Waar experten schrik voor hebben is dat hackers valse vertalingen in het systeem kunnen inbrengen. Bijvoorbeeld om er voor te zorgen dat iemand die naar Google probeert te surfen eigenlijk op een adres en dus website van hen terechtkomt. Dat opent de deur voor spam, phishing en regelrechte diefstal van bankgegevens.

Weliswaar zijn de DNS-servers zelf goed beveiligd, maar heel wat minder safe zijn de zogenaamde DNS-caches, kleinere servers die als tussenschakel dienen tussen een DNS-server en een internetprovider. Zij slagen redelijk statische gegevens op om bijvoorbeeld te verhinderen dat Telenet telkens weer een DNS-server moeten aanspreken om het adres van google.be te weten te komen.

Dat DNS-caches gevoelig zijn voor stiekem binnengeglipte informatie was al langer bekend. Het systeem om aanvragen en antwoorden te coderen werkt af en toe niet goed waardoor servers soms info van verdachte bronnen als betrouwbaar aannemen. Maar nu blijkt dat er ook een methode bestaat om zonder toevalstreffer op een DNS-cache in te breken. Bijna elke provider zou getroffen zijn door het probleem. De leveranciers van de DNS-software hebben gisteren een update gepubliceerd en vragen betrokken partijen om die zo snel mogelijk te installeren.

Nieuwe mobieltjes leiden tot mediarevolutie

De iPhone heeft alvast één verdienste: tal van mensen nemen positie in voor of tegen het nieuwe toestel en praten over zin en onzin van de voortdurende mogelijkheid om snel en gemakkelijk te surfen. Het kost allemaal nog redelijk veel geld, zeker in België, maar nog nooit dachten er zoveel mensen aan om zich op een dergelijk radicale manier onder te dompelen in het online multimedia-universum.

Op donderdag 10 juli probeer ik in De Tijd, in de sectie Achter het Nieuws, te illustreren wat voor mogelijkheden zo'n mediarevolutie kan creëren op korte en langere termijn. Het is hierbij niet de bedoeling de iPhone buiten alle proportie op te hemelen. Ongetwijfeld heeft de iPhone interessante concurrenten en zullen er nog veel meer interessante alternatieven op de markt komen, die ook met touch screens werken, die de klassieke toetsenborden achterwege laten en die zullen wedijveren in gebruiksgemak en aantrekkelijk design.

De vraag die ik me stel is evenwel: wat betekent het dat we snel en makkelijk mobiel kunnen surfen, gekoppeld aan elektronische sociale netwerken zoals Facebook of Netlog, aan GPS en aan projecten van bedrijven zoals Microsoft en Google die de wereld in tal van details digitaal reproduceren (denk aan Google Maps, Google Earth en Microsoft Virtual Earth)?

Hier volgt een korte weergave van het artikel met links en illustraties.
- Laat mij beginnen met het besluit van het artikel. Uiteindelijk leidt de combinatie van mobiel snel internet met een digitale weergaven van de wereld tot "mixed reality" of "augmented reality". Een expert in dit verband is Mike Liebhold van het Californische Institute for the Future. Concreet gaat het hier over de combinatie van de fysieke wereld met lagen van computergegenereerde data. Die data kunnen bv. teksten zijn over gebouwen, prijsvergelijkingen, driedimensionale weergaves van gebouwen enz. Hier legt Liebhold het zelf uit op de Metaverse U Conference:

- In de krantentekst wordt het voorbeeld gegeven van vrienden die zich in een virutele versie van een museum bevinden, ook al zijn ze fysiek ver van mekaar verwijderd. Denk hierbij aan Google Earth, waarvan u hier een videoclip ziet waarbij de 3-D mogelijkheden worden gedemonstreerd:

Dat Google zich niet beperkt tot levenloze 3-D reproducties maar wel degelijk ook werkt aan virtuele sociale omgevingen (die worden gekoppeld aan netwerken zoals Facebook), blijkt uit de heel recente lancering van Lively, een virtuele omgeving:

De combinatie van GPS, sociale netwerken in twee dan wel in drie dimensies, en het voortdurend online zijn, is bijzonder interessant voor marketingmensen. Het Finse bedrijf Blyk speelt hier op in door 16 tot 24 jarigen gratis mobiele communicatie aan te bieden, in ruil voor heel gedetailleerde profielen, waar ze dan gebruik van maken voor "context relevante marketing". Op hun site vindt u uitgewerkte voorbeelden van dergelijke campagnes.

De nieuwe mediacombinatie van mobiel snel internet, gps, en overvloedige contextuele informatie roept vragen op over de privacy.

Facebook kan hierover meespreken na een hele rel over een programma waarbij aankopen door Facebookleden op bevriende sites automatisch zouden worden gemeld bij de Facebookcontacten. Het hele plan werd teruggefloten na een gebruikersopstand.

Eén van de vele mogelijke conclusies: de ogenschijnlijk onschuldige introductie van spiffy hebbedingetjes zoals de iPhone leidt tot grote veranderingen in het dagelijkse leven. Veel veranderingen zijn best fascinerend, tegelijk betekent het feit dat zoveel kan worden gedeeld en openbaar wordt gemaakt ook dat volstrekte privacy steeds meer een illusie wordt.

Roland Legrand

Google lanceert virtuele omgeving Lively

Google lanceerde zijn langverwachte virtuele omgeving. "Lively", zoals de nieuwe omgeving heet, laat de gebruikers toe samen te komen in elektronische ruimtes, die ook kunnen worden geïntegreerd in andere websites.

Een gebruiker, die minstens 13 jaar oud moet zijn, moet een kleine download doen en kan vervolgens toegang krijgen tot Lively vanop andere websites, zoals sociale netwerkingsites zoals Facebook en blogs. De gebruikers vertonen zich door middel van avatars, die een menselijke of niet-menselijke vorm kunnen aannemen. De avatars kunnen emoties tonen, chatten en van kleren veranderen. Er kan een eigen virtuele omgeving worden gecreëerd door uit een grote verzameling (gratis) virtuele voorwerpen te kiezen. Opvallend zijn de schermen waar clips van YouTube kunnen worden getoond (YouTube maakt deel uit van Google).

Het is onduidelijk welk businessmodel wordt gehanteerd. Het virtuele platform werd gedurende enkele maanden getest met studenten van Arizona State University en is nu beschikbaar voor het publiek via de Labs-afdeling van Google, waar experimentele producten worden aangeboden.

Waarnemers zien in Lively een antwoord van Google op Second Life. Second Life expert Wagner James Au vindt Lively geen onmiddellijke concurrent omdat het geen immersieve, volledig door de gebruikers gecreëerde wereld is zoals Second Life. Er is geen virtuele economie en markt met bijvoorbeeld een virtuale munteenheid. Gebruikers zijn ook niet vrij zelf driedimensionale voorwerpen te creëren, tenzij zij worden erkend als ontwikkelaar. Google zegt wel dat dit in de toekomst anders kan worden en dat op termijn wél content-creatie door gewone gebruikers mogelijk kan worden.

Mogelijk is Lively zelfs een goede zaak voor Second Life, omdat het als opstapje zou kunnen dienen naar Second Life.Hierbij is het belangrijk dat Google de toegang ook aanbiedt via andere sites, met name via grote sociale netwerken, waardoor veel gebruikers worden aangesproken die nu Second Life en soortgelijke werelden een stap te ver vinden. Het feit dat de download beperkt is en er geen grote eisen worden gesteld aan de gebruikte computers, is ook mooi meegenomen.

Hier ziet u de videoclip die Google maakte over Lively:

Roland Legrand

Wat kost surfen met de iPhone?

Goed nieuws voor verstokte internetters, want de iPhone komt naar ons land. Onderweg uw e-mail checken of even snel iets opzoeken wordt op die manier een stuk makkelijker. Maar hoeveel betaalt u nu eigenlijk voor een paar minuutjes mobiel surfen?

Vandaag circuleren er in ons land al zo'n 30.000 iPhones. Het cijfer is een schatting, want het toestel van Apple was tot nu toe eigenlijk niet te verkrijgen in ons land. Vanaf vrijdag komt daar verandering in, wanneer Mobistar begint met de officiële verkoop aan prijzen tussen de 525 en de 615 euro.

De mobiele operator, onderdeel van het Franse Orange, kondigt met veel trots aan dat het Apple's exclusieve partner voor België is. Dat woordje 'exclusief' slaat echter alleen op de verkoop van het toestel, want de Belgische wet verbiedt maatregelen om het gebruik van een gsm tot één netwerk te beperken. Met andere woorden: hoewel u straks naar een Mobistar winkel moet om een iPhone te kopen, kan u hem daarna wel met een abonnement van Proximus of Base gebruiken.

Het betekent meteen ook dat u maar best even de tarieven van de verschillende operatoren kunt vergelijken. Een overzicht van wat u zoal betaalt voor al dat mobiele surfplezier:

Proximus

De grootste operator van ons land laat je de keuze uit drie formules. De eerste twee zijn eigenlijk alleen geschikt voor erg occasionele surfers. U kan betalen per blok van 5 minuten, aan het exotische tarief van 0,4158 euro of per volume, aan 50 eurocent per 100 kilobyte die je binnenhaalt. Wie regelmatig naar zijn iPhone grijpt, zal met deze formules al snel voor verrassingen komen te staan. Het is moeilijk in te schatten hoeveel minuten u per maand al gesurft hebt, laat staan hoeveel kilobytes u daarbij verbruikt hebt.

Proximus biedt daarnaast een abonnement van 15 euro per maand, waarbij u recht hebt op 50 megabyte dataverkeer. Genoeg om dagelijks uw mails te checken en af en toe iets op te zoeken, maar nogal krap voor wie regelmatig naar sites als Google Maps of YouTube surft. Extra volume kost 0,09 euro per 100 kilobyte.

Mobistar

Mobistar wil u natuurlijk naast een iPhone ook graag een (data)abonnement verkopen. Daarom bundelt de operator zijn klassieke gsm-abonnementen voortaan met een aantal dataformules. Zo kan u voor 30 euro per maand 3 uur lang bellen en 200 megabyte aan gegevens overdragen. Hebt u al een spraakabonnement bij Mobistar betaal je voor de 200 megabyte 18 euro per maand.

Verder biedt het bedrijf ook gecombineerde abonnementen aan 45 euro (zes uur bellen, 500 megabyte data) en 60 euro (negen uur bellen en 1 gigabyte data). Eén megabyte extra kost telkens 2 cent.

Voor de echt gulzige surfers is er nog een formule