Platenlabels willen 'muziektaks'

Het moet gedaan zijn met het illegaal downloaden van muziek, roepen platenmaatschappijen al enkele jaren. Nu echter stilaan blijkt dat geen enkel middel het downloaden echt kan indammen, stellen de labels een legalisering van de bestaande praktijken voor. In ruil voor geld uiteraard: Warner wil Amerikaanse surfers 5 euro per maand laten betalen aan hun internetprovider. Dat bedrag vloeit dan uiteraard terug naar de muziekverkoper. Wie betaalt, mag ongelimiteerd muziek downloaden - via eender welk kanaal.

Warner heeft voor het plan al een aparte firma opgezet, een eerste stap om ook andere labels aan boord te krijgen. Het bedrijf ontkent echter dat er zoiets als een 'muziektaks' voorbereid wordt. Wie niet wil betalen hoeft dat niet, zo benadrukt een woordvoerder.

Toch zijn de reacties op het idee van Warner uiterst scherp. De bekende technologieblog Techcrunch vergeleek het plan zelfs met de afpersingsmechanismes die de maffia gebruikt.

De opmerking dat iedereen vrij is om al dan niet te betalen klopt immers niet. Warner wil het systeem per internetprovider invoeren. Providers die dus een contract tekenen met de platenmaatschappij zijn meteen ook verplicht de taks aan al hun gebruikers door te rekenen. Wordt het systeem straks ook in belgië ingevoerd hoeven de labels dus enkel met Telenet en Belgacom in zee te gaan om het merendeel van de Belgische surfers te doen betalen.

In feite, zo stelt Techcrunch, kopen de providers daarmee een stukje gemoedsrust. De platenmaatschappijen beloven immers de gebruikers met een abonnement niet voor de rechter te dagen.

15 jaar spam

Vandaag precies 15 jaar geleden verscheen het woord 'spam' voor het eerst op het internet, toen nog een onbekende term voor een al even onbekend fenomeen maar ondertussen jammer genoeg een deel van de spreektaal geworden.

In 1993 was het internet nog helemaal op de academische sector gericht. De meest gebruikte toepassing op dat moment, Usenet, was een verzameling discussiegroepen over netjes afgebakende onderwerpen. Berichten die er geplaatst werden verschenen meteen op de computerschermen van professoren en studenten wereldwijd. Spam betekende dus vooral berichten die niets met het onderwerp van de groep te maken hadden, vaak ook nog eens tegelijkertijd in tientallen groepen geplaatst.

Vandaag is het vooral e-mail dat door spam geplaagd wordt, aan een ratio van om en bij de 90 procent. Dat komt neer op letterlijk miljarden berichten per dag. De eerste grote spamzaak, ook al op Usenet, dateert van april 1994. Een Amerikaans advocatenkantoor vond het nodig zijn advertentie op zowat elke bestaande nieuwsgroep te plaatsen. Het geeft in elk geval ook aan dat de onderwerpen van de berichten op al die jaren een flink stuk ranziger geworden zijn.

Spam zelf is, los van de term, zo'n 30 jaar oud. Een agressieve marketeer van DEC (een belangrijk producent van servers die ondertussen opgeslorpt is door HP) besloot in 1978 een e-mailbericht naar zowat elke Arpanet-gebruiker aan de Amerikaanse westkust te versturen. Arpanet is het oorspronkelijke militaire en academische netwerk waaruit het internet ontstaan is.

Raphael Cockx

'Beursgang Linden Lab (Second Life) wordt niet actief overwogen'

Een beursgang van Linden Lab, het Californische bedrijf achter de virtuele wereld Second Life, wordt niet actief overwogen. Dit is gezegd door voorzitter Mitch Kapor van de raad van bestuur van Linden Lab tijdens een speciale editie van Metanomics, een programma over juridische en economische aspecten van virtuele werelden dat live in Second Life wordt gepresenteerd.

Een beursgang is een strategische mogelijkheid, maar wordt niet actief overwogen in die zin dat er bijvoorbeeld nog helemaal niet wordt gedacht aan enige kalender voor een dergelijke operatie. Gevraagd naar een gerucht, volgens hetwelk Google een participatie zou willen nemen in Linden Lab, zei Kapor hier niets van gehoord te hebben.

Interviewer Robert Bloomfield (Cornell University) herinnerde aan een serie opvallende veranderingen die de laatste maanden gebeurden bij Linden Lab:

• De Chief Technology Officer (CTO) Cory Ondrejka moest opstappen.
• Het bankieren zonder licentie in Second Life werd verboden (eerder werden ook de casino's verboden).
• CEO Philip Rosedale kondigde aan dat er een opvolger voor hem wordt gezocht en dat hij zelf voorzitter wordt van de raad van bestuur.
• De bescherming van het merk Second Life wordt veel strikter. 

Deze veranderingen leiden tot geruchten en speculaties over een nakende beursgang van Linden Lab. Dit werd in de hand gewerkt door uitspraken van bestuurders die zeiden dat het zakenmodel van Linden Lab een beursgang zou toelaten.

Kapor, die beroemd werd als de medestichter van Lotus Development Corporation in 1982 en die een toonaangevende rol speelt in de open source gemeenschap, zei dat het normaal was voor een startend bedrijf dat er veranderingen worden doorgevoerd wanneer een volgende fase aanbreekt in het leven van het bedrijf. Een beursgang is dan op termijn een mogelijkheid maar wordt nu zeker niet actief overwogen, eerdere uitspraken van hemzelf in dit verband zouden mogelijk verkeerd zijn opgevat.

Uitdagingen waar Linden Lab wordt mee geconfronteerd zijn volgens Kapor de stabiliteit en de gebruiksvriendelijkheid. Er zijn te veel technische haperingen die het gebruik van het platform voor professionele samenwerking bemoeilijken. Het gebruik van de virtuele wereld is ook te moeilijk voor de meeste mensen die zich als nieuwe gebruiker aanmelden. Bovendien is er in de sector grote concurrentie.

Kapor blijft wel volop geloven in de virtuele werelden die volgens hem een "disruptieve innovatie" zijn net zoals de pc dat was. Hij herinnerde er aan dat het 15 jaar tot 20 jaar duurde om van DOS, dat ook te moeilijk was voor de meeste gebruikers, tot Windows te komen (dat ook nog niet altijd zo heel simpel is). Linden Lab moet wel kunnen investeren in een dergelijke fundamentele verandering in gebruiksvriendelijkheid.

Kapor wil de open source benadering ook toepassen voor de technologie van Second Life. Hij is van mening dat dit extra omzet kan genereren. Linden Lab verdient nu vooral geld als hostingbedrijf (de virtuele grond die wordt verkocht is  uiteraard gewoon servercapaciteit). Kapor maakt zich sterk dat bedrijven zullen willen betalen voor andere diensten zoals installatie, configuratie en beveiliging. Linden Lab moet dan wel uitgroeien tot een echt bedrijf, om zich deze markt niet door de concurrentie geheel te laten afsnoepen.   

Roland Legrand

 

NVIDIA verantwoordelijk voor bijna één derde Vista crashes

Uit interne documenten, die Microsoft voor een rechtszaak openbaar moest maken, blijkt dat het overgrote deel van de problemen met Vista de schuld zouden zijn van NVIDIA. De Amerikaanse producent van videokaarten voor PC's is volgens Microsoft verantwoordelijk voor 28,8 procent van de Vista crashes.

Concurrent ATI worden slechts 9,3 procent van de crashed toegewezen. Microsoft steekt tegelijkertijd de hand in eigen boezem en geeft aan dat de fout in 17,9 procent van de gevallen bij het eigen besturingssysteem ligt. De gegevens waarop het bedrijf zich baseert zijn afkomstig van de automatische foutrapportering van Vista en bevatten informatie over meer dan 1,5 miljoen crashes.

Raphael Cockx

Adobe lanceert gratis onlineversie van PhotoShop

Het heeft iets langer geduurd dan verwacht, maar Adobe heeft nu toch zijn online versie van het beeldbewerkings- programma Photoshop gelanceerd. Photoshop Express is volledig gratis te gebruiken en biedt bovendien twee gigabyte opslagcapaciteit. Op die manier kunnen foto's niet alleen bewerkt maar ook bewaard en georganiseerd worden.

Photoshop Express gaat met andere woorden de concurrentie aan met gevestigde waarden als Flickr (van Yahoo!) en Picasa (van Google).

Adobe benadrukt dat het voor Photoshop Express een volledig nieuwe serverinfrastructuur opzette. Die wordt "de komende zes tot twaalf maanden" ook nog voor betalende diensten ingezet.

Raphael Cockx

GPS op de terugweg?

Steeds meer Belgen laten zich in de auto begeleiden door een gps-toestel. De kleine hulpjes zijn handig, goedkoop en dus bijzonder populair. Maar stilaan lijkt de verkoop ervan een piek te bereiken. Een teken aan de wand is de mededeling dat SiRF Technology personeel gaat ontslagen en kosten wegsnijden.

SiRF is een nobele onbekende, maar wel een vaste leverancier van merken als TomTom, Magellan en Sony. Het Californische bedrijf levert de chips die instaan voor de ontvangst en verwerking van de satellietsignalen en dus gerust het hart van een GPS-toestel genoemd mogen worden. SiRF ziet de vraag terugvallen en fungeert dus in zekere zin als kanarie in de koolmijn.

De mogelijk slechtere verkoop van GPS-toestellen betekent natuurlijk niet dat ook de technologie dood is. Ook gsm's en laptops krijgen steeds vaker navigatiemogelijkheden ingebouwd.

Raphael Cockx

Pc-verkoop stijgt toch nog

Hoewel sommigen al een paar jaar de dood van de pc aan het voorspellen zijn (ten voordele van laptops, smartphones en andere slimme apparaten), blijkt de markt toch nog te groeien. Volgens onderzoeksbureau Gartner zullen er dit jaar wereldwijd 293 miljoen toestellen verkocht worden, 11 procent meer dan in 2007.

Ondertussen blijven ook de prijzen dalen, maar minder sterk. Dat maakt dat de markt in waarde ook nog steeds 6 procent zal groeien. Dat laatste is een unicum: de laatste jaren keken fabrikanten in geldtermen steeds tegen een nulgroei aan.

Waar gaat u online samenwerken?

‘Web collaboration’ is hard op weg om hét buzword van 2008 te worden. Het is inmiddels zelfs niet meer de vraag óf u en uw collega’s online gaan samenwerken, maar wel wààr u dat gaat doen. In de vorige T-zine namen we Office Live Workspace onder de loep, het fonkelnieuwe platform van Microsoft. Dit keer is het de beurt aan Huddle, een oplossing die net weer een paar andere troeven in huis heeft.

Een van die troeven is de mogelijkheid om Office-documenten online te openen en te bewerken, ook al is de kantoorsuite van Microsoft niet geïnstalleerd (wat bij Live Workspace wél een vereiste is). Vorige versies van Word- en Excel-files worden bovendien keurig bewaard, compleet met een overzicht van de wijzigingen die zijn aangebracht. Ook wat beveiliging betreft zit u wel goed bij Huddle: niet alleen kunt u gedetailleerd aangeven wie welke documenten mag openen dan wel bewerken, de bestanden worden ook nog eens gecodeerd. Een leuke extra voor Facebook-gebruikers is dat u vanuit dit sociale netwerk (via een zogeten ‘Facebook app’) rechtstreeks toegang kunt krijgen tot Huddle.

Verder zijn de verschillen niet zo heel groot: net als in Office Live Workspace is er in elke individuele werkruimte (een ‘huddle’ genoemd) plaats voor alle documenten, notities, herinneringen en dergelijke die bij het project horen, en is er een dashboard-pagina waarop u een overzicht krijgt van alle activiteiten binnen uw verschillende ‘huddles’. Er is een gratis versie van de dienst met drie werkruimten, een onbeperkt aantal gebruikers en 1 GB opslagcapaciteit, maar met een beperkt aantal geavanceerde features. Daarnaast zijn er drie betalende formules, in prijs variërend van £ 10 tot £ 50 per maand. Wetenswaardig is dat liefdadigheidsinstellingen gratis gebruik kunnen maken van de duurste formule.

Michel van der Ven

Bekijk de wereld in breedbeeld

Er zijn wel meer websites die de interessantste of mooiste plekjes op aarde bundelen. Maar de manier waarop 360 Cities die locaties in beeld brengt, is wel heel speciaal. De site heeft inmiddels ruim 5.000 virtual reality-panorama’s online staan van 43 steden. En dat is nog maar het begin.

VR-panorama’s geven een veel beter beeld van een bepaalde plaats dan een gewone foto. Doordat u 360 graden om u heen kunt kijken, en zelfs een blik naar boven of beneden kunt werpen, lijkt het wel alsof u écht op die andere locatie bent – zeker wanneer u de panoramabeelden schermvullend bekijkt. De technologie leent zich uitstekend om bezienswaardigheden in beeld te brengen, en daarvan zijn er dan ook duizenden te vinden op 360 Cities: het uitzicht van bovenop de Eiffeltoren, Times Square in New York, de oude tempels in Egypte, ... Maar de site herbergt evengoed panorama’s van minder bekende plaatsen, natuurgebieden en zelfs van plaatselijke evenementen.

Aan de navigatie van 360 Cities schort nog wel het een en ander. Op de homepage is er bijvoorbeeld geen zoekfunctie, en in de lijst met steden ontbreekt een aantal plaatsen dat nochtans wel degelijk in de database blijkt te zitten. Brussel, bijvoorbeeld: niet terug te vinden op de site zelf, maar wel via http://brussels.360cities.net (elke stad op 360 Cities krijgt een eigen subpagina). Naast onze hoofdstad en Antwerpen vonden we overigens nog geen andere Belgische plaatsen terug op de website, en ook elders ter wereld zijn er nog heel wat ‘gaten’.

Maar de site is nog jong en de ambities van de initiatiefnemers reiken ver. Een van de doelstellingen is bijvoorbeeld om ook zoveel mogelijk virtual reality-panorama’s toe te voegen van hotels, restaurants en uitgaansgelegenheden. Bij het plannen van een vakantie zou dat alvast een mooie aanvulling zijn op de informatie uit brochures en reisgidsen. Al was het maar om even virtueel achterom te kijken en te controleren of dat charmante hotelletje niet pal naast een snelweg of megadancing ligt...

Michel van der Ven

Ontvang per e-mail updates van uw Google-zoekopdrachten

Zoekt u op Google elke dag weer naar nieuwe informatie over uw grootste concurrent of gewoon naar updates over uw favoriete voetbalclub? Probeer dan Google Meldingen eens, een dienst van de search engine waarmee relevante nieuwe zoekresultaten automatisch in uw mailbox belanden.

Google Meldingen werkt heel eenvoudig. Vul het zoekwoord in dat u wilt monitoren (of een combinatie van zoekwoorden, dat kan ook) en geef het e-mailadres op waarop u de updates wilt ontvangen. De frequentie waarmee dat gebeurt staat standaard op één keer per dag, maar u kunt dit met een muisklik naar wens veranderen in ‘één keer per week’ of ‘zodra iets gebeurt’. Eventueel kunt u ook nog specificeren waar Google naar updates moet zoeken: in Nieuws, Web, Discussiegroepen of – de standaardinstelling – Uitgebreid.

Meldingen is een van de weinige Google-diensten waarvoor u niet per se een Google-account nodig heeft. Wel wordt het met zo’n account een stuk makkelijker om uw zoekopdrachten te beheren en – wanneer u niet meer geïnteresseerd bent in een bepaalde update – te verwijderen.

Michel van der Ven

Zie in een oogopslag waar al uw tijd in kruipt

Wanneer u nauwgezet moet bijhouden hoeveel tijd er in bepaalde projecten kruipt, is Tempo een welkom hulpmiddel. Bijzonder aan de dienst is dat u geen taken invoert, maar ‘tags’. Dat flexibele labelsysteem maakt zeer gedetailleerde rapportages mogelijk en stelt u daarnaast in staat om de gepresteerde tijd op allerlei manieren te analyseren.

Het invoersysteem van Tempo is bewust basic gehouden: in plaats van een timer die de tijd registreert voert u uw gepresteerde uren handmatig in. Dat kan trouwens zeer snel via de ‘bookmarklet’ die Tempo aanreikt: een klein invoervenster dat u oproept via de werkbalk Koppelingen van uw browser. Doordat Tempo met tags oftewel labels werkt, hoeft u de gepresteerde uren niet geforceerd aan één taak te koppelen. Aan de hand van een label als ‘locatie’ brengt u bijvoorbeeld vliegensvlug in kaart hoeveel uren u buitenshuis heeft gewerkt. Bovendien kunt u per ‘entry’ zoveel tags invullen als u wenst, waardoor het mogelijk wordt om gecombineerde gegevens op te vragen. Klik in de ‘tag cloud’ bijvoorbeeld op de labels ‘meeting’, ‘Marc’ en ‘klant x’, stel een datumbereik in, en u krijgt onmiddellijk te zien hoeveel uur u met Marc in die periode in vergadering bent geweest over de desbetreffende klant.

Van Tempo bestaat een gratis versie, maar die biedt slechts tijdregistratie voor één persoon en één project. Bovendien mist deze versie enkele keyfeatures, zoals een uitgebreide grafiekenmodule en exporteermogelijkheden naar het Excel- en PDF-formaat. Er zijn vier betalende formules waarbij de prijzen uiteenlopen van 5 tot 49 dollar per maand. Voor kleine en middelgrote ondertekeningen adviseert Tempo de formule van 9 respectievelijk 19 dollar per maand.

Michel van der Ven

Beantwoord kennisvragen en leer van uw fouten

Kennisvragen.nl is een site waar u op speelse wijze uw kennis kunt testen over de meest uiteenlopende onderwerpen. Fouten maken is hier niet erg, maar – integendeel – juist bijzonder leerzaam. In de evaluatieronde ontdekt u immers niet alleen welke vragen u verkeerd beantwoordde, maar ook waarom.

Kennisvragen.nl barst werkelijk van de vragenlijsten, verdeeld over ruim 25 hoofdcategorieën (zoals Nieuws, Economie, Financiën, Sport) en een veelvoud aan subcategorieën (Amerikaanse verkiezingen, Beleggen, ...). Het zijn vragen voor én door andere gebruikers, want de site is zowel bedoeld om uw eigen kennis te verrijken als om uw kennis te delen met anderen. Bij elke vragenlijst krijgt u te zien hoe vaak die door anderen al is ingevuld en wat de gemiddelde score is. In de evaluatieronde vertelt de site u ook hoe vaak elke afzonderlijke vraag in het verleden juist is beantwoord, wat uiteraard veel zegt over de moeilijkheidsgraad. Bovendien wordt elk antwoord beknopt maar duidelijk toegelicht, zodat u meteen weet waarom u bij de vierde vraag B had moeten kiezen in plaats van C.

Bent u onder de indruk van (de kwaliteit van) een vragenlijst, dan kunt u er via een sterrensysteem een score aan toekennen. De hoogst gewaardeerde lijsten belanden dan als tip op de homepage van de site. Kennisvragen.nl werkt zowel met gratis als betaalde vragenlijsten. In het laatste geval krijgt u enkele extra features, zoals de mogelijkheid om een reclamebanner aan uw lijst toe te voegen en een ‘dashboard’ om uitgebreide statistieken op te vragen. Daarnaast heeft de site nog een apart aanbod voor bedrijven en mensen die opleidingen verzorgen.

Michel van der Ven

Apple gaat (stiekem) op Safari in Windows

Het programma bestond al een tijdje als bètaversie maar is nu echt helemaal klaar: Safari van Apple, maar dan voor Windows. Een uitstekende browser, en daarom ook onze Tool van de Week. Maar de manier waarop Apple de software aan de man probeert te brengen, is op z’n zachtst gezegd opdringerig. Om niet te zeggen: spyware-achtig...

Over Safari zelf valt weinig te mopperen. Volgens Apple is het de snelste browser op de markt. Webpagina’s zouden tot 1,9 keer vlugger in beeld verschijnen dan met Internet Explorer 7 en tot 1,7 keer sneller dan met Firefox 2. Dat valt uiteraard moeilijk te controleren, maar gevoelsmatig is Safari inderdaad bijzonder vlot. Een ander sterk punt van de browser is de zoekfunctie. Zodra u een zoekterm invoert lichten de gevonden woorden helder op, terwijl de rest van de webpagina gedimd wordt weergegeven. Noemenswaardig zijn verder de handige bookmarkmanager, de ingebouwde RSS-lezer en de mogelijkheid om van tabbladen weer ‘losse’ browservensters te maken.

Minder fraai is het distributiesysteem dat Apple hanteert voor de Windows-versie van Safari. In een notendop: wie de Apple-programma’s iTunes en/of QuickTime heeft geïnstalleerd, vindt op z’n pc ook het tooltje Apple Software Update terug. Dat vertelt u keurig wanneer er nieuwe versies van deze software beschikbaar zijn. Misschien bent u daar ondertussen al zo aan gewend, dat u blindelings op OK klikt als dat venstertje verschijnt. Sinds deze week haalt u op die manier echter niet alleen de genoemde updates binnen, maar installeert u meteen ook de browser Safari (want standaard aangevinkt). Bijzonder gewiekst van Apple, want een snellere manier om wat marktaandeel af te snoepen van Internet Explorer en Firefox is er niet. De makers van die browsers, Microsoft en Mozilla, hebben inmiddels dan ook hun ongenoegen uitgesproken over de manier waarop Apple Safari distribueert. ‘Schadelijk voor de industrie’, zo wordt er gesteld, en ‘een misbruik van de monopoliepositie van iTunes’.

Hoe dan ook, Safari is beslist het proberen waard. Gebruikers bij wie de download niet automatisch in beeld verschijnt (lees: bij wie iTunes en QuickTime niet geïnstalleerd zijn), kunnen het programma uiteraard ook handmatig binnenhalen en wel via deze link.

Michel van der Ven

Ontdek online alle nieuwigheden van Microsoft Office 2007

Gemakkelijker en efficiënter werken met de jongste versie van Microsoft Office. Dat is het doel van de nieuwe site myOffice2007skills.com waar u aan de hand van instapklare e-learningmodules wordt bijgespijkerd over de nieuwste features van de kantoorsuite.

MyOffice2007skills is een initiatief van Instruxion, een specialist op het gebied van online multimedia content en e-learning. De site richt zich vooral op gebruikers en organisaties die van een oudere Office-versie overstappen op de nieuwste editie 2007. In de leermodules worden de nieuwe functies van Word, Excel, PowerPoint en de andere Office-componenten helder uitgelegd via animaties met gesproken commentaar. Voor bedrijven die een gecombineerde migratie naar Office 2007 en Windows Vista maken, omvat de site ook nog een module ‘Wat is er nieuw in Vista?’.

‘Onze korte, to-the-point modules bieden organisaties een effectieve manier om kennis- en vaardigheidsverschillen weg te werken. Op die manier kan de overgang naar Office 2007 naadloos verlopen’, stelt Jan Vander Mijnsbrugge, Vice-president Content Products bij Instruxion. De e-learningcursus is verkrijgbaar in het Nederlands, Frans en Engels, en behandelt ook de Office-versies in deze drie talen. Een licentie op myOffice2007skills kost € 40 (excl. btw) en laat u een jaar lang onbeperkt gebruik maken van de modules. Voor een demo van het cursusmateriaal klikt u hier.

Michel van der Ven

Virtuele wereld voor veiligheidsdiensten

Foto: Forterra Systems

Forterra Systems (San Mateo, Calif.) ontwikkelt een communicatiecode, "Babel Bridge", die de Amerikaanse inlichtingendiensten moet toelaten een gemeenschappelijk grafisch communicatie- systeem te gebruiken waardoor ze in realtime kunnen communiceren binnen een virtuele wereld.

Forterra en IBM maakten in dit verband een belangrijke samenwerking bekend. Technisch wordt het platform On-Line Interactive Virtual Environment (OLIVE) van Forterra geïntegreerd met de Lotus Sametime software en het Unified Communications and Collaboration platform van IBM, zo blijkt uit een gezamenlijk persbericht.

Concreet zouden bij deze oplossing de medewerkers van inlichtingendiensten in een virtuele wereld allerlei datasoorten kunnen bekijken en bespreken. De inlichtingendiensten worstelen nu met verschillende communicatiesystemen en -procedures, wat samenwerking bemoeilijkt.

De virtuele wereld kan worden gebruikt voor vergaderingen, waarbij deelnemers op heel verschillende locaties kunnen samenwerken met gebruik van vergadertools gaande van whiteboards tot video.  Toegang zou ook mobiel mogelijk zijn.

Een andere belangrijke toepassing zijn trainingssimulaties, zoals een antiterreuractie waarbij moet worden samengewerkt met de Britse veiligheidsdienst MI5, de Amerikaanse FBI en ploegen op het terrein. Streaming video en audio, allerlei documenten, reconstructies van gebouwen en terrein zouden kunnen worden samengebracht en avatars die de verschillende partijen "spelen" kunnen in realtime op mekaar en op nieuwe informatie reageren.

Hier een voorbeeld van een training in een virtuele omgeving, gebaseerd op het OLIVE-platform:

Forterra is een specialist in "serious gaming" platforms waarbij toepassingen worden geleverd voor verschillende sectoren: bedrijfssamenwerking, opvoeding en onderwijs, medische simulatie, entertainment, defensie en veiligheid. Het gaat hierbij om trainings- en simulatieomgevingen en realtime samenwerking.

Bij de investeerders in Forterra behoort IncuTel (In-Q-Tel), een durfkapitalist die investeert in projecten die interessant kunnen zijn voor de Amerikaanse veiligheidsdiensten.

Roland Legrand

Spotgoedkope laptops komen naar België

Intel wil zijn goedkope laptop, oorspronkelijk bedoeld voor scholen in ontwikkelingslanden, ook in Europa en de VS gaan verkopen. Dat zegt een woordvoerster in The Wall Street Journal. Ook de eee PC van Asus zou hier binnenkort te koop zijn.

De Intel-laptop kreeg de naam Classmate PC mee en dient als antwoord op het OLPC-project (One Laptop Per Child). Dat project wilde een laptop van 100 dollar per kind in ontwikkelingslanden.

OLPC kon met zijn XO-laptop nooit die honderd dollar halen. Intussen neemt de concurrentie toe omdat goedkope laptops ook in het westen populair worden. De Classmate PC weegt 1,3 kilo en kreeg naast een redelijk eenvoudige processor ook slechts 256 MB geheugen mee. Een harde schijf is er niet: de vaste opslag van gegevens gebeurt op het interne flashgeheugen van 2 gigabyte of op een USB-stick. Intel bouwde wel Wi-Fi in. In Indonesië is het toestel al op de markt, voor een prijs tussen de 190 en de 250 euro. Wellicht kost het toestel in Europa een stukje meer.

De lage prijs is voor een stuk ter verklaren door het ontbreken van een Windows-licentie. De Classmate PC draait in principe onder het vrije besturingssysteem Linux. Ook concurrent eee PC van Asus, een absolute verkoopshit, laat Windows linksliggen. De eee PC gaat in ons land 299 euro kosten en is iets beter uitgerust dan het model van Intel. Zo is er standaard sprake van 512 MB geheugen en 4 GB opslagcapaciteit.

Raphael Cockx

Komt Apple met muziekabonnement?

Volgens de Britse krant Financial Times denkt Apple na over een abonnementsformule voor iTunes. Gebruikers zouden dan in ruil voor een eenmalig bedrag zoveel muziek kunnen downloaden als ze willen. na een periode van een jaar moet dan abonnementsgeld betaald worden om naar de muziek te kunnen blijven luisteren. Volgens de krant zou Apple het abonnement enkel in combinatie met een nieuwe iPhone of iPod verkopen.

Het is een publiek geheim dat de iTunes Music Store er in de eerste plaats voor dient om de verkoop van hardware aan te zwengelen. Het plan klinkt dus logisch, al zit het bedrijf volgens de FT nog in de onderhandelingfase. Het is vooral nog niet duidelijk hoezeer Steve Jobs de platenlabels kan overtuigen om mee te doen.

Het idee van Apple lijkt wat op 'Comes with music', de dienst die Nokia vorig jaar lanceerde en waarbij kopers van duurdere gsm-toestellen een jaar lang toegang krijgen tot alle muziek van platenlabel Universal. Alles draait volgens de FT om de deelname in de winst die de platenmaaschappijen krijgen. Volgens de krant betaalt Nokia momenteel 80 dollar per verkocht toestel, terwijl Apple niet meer dan 20 dollar zou willen afstaan.

Raphael Cockx

Documenten online bewaren en delen vanuit Microsoft Office

Microsoft heeft de bètaversie van Office Live Workspace zopas voor iedereen opengesteld. De dienst is een gratis verlengstuk voor de Office-kantoorsuite en stelt gebruikers in staat hun documenten online op te slaan en te delen met anderen. Bovendien kan er in een Workspace met verschillende collega’s aan hetzelfde project worden gewerkt.

Office Live Workspace biedt plaats aan meer dan duizend documenten die toegankelijk zijn vanaf elke computer met een internetaansluiting. Via een speciale plug-in, die u hier kunt downloaden, wordt het bovendien mogelijk om die documenten rechtstreeks te openen en te bewaren vanuit Word, Excel en PowerPoint. Is op de pc waarmee u werkt géén Microsoft Office geïnstalleerd, dan kunt u de documenten alleen bekijken. Dat is meteen een belangrijk verschil met een dienst als Google Documenten, waar u uw files ook te allen tijde online kunt bewerken.

Een sterk punt van Office Live Workspace zijn de vele functies om informatie te delen. U kunt bijvoorbeeld heel eenvoudig aangeven wie documenten mag veranderen en wie ze alleen mag bekijken. In combinatie met de gratis SharedView-software is het zelfs mogelijk om uw complete beeldscherm te delen met anderen. Handig zijn ook de kant-en-klare Workspaces voor verschillende doeleinden. Zo zijn er Workspaces voor vergaderingen en evenementen, maar ook voor vakanties en het huishouden. In elke Workspace die u aanmaakt vindt u bovendien aangepaste takenlijstjes, toepasselijke templates voor documenten en andere features die aansluiten bij het desbetreffende project. Een Activity-venster houdt u voortdurend op de hoogte van alle activiteiten binnen een Workspace, en als u wilt ontvangt u bij elke belangrijke wijziging ook nog een herinnering per e-mail.

Om toegang te krijgen tot Office Live Workspace heeft u een Windows Live ID nodig. In de huidige bètafase is de dienst van Microsoft uitsluitend in het Engels beschikbaar. De definitieve versie staat gepland voor eind dit jaar.

Michel van der Ven

Vind de partner van uw dromen dankzij Web 2.0

Het nadeel van veel datingsites is dat privacy vaak ver te zoeken is. Bij de meeste diensten kan iedereen immers zomaar uw profiel bekijken en contact met u zoeken. DatingDNA.com pakt het wat meer gesofisticeerd aan. Hier krijgt u na het invullen van een lange vragenlijst een uniek ‘dating dna-nummer’, waarmee u uitsluitend contact kunt leggen met mensen die écht bij u passen – en omgekeerd. Zo voorkomt u teleurstellingen en ergernissen, maar vergroot u de kans op een ‘match’ met de man of vrouw van uw dromen.

Wie aan de slag gaat met DatingDNA mag er alvast eens goed voor gaan zitten. De vragenlijst is héél lang en het beantwoorden ervan neemt gemakkelijk twintig minuten in beslag. Sommige vragen mogen op een later tijdstip beantwoord worden, maar eigenlijk maakt u er best meteen werk van. Want hoe nauwkeuriger uw antwoorden, hoe groter de precisie waarmee de dienst u aan iemand anders kan koppelen. Er zijn vragen in zestien categorieën (variërend van het uiterlijk van de partner tot zijn/haar politieke standpunten, opleidingsniveau en inkomen) en bij een ‘match’ krijgt u precies te zien op welke punten u overeenkomt en in welke mate.

Op basis van uw antwoorden berekent de site een uniek negencijferig ‘dating dna-nummer’. Daarmee krijgt u uitsluitend de profielen te zien van mensen met een soortgelijk ‘dating dna’. Iedere gebruiker kan bovendien zeer nauwkeurig aangeven hoeveel overlapping er moet zijn alvorens iemand anders zijn/haar profiel kan raadplegen. Standaard staat die ‘compatibiliteitsscore’ op 6/10, maar u kunt ook instellen dat anderen u pas mogen ‘zien’ en benaderen bij een score van pakweg 8/10.

Hoewel uw ‘dating dna-nummer’ altijd hetzelfde blijft, kunt u het achterliggende profiel te allen tijde updaten. Misschien wilt u op een dag bijvoorbeeld wél nog kinderen met een nieuwe partner. Zo’n aanpassing heeft onmiddellijk effect op uw compatibiliteit met anderen. Wellicht verdwijnen er zelfs enkele profielen uit uw ‘DNA Strand’ (uw lijst met favoriete matches) omdat u en uw potentiële dates té verschillend denken over een aantal zaken.

De initiatiefnemers van de dienst vinden uw ‘dating dna-nummer’ trouwens net zo belangrijk als de persoonlijke gegevens op uw paspoort. Daarom moedigen ze iedereen aan om het nummer voortaan te vermelden in e-mails en achter te laten op websites, als ging het om een ICQ-account. Gebruikers van sociale netwerken als Facebook en MySpace kunnen hun ‘dating dna-nummer’ inmiddels eenvoudig toevoegen aan hun profiel bij deze diensten. Hoe dat precies werkt leest u hier. Hou er wel rekening mee dat er nog niet zo veel Belgische gebruikers zijn op DatingDNA.com; de dienst staat nog in de kinderschoenen.

Michel van der Ven

Bescherm uw data tegen crashes, brand én diefstal

Voor amper 100 euro heeft u tegenwoordig al een externe harde schijf van een halve terabyte. Ideaal voor uw back-ups? Niet helemaal. Zo’n harddisk beschermt u weliswaar tegen een computercrash, maar niet tegen inbraak, brand of waterschade. De webdienst CrashPlan.com doet dat wel.

Natuurlijk, een gewone back-up is beter dan helemaal geen back-up. Maar zolang u de reservekopie op dezelfde plaats bewaart (een externe harddisk staat meestal pal naast de pc) kan er nog steeds van alles misgaan. Denk aan een inbreker die niet alleen uw computer maar ook uw back-up steelt. Of aan een allesverwoestende brand. CrashPlan komt met de oplossing. Met deze dienst kunt u uw kostbare gegevens via het internet back-uppen op een andere locatie. Een betrouwbare locatie bovendien, want CrashPlan zet de reservekopie niet op een of andere server in Verweggistan, maar op een computer naar wens – bijvoorbeeld de pc van een vriend of een familielid. En zelfs die persoon krijgt uw gegevens nooit onder ogen; alle data worden voorafgaand aan de back-up namelijk eerst geëncrypteerd.

Een andere prettige eigenschap van CrashPlan is dat het niet uitmaakt welke besturingssystemen er op de twee computers zijn geïnstalleerd. U kunt de gegevens op uw Windows-pc met andere woorden moeiteloos back-uppen op de Mac van een vriend en vice versa. Ook voor Linux bestaat er een aparte versie van de CrashPlan-software (die op alle betrokken computers geïnstalleerd dient te worden). Het spreekt voor zich dat er alleen een back-up kan worden gemaakt wanneer de computer aan de andere kant ook online is. Daarover zult u wellicht dus afspraken moeten maken met de persoon aan wie u uw reserveerkopie toevertrouwt.

U kunt CrashPlan 30 dagen gratis proberen. Wilt u de dienst daarna blijven gebruiken, dan betaalt u eenmalig 20 dollar. Er is ook een CrashPlan Pro-formule (60 dollar) waarbij er een extra kopie van uw gegevens wordt gemaakt op de servers van CrashPlan. Het voordeel daarvan is dat uw back-up altijd beschikbaar is. Zo is er nog geen man overboord als het onheil toeslaat op het moment dat uw vriend net drie weken met vakantie is...

Michel van der Ven

Eerste grote update voor Vista nu beschikbaar

Microsoft brengt een eerste 'Service Pack' voor Windows Vista op de markt (voorlopig enkel voor Engelstalige Windows systemen).

De gratis update dicht met name een aantal veiligheidslekken. Tegelijkertijd zouden een aantal programma's na de installatie ervan niet meer werken.

EU spreekt standaard af voor mobiele TV

Digitale mobiele televisie - die je met andere woorden op je gsm of een ander draagbaar toestel kunt bekijken - staat sinds gisteren een stap dichter bij de werkelijkheid. De EU hakte immers een belangrijke technische knoop door en riep DVB-H uit tot de facto standaard binnen de Unie.

Daarmee haalt vooral Nokia zijn slag thuis, want de Finse fabrikant is een belangrijke producent van DVB-H technologie en -toestellen. Het Amerikaanse Qualcomm - dat met MediaFlo een concurrerende technologie ontwikkelde - bijt in het zand en ook de van oorsprong Koreaanse norm DMB zal hier ten lande niet gebruikt worden.

Toch is het nog steeds aan de verschillende lidstaten om de aanbevelingen van de EU al dan niet te volgen. In Italië en Finland bestaat al een commerciëel DVB-H netwerk, vele andere landen voeren volop testen uit.

Raphael Cockx

Britse internetproviders 'verkopen' surfers aan reclamebedrijf

Grote controverse in Groot-Brittannië deze dagen: drie grote internetproviders - samen goed voor 70 procent van de breedbandklanten - hebben aangekondigd in zee te gaan met het Amerikaanse Phorm. De technologie van het bedrijf laat providers toe het surfgedrag van hun gebruikers te analyseren en op basis daarvan 'relevante' reclameboodschappen te tonen.

Persoonlijke reclameboodschappen op het net zijn natuurlijk niet nieuw. Maar Phorm verplaatst de gegevensverwerking nu van de PC naar het netwerk waardoor de gebruikers voor een stuk de controle verliezen. Wie een beetje handig is, kan zijn browser zo instellen dat hij de zogenaamde 'tracking cookies' van reclamebedrijven negeert, maar de gegevens die een provider verzamelt liggen buiten het bereik van de surfer.

Phorm krijgt dan ook bakken kritiek over zich, waarbij het woord 'Big Brother' zelden geschuwd wordt. Ook BT, TalkTalk en Virgin Media - de drie providers in kwestie - worden door surfers verguisd. Volgens de betrokkenen is de kritiek echter onterecht. "We verzamelen geen persoonlijke gegevens, je kan het systeem steeds uitschakelen en de relevantie van de advertenties is stukken hoger dan bij andere systemen," weerlegt Phorm de bezwaren.

Toch zou de technologie in Groot-Brittannië wel eens illegaal kunnen blijken. Phorm verzamelt zijn gegevens immers zonder surfers eerst om toestemming te vragen. Bovendien, zo zeggen privacygroepen, moet Phorm ook de toestemming krijgen van de websites die door de surfers opgeroepen worden. Die worden immers automatisch gescand op sleutelwoorden om zo de inhoud en thematiek van de site te kunnen achterhalen. Op die manier zou Phorm onrechtstreeks ook toegang krijgen tot beveiligde webpagina's.

Raphael Cockx

Een fluostift voor uw browser

Wanneer u een collega attent wil maken op een interessante passage op een website, is het verleidelijk (want snel gebeurd) om hem gewoon even de URL van die site te e-mailen. De kans is dan echter groot dat uw collega totaal niet begrijpt waarom u hem die link toestuurt. Met The Awesome Highlighter is dat probleem eenvoudig te omzeilen.

The Awesome Highlighter is niets minder dan de digitale tegenhanger van de fluostift. De dienst stelt u in staat om op eender welke webpagina een of meerdere tekstpassages te markeren, zodat iemand anders in een oogopslag kan zien waar u de aandacht op wil vestigen. De werkwijze is eenvoudig: voer op The Awesome Highlighter de website in waarop u bepaalde teksten wilt markeren, en klik op de knop ‘Highlight Page’. De site zal vervolgens in beeld verschijnen met daarboven een eenvoudige gereedschapsbalk.

Om een passage te markeren volstaat het om de tekst te selecteren. Standaard kleurt de tekst geel, maar u kunt ook een andere kleur instellen. Wanneer u klaar bent drukt u op ‘Done’. The Awesome Highlighter schotelt u dan een nieuwe link voor, die rechtstreeks naar de gemarkeerde versie van de webpagina voert. Als u deze link doorstuurt naar uw collega, ziet hij ogenblikkelijk welke informatie relevant voor hem is.

Michel van der Ven

Stop uw foto's in de teletijdmachine

We schieten elk jaar honderden, misschien wel duizenden digitale foto’s. De leukste drukken we af, maar het grootste deel van de kiekjes belandt al snel in een vergeethoekje van de harde schijf of een of ander website. En dat is jammer, want door dat soort foto’s uit het oog te verliezen, verdwijnen mettertijd vaak ook de kostbare herinneringen aan al die momenten. De makers van Photo Time Capsule bedachten een originele oplossing voor het probleem.

Photo Time Capsule is een dienst die nauw samenwerkt met Flickr.com. Wanneer u die populaire site nog niet gebruikt om uw fotocollecties te beheren en te delen, dan heeft u nu meteen een goede reden om dat wél te gaan doen. Al zouden we natuurlijk het liefst zien dat Photo Time Capsule mettertijd ook andere online fotodiensten gaat ondersteunen, zoals Picasa. In een notendop: Photo Time Capsule duikt in uw Flickr-account en gaat daar op zoek naar uw leukste of meest spraakmakende foto’s van een jaar geleden. De dienst baseert zich daarbij op de input van andere Flick-gebruikers: Welke beelden kregen de hoogste waardering? Welke werden het vaakst becommentarieerd? De beelden die deze selectie overleven worden vervolgens per e-mail naar u toegestuurd.

Welke beelden Photo Time Machine bij elkaar sprokkelt is altijd een verrassing. Maar voor alle mailtjes die u krijgt geldt in elk geval dat ze de herinnering aan tal van gebeurtenissen levend houden, zonder dat u er iets voor hoeft te doen. Behalve uw mailbox in de gaten houden natuurlijk...

Michel van der Ven

Regel zakenlunches en ontmoet vrienden in een vreemde stad

Alleen reizen is niet altijd leuk en moederziel alleen in een vreemde stad ronddwalen al evenmin. Wie vaak reist voor zijn of haar werk kan dan ook veel plezier beleven aan Dopplr, een webdienst die laat zien of er toevallig geen collega’s of vrienden van u zijn die naar dezelfde bestemming reizen (of er al zijn). Zo wordt een zakenreis niet alleen aangenamer, maar wellicht ook een stuk productiever.

Stel, u gaat binnenkort op business trip naar Firenze. Wat ontdekt u op Dopplr? Een goede vriend en zijn vrouw zijn precies op dat moment op weekendtrip in de Toscaanse hoofdstad. Daar moet natuurlijk ter plekke een glaasje Chianti op gedronken worden! Maar u kunt uit Dopplr ook zakelijk voordeel putten. Misschien is er immers wel een klant van u die volgende week toevallig ook naar Madrid gaat, en met wie u al langer een keer een gesprek wilde hebben. Tegen een lunch op een zonnig Madrileens terrasje zegt hij vast geen nee. Ook grote bedrijven met duizenden personeelsleden kunnen hun voordeel doen met Dopplr. Een grote meeting plannen wordt immers een stuk makkelijker (en goedkoper) als je met een druk op de knop kunt zien in welke stad er op een bepaalde datum sowieso al heel wat medewerkers aanwezig zijn.

Een dienst als Dopplr werkt natuurlijk pas goed als er voldoende mensen gebruik van maken. En dan bij voorkeur mensen die u kent, uiteraard. De ‘Invite’-knop om anderen attent te maken op Dopplr is dan ook prominent aanwezig. Het is ook mogelijk om bestaande Dopplr-gebruikers te vinden via andere diensten waar u wellicht een account heeft, zoals Gmail, Flickr en Twitter. Vervolgens kunt u zich via RSS abonneren op de reisschema’s van anderen of hun (en uw eigen) kalenders importeren in uw agenda-applicatie - al wordt daarbij voorlopig alleen het Macintosh-programma iCal ondersteund. Noemenswaardig zijn ook nog de nuttige tips over de stad waar u heen trekt, samengesteld door andere gebruikers van Dopplr.

Michel van der Ven

En ook nog...

Een overzicht van de nieuwsberichten die ons de afgelopen dagen opvielen:

Terwijl Yahoo! de laatste tijd vooral als overnameprooi in het nieuws verscheen, werkt het bedrijf ondertussen ook verder aan een aantal nieuwe diensten. Zo maakt de zoekmachine van het bedrijf volgens de BBC tegenwoordig gebruik van 'semantische webtechnologie' om relevantere zoekresultaten te presenteren. Het is volgens velen een stap naar een 'slimmer' internet.

Flowing Data had het deze week over de 10 grootste gevallen van dataverlies sinds 2000. Miljoenen mensen zagen hun persoonlijke gegevens ontsnappen uit de slecht beveiligde servers van bedrijven en overheidsinstellingen.

Volgens CNET begint de fotosite Flickr volgende maand met een videodienst. Het bedrijf - een onderdeel van Yahoo! - gaat daarmee de concurrentie aan met YouTube, zelf een dochter van Google.

Ook Facebook kleurt volgens CNET buiten de lijntjes en lanceert binnenkort een chatdienst.

Time-Warner sloeg afgelopen week het hier eerder onbekende sociale netwerk Bebo aan de haak. Volgens telecomblog GigaOM is het een zoveelste voorbeeld van het 'schizofrene gedrag' van Time-Warner dat ondertussen geen blijf weet met AOL.

De Britse krant The Guardian tenslotte maakt een lijstje op van de landen met de meeste internetgebruikers. China staat daarin ondertussen op nummer één voor de Verenigde Staten. Ironisch dat net deze week de overheid in Beijing besloot de toegang tot YouTube te versperren. De videosite had beelden gepubliceerd van rellen in Tibet.

Uw favoriete sites op één knop

Via de werkbalk Koppelingen in Internet Explorer kunt u uw favoriete websites oproepen met welgeteld één druk op de knop. Dat werkt veel handiger dan de methode via het uitklapmenu Favorieten. Het jammere van de werkbalk is echter dat er maar ruimte is voor een stuk of tien snelkoppelingen. Het gratis hulpprogrammaatje Blummy past daar een mouw aan.

Een van de redenen dat de werkbalk Koppelingen bij veel mensen intussen tjokvol zit, is dat alsmaar meer diensten meedingen naar een plekje in die balk. Sites als Del.icio.us plaatsen bijvoorbeeld een knop in de Koppelingen-toolbar; een klik erop volstaat om de leuke sites die u tegenkomt te delen met de rest van de wereld. Ook blogdiensten, fotosites en dergelijke bedienen zich steeds vaker van dit soort buttons, waardoor de toch al krap bemeten balk binnen de kortste keren volloopt. Blummy lost het probleem op door alle links in de werkbalk te bundelen in één snelkoppeling. Als u daarop klikt opent Blummy een klein venster met daarin al uw favoriete websites, compleet met duidelijk herkenbare icoontjes.

Voor populaire (Web 2.0) diensten als Wikipedia, Google, Del.icio.us en Flickr reikt Blummy meteen een handige ‘Blummet’ aan, een blokje met de naam en het logo van de site. De Blummets die u interess