Hoe mijn blog een elektronische salon blijkt te zijn

Wat doet een journalist zoal in zijn vrije tijd? Wel, schrijven voor een hoogsteigen medium misschien. Dat is de stoutmoedige stap die ik een goede maand geleden nam, toen ik mijn eigen blog startte.

Uiteraard vroeg ik eerst toestemming aan mijn directeur publicaties, stel je voor dat ik De Tijd concurrentie zou aandoen! Ik beloofde plechtig dat het voldoende nerdy zou zijn, zodat het ondenkbaar zou zijn dat De Tijd hier ook maar een heel klein beetje nadeel zou van ondervinden.

Het concept was snel gevonden: het zou in het Engels zijn (of toch in een variant van die taal), over een onwaarschijnlijke niche gaan (virtuele werelden zoals Second Life, There.com, World of Warcraft, bekeken vanuit economisch en filosofisch oogpunt) en met een beperkte regelmaat worden bijgehouden - toch een paar keer per week.

Goedkoop

Mijn goede collega Raphael Cockx was zo vriendelijk mij geheel belangeloos en vooral kosteloos wat serverruimte te schenken, én hij deed mij een goedkoop adres aan de hand om mijn hoogsteigen domeinnaam te laten registreren. Ik moet toegeven, het deed mij toch iets toen ik mij eigenaar mocht namen van de domeinnamen www.mixedrealities.com en www.mixedrealities.be, voor een paar tientallen euro per jaar.

Met minimale inspanning nam ik mijn eenvoudige edoch stijlvolle template van Wordpress in gebruik, met een mengeling van toch enige opwinding over dit hoogsteigen medium en een illusieloze sereniteit over het aantal bezoekers dat ik zou lokken. Ok, over www.tijd.be heb ik geen alleenheerschappij, maar er komen wel zo'n 110.000 unieke bezoekers per dag op af.

Dat zou bij MixedRealities iets minder zijn, besefte ik. Google Analytics leert mij dat mijn record tot op heden 72 unieke bezoekers op één dag was. Doorgaans zijn het er een paar tientallen. Op die goede maand tijd kwamen er een kleine vijfhonderd mensen mijn schrijfsels lezen over conferenties op Second Life over economie en recht, over nieuwe media en digitale kunst, over politieke debatten omtrent de Rechten van de Avatar enz.

Wereldwijd

Ben ik nu triest over het toch niet geringe verschil met www.tijd.be? Nee hoor. Dankzij of ondanks mijn Engels blijken mijn bezoekers afkomstig te zijn uit 38 landen wereldwijd. Niet geheel verwonderlijk komen de meeste uit de VS en binnen de VS uit Californië.

Nu ben ik wel zo sluw mijn posts aan te kondigen op de microblogdienst Twitter en via Bloglines een collectie blogs uit de virtuele sector op te volgen, waar ik af en toe commentaar lever. Gevolg: voor ik het goed en wel besefte, maakte ik deel uit van een wereldomspannende groep mensen met dezelfde interesse voor virtuele werelden. Ik ontmoet die mensen via mail, via commentaren op MixedRealities en, hoe kan het ook anders, in Second Life of andere virtuele plaatsen.

Af en toe kom ik zelfs exemplaren in Real Life tegen. Wat ik helemaal te gek vond, was dat beroemdheden in de sector, zoals CEO Robert Gehorsam van Forterra Systems (serious gaming platforms) of de game designer Raph Koster zich verwaardigden te reageren op sommige posts.

Salons

Bizar toch, dat deze lieden zich bezighouden met reacties op een minuscule blog aan de andere kant van de wereld, zo dacht ik aanvankelijk. Nu, met wat meer blogervaring, weet ik beter. Bloggen is deelnemen aan de grote wereldwijde conversatie die het internet is. Het is gewoon een kwestie een onderwerp af te lijnen, en naar gelijkgestemde mensen, waar ook ter wereld, toe te stappen. Blogs zijn de erfgenamen van de discussiesalons van de 18de eeuw. Wat telt is dat iemand probeert een goed verhaal te brengen, een opinie te articuleren. Voor heel even is het daarbij niet relevant hoeveel kliks zo iemand genereert.

Roland Legrand