Tien foto's in één ruk verkleinen en e-mailen

U heeft de afgelopen dagen ongetwijfeld weer heel wat foto’s gemaakt die u - want dat heeft u beloofd - snel naar een aantal mensen moet doormailen. Een hoop werk? Niet met Dosize.com.

Hoe meer megapixels uw digitale camera heeft, hoe vaker u de foto’s eerst zult moeten verkleinen alvorens u ze naar vrienden en familie kunt doormailen. Niet elke mailbox kan immers tien megabyte aan attachments slikken en wanneer u het tegendeel probeert te bewijzen, resulteert dat meestal in een bericht dat bouncet oftewel terugkeert naar de afzender. De gratis webdienst Dosize.com neemt u de verkleinoperatie graag uit handen, waarbij u keuze heeft tussen de populaire formaten van 640 x 480 pixels en – wanneer de beelden geprint moeten worden – drie gestandaardiseerde afdrukformaten.

Een pluspunt van Dosize.com is dat u tot tien foto’s tegelijk kunt uploaden en verkleinen, waar dat bij andere diensten beeldje per beeldje dient te gebeuren. Bovendien kunt u de verkleinde kiekjes via het ingebakken mailprogramma onmiddellijk doorsturen naar vrienden en familie, al dan niet vergezeld van een woordje uitleg. Na een half uur worden uw foto’s trouwens weer keurig van de servers van Dosize verwijderd.

Michel van der Ven

Koppel uw USB-apparaten snel en veilig los

USB-sticks, externe harde schijven, een geheugenkaartlezer… Wat u ook in uw pc prikt, Windows heeft het steevast over een ‘USB-apparaat voor massaopslag’. Erg vaag, vooral wanneer u een apparaat veilig wilt verwijderen. Met het programma USB Disk Ejector ziet u gelukkig wél wat u doet.

Wanneer u meerdere USB-apparaten tegelijkertijd met uw pc heeft verbonden en u wilt er eentje afkoppelen, dan zit er soms niets anders op dan te gokken. Eén geheugenkaartlezer wordt door Windows bijvoorbeeld al snel gezien als vier verwisselbare schijven (H, J, I en K bijvoorbeeld). Tel er nog een harddisk en een geheugenstaafje bij op, en het is volstrekt niet meer duidelijk welk apparaat er achter welke drive-letter schuilgaat. Met alle risico’s van dien, want wanneer u per ongeluk het verkeerde USB-device verwijdert is het niet denkbeeldig dat er kostbare gegevens beschadigd raken of compleet verloren gaan.

Het gratis tooltje USB Disk Ejector schiet te hulp. Het detecteert niet alleen vliegensvlug alle aangesloten USB-apparaten, maar plakt er ook een duidelijke naam en soms zelfs een herkenbaar icoontje op. Dat laatste gebeurt bijvoorbeeld wanneer u een iPod in uw computer prikt. Een dubbelklik op het gewenste apparaat volstaat vervolgens om het bliksemsnel en zonder risico’s te verwijderen. Erg handig: bij een geheugenkaartlezer (ingebouwd of extern) vertelt USB Disk Ejector duidelijk welk type kaartje (SD, CompactFlash, etc) in welke sleuf is geplaatst, waardoor ook hier vergissingen zijn uitgesloten. Het icoontje van USB Disk Ejector is bij ons dan ook niet meer van het bureaublad weg te denken.

Michel van der Ven

Zo haalt u in 2008 zelf het nieuws

Burgerjournalisten hebben er in ons land een nieuw platform bij. Op BelgaNewsTV.be, een initiatief van persagentschap Belga, kan iedereen die ‘iets strafs’ heeft gefilmd zijn videomateriaal uploaden en op die manier wellicht het nieuws halen.

Citizen journalism, waarbij Jan met de pet nieuwsfeiten registreert omdat hij toevallig in de buurt is, is hot. Het beste voorbeeld daarvan is NowPublic.com. Deze Canadese site, waarop de berichtgeving uitsluitend bij elkaar gepend én gefilmd wordt door burgerjournalisten, is naar eigen zeggen hard op weg ’s werelds grootste nieuwsagentschap te worden. De traditionele media zijn evenwel niet geneigd dat zonder slag of stoot te laten gebeuren, en springen steeds vaker mee op de citizen journalism-kar.
Ook persagentschap Belga ontvangt voortaan graag uw videoreportages, ongeacht of u die geschoten heeft met een camcorder of met een gsm. U kunt de filmpjes rechtstreeks uploaden vanaf de site, zij het met een maximale bestandsgrootte van 25 megabyte. Afhankelijk van de nieuwswaarde en het nieuwsaanbod maakt uw filmpje dan kans om te worden verwerkt in de videoreportages van BelgaNewsTV, die onder meer te bekijken zijn op de websites van diverse Belgische media.

In tegenstelling tot enkele andere citizen journalism-initiatieven betaalt Belga geen geld voor de ingezonden videoreportages. Wel verschijnt tijdens het uitzenden van het filmpje de naam van de inzender in beeld. Om zich in te dekken tegen inbreuk op de privacy, auteursrechten en dergelijke laat Belga de gebruiker overigens eerst akkoord gaan met de algemene gebruiksvoorwaarden van de dienst; een vrij lijvig pdf-document dat u niettemin best even doorneemt alvorens u filmpjes uploadt.

Michel van der Ven

Vraag het uw klanten via een online formulier

Heeft u ook zo’n hekel aan vragenlijsten die u met de hand moet invullen en vervolgens per post moet terugsturen? Waarom zou u uw klanten en relaties daar dan wél mee lastigvallen? Dankzij Formdesk.nl kunnen zij uw formulieren voortaan eenvoudig online invullen, wat het voor u meteen stukken makkelijker maakt om de ingevoerde gegevens te verzamelen en te analyseren.

Op Formdesk.nl kunt u de meest uiteenlopende online formulieren ontwerpen. Denk aan registratie-, bestel- of enquêteformulieren, maar bijvoorbeeld ook aan onkostendeclaraties. De aanmaak van deze documenten gebeurt volledig vanuit uw browservenster; u hoeft dus geen speciale software te downloaden en te installeren. Formdesk biedt keuze uit een keur van thema’s waarbij u de opmaak telkens zelf verder kunt verfijnen. Mogelijkheden om de invoer te controleren en om berekeningen in de formulieren op te nemen, ontbreken evenmin. Uw formulieren worden gehost op de servers van Formdesk.nl en zijn bereikbaar via een unieke URL.

Zodra uw klanten en relaties de vragenlijst gaan invullen, rollen de formulieren per e-mail bij u binnen. Alle invoerresultaten belanden bovendien in een online database die onder meer de mogelijkheid biedt om allerlei statistieken op te vragen. Uiteraard is het ook mogelijk om de gegevens te importeren in uw eigen database-applicatie of spreadsheet.

U kunt Formdesk.nl maar liefst drie maanden gratis proberen. Daarna kunt u kiezen voor een standaard of zakelijk abonnement met een prijskaartje van € 49 respectievelijk € 1.000 euro per jaar.

Michel van der Ven

En ook nog...

Ons wekelijks overzicht van berichten die op de verschillende blogs in het oog sprongen.

Emerce over Apple dat in de VS via het muziekprogramma iTunes speelfilms gaat verhuren. Het heeft nog lang geduurd, maar nu is het dus zover. Op het moment dat Fox-films op DVD verschijnen, kunnen Amerikanen de video ook tegen betaling downloaden. Kopen van films was al langer mogelijk, en het is vooralsnog niet geweten hoe lang de verhuurperiode duurt, wat het zal kosten en hoe Apple en Fox de opbrengsten verdelen. Ook is niet bekend wanneer deze dienst ook in België zal beschikbaar zijn, en of het ooit zover zal komen. Maar het model op zich is alvast interessant, en is opnieuw slecht nieuws voor de klassieke videotheken en de verkoop van klassieke dvd's.

TechCrunch over realtime games op verschillende sociale platforms. Leden van het sociale netwerk Bebo, dat werkt op hetzelfde soort platform als Facebook, en gebruikers van Facebook zelf gaan in realtime met mekaar kunnen schaken, sudoku spelen enz dankzij een derdepartij-applicatie, Bunchball. Ook leden van andere netwerken zouden hierbij kunnen betrokken worden. Experten denken dat deze tendens, waarbij de verschillende platforms minder ommuurde tuintjes zouden worden, zich verder zal doorzetten, mogelijk tot op een punt dat ook het aanmaken van profielen en vriendenlijsten platformoverstijgend wordt.

CNet News over een privacy-uitschuiver door Google. Doet Google een Facebookje, zo vraagt CNet News zich af, alluderend op de heisa over een te ambitieus advertentieproject bij Facebook. Google Reader maakt het al een hele tijd mogelijk hyperlinks, clips en blogs te delen met anderen. Vorige week werd het systeem zo aangepast dat uw contacten op Google Talk automatisch toegang krijgen tot deze items. Net zoals bij het Beacon-project van Facebook is de verontwaardiging groot en wordt geëist dat Google het systeem zo verandert dat enkel personen die u bewust aanduidt toegang krijgen.

Wired over het probleem van 2008: te veel informatie. We zinken steeds jaar een beetje verder weg in het moeras omdat de stroom e-mails zo snel toeneemt dat onze arme hersentjes niet meer kunnen volgen en we dus minder productief worden. Volgens AP kostte die 'information overload' de Amerikaanse economie in 2006 bijna 450 miljard euro.

Roland Legrand

Breedbeeld: Op zoek naar de perfecte laptop

Laptops hebben niet het eeuwige leven, laptopbatterijen al helemaal niet. Mijn trouwe Dell doet twee jaar na de aankoop nog steeds trouw dienst maar raakt wel steeds sneller op de knieën. Sinds een maand of twee is de batterij van het toestel officieel 'dood'. Opladen gaat verbazend snel maar levert anderzijds niet meer dan 20 minuten autonomie op, veel te weinig om comfortabel te kunnen werken en dus gebruik ik het toestel enkel nog in de buurt van een stopcontact.

En dus moesten er knopen doorgehakt worden: zou ik een nieuwe batterij bestellen (aan 150 euro niet echt onbetaalbaar) of was dit het moment om het hele toestel met pensioen te sturen? Tenslotte is de technologie op die twee jaar – uiteraard – fel verbeterd. De verleiding is op zo'n momenten erg groot, maar m'n gezond verstand heeft het ook nu weer gehaald. Ik hanteer immers voor mezelf de regel dat een toestel van enige waarde toch minstens drie jaar moet kunnen meegaan, een leidraad die ook in heel wat bedrijven geldt. En dus wordt de batterij vervangen en kan de laptop nog minstens twee jaar mee.

Waarmee ik niet gezegd heb dat ik de komende twee jaar immuun ben voor de lokroep van deze of gene laptopfabrikant. In feite ben ik zelfs al een tijdje op zoek naar een nieuwe laptop die m(n bestaande Dell dan niet kan vervangen maar wel aanvullen. Complementariteit heet zoiets met een chique term. Zoals ik het nu zie zijn er twee mogelijkheden, kortweg samen te vatten als "klein en handig" of "alternatief en sexy".

Laten we bij optie 2 beginnen. Ik heb de laatste weken een flinke boon voor de MacBook Pro van Apple, een toestel dat net even groot is als m'n Dell maar een stuk hipper en sexier. Dat zijn op zich slechte redenen om een laptop aan te schaffen, maar wel – zo hoop ik toch – een zeer menselijke reflex. Macs nodigen nu eenmaal uit tot spelen en geven alleen al daardoor de indruk dat ik met z'n laptop vanzelf en op volledig magische wijze een stuk cratiever zou worden. En los daarvan is een Mac toch nog steeds een stuk veiliger en gebruiksvriendelijker dan een Windows XP machine. Optie 2 is met andere woorden hetzelfde maar in een heel wat aantrekkelijkere verpakking. Optie 2 is met een prijskaartje van 2500 euro ook lichtjes onbetaalbaar. Jammer maar helaas, nog even sparen is de boodschap.

Dan maar "klein en handig". Toen ik m'n laptop een tijdje terug meenam naar Londen bleek dat wie tijdens de race naar de Britse hoofdstad chique wil tokkelen dat alleen maar in eerste klas kan. Het nochtans redelijk bescheiden scherm van 15,4 inch maakt het toestel immers te groot om tussen de stoelen van de Eurostar te passen. En eens ter plaatse op de hotelkamer diende de drie kilo aan spitstechnologie eigenlijk alleen maar voor het lezen en beantwoorden van een paar mails en het opzoeken van de programmering van de bioscopen op Leicester Square. Overkill met andere woorden.

Nu is de markt van kleine 'subnotebooks' (mini scherm, mini gewicht) redelijk uitgebreid, maar ook hier vallen de kandidaten bij bosjes – de prijzen zijn immer allesbehalve mini en gaan vlotjes richting 3000 euro. Tot onlangs de Taiwanese fabrikant Asus met een product op de markt kwam dat alle spelregels van de sector overhoop gooit. De Asus Eee PC heeft een scherm van 7 inch, weegt amper één kilo en gaat in de VS voor 300 dollar over de toonbanken. Het toestel heeft geen dvd- of cd-rom drive en zelfs geen harde schijf. In plaats daarvan worden de gegevens (inclusief het besturingssysteem) opgeslagen op een vaste geheugenchip – afhankelijk van de uitvoering goed voor 2, 4 of 8 gigabyte.

De Eee PC maakt dan ook geen gebruik van Windows, maar draait volledig op Linux. Mij niet gelaten, want ik ben sowieso gewoon om Firefox en Thunderbird in te zetten, die er ook onder Linux exact hetzelfde uitzien.

Nu is de Eee PC in de eerste plaats bedoeld voor scholen en pc-nieuwelingen die een makkelijk toestel zoeken, maar de mini-laptop is ondertussen ook door ervaren gebruikers in de armen gesloten. Het is immers een complete pc in zakformaat en door het Linux besturingssysteem bovendien makkelijk aan te passen. Op internet bestaan er ondertussen dan ook verschillende 'communities' die proberen het onderste uit de kan te halen wat betreft de Eee PC. Ook dat knutselaspect kan me wel bekoren. Nu alleen nog een Belgische verdeler vinden.

Raphael Cockx

Wat u in 2007 niet kon kopen

Productontwikkelaars houden ervan hun producten met veel poeha aan te kondigen. En dan is het wachten geblazen. Soms héél lang wachten.

Hoe mooi zou onze wereld er wel niet uitzien als onze gsm of mp3-speler werd aangedreven door een magnetische motor die gratis energie produceert en niet door een vervuilende batterij? Of wat dacht u van een elektrische wagen waarmee u vlot 200 kilometer per uur haalt en waarmee u James Bond de ogen uitsteekt? Of nog uitdagender: Windows XP Service Pack 3 waarmee gebruikers van Windows XP hun besturingssysteem eindelijk kunnen reanimeren.

Vergis u niet. Hoe ongeloofwaardig deze concepten ook lijken, voor elk van hen heeft een bedrijf in het verre of heel verre verleden beloofd dat ze er zitten aan te komen. Ooit. Gelukkig zijn er nog de Vaporware awards die worden uitgereikt door het Amerikaanse Wired News en die de producten in kwestie nog even in het voetlicht plaatsen vooraleer ze voorgoed wegdeemsteren in obscure laboratoria van gekke professoren.

Waarom de pareltjes van God er (nog) niet zijn, is zelden duidelijk. Maar wie de neus even in de lucht steekt, kan vaak een onfris marketinggeurtje bespeuren.

Zo geeft gamesgigant Blizzard Entertainment na zeven jaar nog steeds de indruk dat het werkt aan een opvolger van de role-playing-game Diablo II. Op zijn website zoekt het bedrijf mensen die willen meewerken aan een nieuw spel – uiteraard ‘top secret’ – dat de volgende generatie moet zijn van een computerspel waarbij honderduizenden spelers tegelijk in een virtuele wereld via internet met elkaar kunnen spelen. Hiermee heeft Blizzard alles en niets gezegd. Maar het gerucht over Diablo III werd toch maar weer aangewakkerd. Tot wanneer de hype voldoende groot is?

En dat is er nog Spore, het laatste geniale idee van Sims-bedenker Will Wright. In het spel kunnen spelers in de voetsporen treden van God. Bedoeling is nieuwe levenssoorten uit te vinden, ecosystemen te bouwen en legers samen te stellen van nieuwe levenvormen. Wie wil kan vingers en duimen aflikken aan tientallen previews, screenshots en demo’s. Alleen… het spel blijft uit en is voorlopig niets meer dan een epische teaser.

Ten slotte is er nog de jaarlijkse winnaar van de prestigieuze Vaporware awards: het computerspel Duke Nukem Forever. Het spel zou het sluitstuk moeten worden van de alombekende Duke Nukem-reeks en werd aangekondigd voor… 1998. Maar deze keer is er hoop. Deze maand nog verscheen een ‘trailer’ van het spel. Dat dit in 2001 ook al eens gebeurde, is iedereen gelukkig al vergeten. Maar de ontwikkelaars hebben wel een goede reden voor de vertraging waarvan zelfs de NMBS het schaamrood op de wangen zou krijgen. De ontwikkelaars hebben de lat van bij het begin zo hoog gelegd opdat de concurrentie eensklaps in het niets zou verdwijnen. Na enkele brainstormsessies is echter gebleken dat dit niet zo makkelijk was…

Sven Vonck

De populairste artikels uit T-zine in 2007

Nog een eindejaarslijstje, dit keer uit eigen huis. Hieronder vindt u de top-10 van T-zine in 2007.

1. Kijk legaal naar Belgische tv-zenders via het web
2. Wat u écht kunt met uw Elektronische Identiteitskaart
3. Zo voorkomt u vergissingen in uw e-mails
4. Plan uw route in 3D
5. Online inspiratie voor uw weekenduitstappen
6. Zo maakt u Windows Vista stukken sneller
7. Parkeer uw gegevens veilig op het net
8. Zo vindt u nog meer afbeeldingen op het internet
9. De ultieme zoekmachine voor gratis software
10. Vind de absoluut laagste prijs voor uw hotelkamer

Meer veiligheid en controle over uw internetverbinding

Op de keper beschouwd biedt een internetprovider u niet meer dan een draadje naar de buitenwereld. Waar dat draadje naar toe leidt, maakt niet zoveel uit, uiteindelijk kunt u via elke provider elke wereldwijde internetserver raadplegen.

Maar naast die 'naakte' toegang bieden providers ook een reeks bijkomende diensten die vaak wel het verschil uitmaken. Neem nu DNS, het wat mysterieuze maar erg belangrijke protocol dat ervoor zorgt dat elke surfopdracht bij de juiste server terechtkomt. Wie bijvoorbeeld www.tijd.be invoert, wordt achter de schermen doorgestuurd naar het cijferadres 194.78.225.190, het enige gegeven waar een computer echt blijf mee weet.

Die vertaling van naam naar cijferadres is dus essentieel voor de goede werking van het net en wordt in principe door uw internetprovider uitgevoerd. Maar wat weinigen weten is dat ze ook op andere aanbieders beroep kunnen doen. Dat zorgt niet alleen voor een backup wanneer de DNS-dienst van uw provider mocht uitvallen, maar biedt ook een aantal extra mogelijkheden.

Een van de bekendste – en gratis – aanbieders van DNS is OpenDNS. Naast een lichte snelheidswinst – die in onze testen nauwelijks merkbaar was – belooft de alternatieve aanbieder u ook een betere bescherming tegen phishing, een verbetering van uw spelfouten (althans in domeinnamen) en een zelf instelbare zwarte lijst van te blokkeren sites. Het principe is steeds hetzelfde: voor u een site kunt bereiken moet u langs OpenDNS passeren om het cijferadres te kennen. Probeert u naar een 'onbetrouwbare' site te surfen, leidt de dienst u in plaats daarvan af naar een waarschuwingspagina. Typt u per ongeluk www.tijd.ber in, zal OpenDNS u alsnog naar het adres van De Tijd sturen.

Wie over één PC beschikt kan die via de opties van de webbrowser instellen om OpenDNS te gebruiken. Wie thuis surft via een router kiest er beter voor om dat toestel zo in te stellen dat alle DNS-aanvragen via OpenDNS lopen. Daarmee is meteen ook elke computer in huis geconfigureerd. Meer informatie over de procedure vindt u op de erg duidelijke – maar jammer genoeg enkel Engelstalige – website van OpenDNS.

Raphael Cockx

De beste technologiespots van 2007

Steeds meer grote reclamecampagnes laten televisie links liggen en kiezen voor het net. Zeker technologiefabrikanten weten het medium optimaal in te zetten. BoingBoing publiceert deze dagen een overzicht van de beste 'technologisch' reclamespots van het bijna afgelopen jaar, waaronder erg veel 'web only' campagnes. Naast de 'usual suspects' als Apple, kreeg ook Blendtec een plaats in het lijstje.

Blendtec is een fabrikant van geavanceerde mixers die surfers en technologieliefhebbers achter zijn kar wist te spannen met vaak hilarische filmpjes waarbij nieuwe gadgets - met als hoogtepunt de Apple iPhone - het moesten opnemen tegen de allesverslindende kracht van een Blendtec blender. Het resultaat laat zich raden, maar in tegenstelling tot de elektronische gadgets vaarden de verkoopscijfers van Blendtec wel bij de campagne.

Raphael Cockx

Britse Queen ontdekt YouTube

De Britse koningin Elizabeth II heeft sinds dit kerstweekend haar eigen plek op de populaire videosite YouTube. Gebruikers vinden er de toespraken van de Queen en historische filmpjes over de koningin en andere leden van de koninklijke familie. De lancering van het eigen kanaal valt samen met de 50ste verjaardag van de televisietoespraken aan "het Verenigd Koninkrijk en de Commonwealth".

En ook nog...

Ars Technica over het fitness-aspect van de Wii: pech voor adolescenten die hun ouders een Wii willen doen kopen met als argument dat 'actief gamen' de lichaamsbeweging en dus de fitheid bevordert. Een Britse studie  waarbij 13- tot 15-jarigen werden getest die Wii-Sports spelen had een voor de betrokkenen teleurstellend resultaat: tijdens een "typische gaming-week" had het "actief gamen" tegenover de klassieke passieve games slechts een kleine 2 procent hogere energiebesteding tot gevolg. De studie werd dan nog gefinancierd door de Britse marketingafdeling van de maker van de Wii, Nintendo, maar blijkbaar beïnvloedde dit het resultaat niet.

Niet alle ICT-bedrijven zijn zo fair in het omgaan met soms vervelende informatie. Onder meer de Guardian Unlimited bracht het verhaal over Apple dat een website deed sluiten.  De site heette ThinkSecret en bracht allerlei verhalen over Apple, verhalen uit dikwijls goede bronnen waarbij interessante weetjes werden gepubliceerd los van de marketing- en PR-machine van Apple. De oprichter van de site, Nicholas Ciarelli, was 13 toen hij de site begon. Hij weigerde op heroïsche wijze de namen van zijn bronnen bekend te maken. Inmiddels is Ciarelli 21 en studeert hij in de lente af aan Harvard. Zijn advocaten kwamen met Apple een schikking overeen, waarbij Ciarelli mogelijk verblijd zal worden met een flinke som geld, in ruil voor het sluiten van de site. De zaak leverde wel het wapenfeit op dat een rechtbank het recht bevestigde van Ciarelli om zijn bronnen te beschermen, een belangrijk feit voor de internetjournalistiek.

Nog in de rubriek  "negatief nieuws" komt The Washington Post met een artikel over het strafrechtelijke verleden van de vroegere COO van Wikipedia. Carolyn Bothwell Doran verliet de Wikimedia Foundation, die de online encyclopedie beheert, in juli. Nu blijkt dat zij een tumultueus verleden met zich meedraagt van dronken rijden, vluchtmisdrijf en diefstal. Zij zou ook haar vriend hebben verwond met een schot in de borst. De onthullingen komen op een ongelegen moment, de stichting is bezig geld op te halen voor de verdere uitbouw van de encyclopedie. Eerder was er ook negatief nieuws over een machtsstrijd bij de organisatie. Ondertussen werkt Google aan een eigen versie van een door gebruikers opgebouwde encyclopedie.

Onder meer Emerce brengt het verhaal van vertaalmodules in Google Talk.  Frans, Chinees, Koreaans, Russisch én Nederlands behoren tot de eerste vertaalmodules in dit chatprogramma. Ze kunnen ook worden gebruikt vanuit de chatmodule in Gmail. Het blijven uiteraard computervertalingen, dus voor communicatie waar nuances enig belang hebben, blijft het problematisch. Uit de eerste berichten over tests door vertalers blijken er ook voor deze vertaalmodules allerlei onvolkomenheden. Maar wanneer u echt met een ééntalige Rus een babbeltje wil slaan, is het uiteraard (veel) beter dan helemaal geen vertaalmodule.

De ontgoochelingen van het jaar

De periode van de eindejaarslijstjes is nu definitief aangebroken. Vandaag kiezen we nog één keer voor leedvermaak en gaan we - samen met het Amerikaanse computerblad PC World - op zoek naar de grootste techno-ontgoochelingen van 2007.

Een lijstje dat sinds de publicatie ervan overigens voor heel wat opschudding zorgde, want het doorgaans milde blad zet zonder blikken of blozen Microsoft Vista bovenaan zijn top-15. Vooral het feit dat Bill gates en de zijnen vijf jaar nodig hadden om het besturingssysteem te ontwikkelen, maakt de ontgoocheling des te groter vinden de auteurs. Veel echt goede ideeën werden onderweg vergeten - de prijs om het product na drie jaar evrtraging alsnog op de markt te krijgen - en Vista is ook nog eens een stukje trager dan voorganger XP. Al bij al voelen gebruikers helemaal niet de nood over te stappen naar Vista, zeker niet gezien de erg hoge kostprijs, zo schrijft PC World nog.

Verder staat het lijstje vol met lokale Amerikaanse initiatieven die nooit van de grond kwamen of een snelle en roemloze dood stierven. Maar toch ook enkele bekende fenomen zoals het internet dat ondanks alle inspanningen toch weer minder veilig geworden is of de Apple iPhone die erg allergisch blijkt voor pogingen hem op eender welk netwerk te kunnen gebruiken.

Overigens kunnen we ons helemaal scharen achter de nummer 2 van PC World: de aanhoudende en steeds complexere strijd tussen HD DVD en Blu Ray als dragers van hoge definitie video. Een strijd die de eindgebruiker nog heel wat frustratie kan opleveren en hem dreigt op kosten te jagen.

Raphael Cockx

De meest populaire zoekopdrachten van 2007

Als we zoekmachine Google mogen geloven heeft Mega Mindy bijzonder veel Antwerpse fans, doet Pizza Riva uit Leuven gouden zaken en kunnen Brugse cafés best een extra snookertafel plaatsen. Het zijn enkele conclusies uit de jaarlijkse 'Zeitgeist' van het Amerikaanse internetbedrijf. Of met andere woorden: het lijstje met populaire zoekopdrachten, opgedeeld per thema en per stad.

Google graaft zoals gewoonlijk op het einde van het jaar in zijn rijke archief en maakt daarop wereldkundig wat Belgen de afgelopen 12 maanden zoal zochten op het net. Info over de Duitse band Tokio Hotel bijvoorbeeld, want hun naam werd het vaakst ingevoerd in combinatie met de zoekterm "concert", gevolgd door Mika, Clouseau en Genesis.

Op diezelfde manier ging Google kijken welke woorden in combinatie met "tweedehands" ingetikt werden. Blijkt dat de Belg in 2007 vooral interesse had voor gebruikte auto's, fietsen, motorfietsen en boeken. Zelfs "tweedehands vrachtwagens" duikt nog net in de top-10 op. Populairste vakantieland is nog steeds Frankrijk, terwijl Anderlecht de top-10 van meest gezochte voetbalclubs aanvoert, gevolgd door Club Brugge en Germinal Beerschot.

Wanneer Google de resultaten per stad oplijst, duiken opvallend specifieke zoektermen op. Zo wordt in Hasselt vaak gezocht naar de webpagina van discotheek Mac Queen uit Borgloon en in studentenstad Leuven naar restaurant Pizza Riva.

• Lees hier het volledige verslag van Google Zeitgeist 2007 (pdf-bestand, 104 KB).

Raphael Cockx

Kerstgekte in gameland

De kerstperiode is een nachtmerrie voor elke weldenkende persoon die voor een hem dierbaar persoon het ideale geschenk wil kopen. Resultaat: het nadenken over dat perfecte cadeau duurt zo lang, dat het luttele dagen voor het feestelijke moment een werkelijke stormloop wordt naar de winkel(s), om alsnog iets te vinden.

Dat is nooit een goed idee, omdat op de een of andere manier iedereen hetzelfde in gedachten lijkt te hebben. Het gevolg is dat doorgaans dat ideale cadeau overal uitverkocht is. Dat is onder meer het geval voor de populaire Nintendo-spelconsole, de Wii. Die blijkt vooral in de VS nergens meer te vinden. Dat zorgde voor onrust. Er werd gevreesd dat winkelketens die wel nog een paar Wii's in voorraad hadden, misbruik zouden maken van het tekort op de markt. Ze zouden dat bijvoorbeeld kunnen doen door de Wii enkel in pakketten te verkopen, waarbij je bijvoorbeeld de Wii met een aantal games zou moeten kopen.

Daar is nu een oplossing voor gevonden. Geschenkenjagers die zoonlief toch met alle geweld een Wii willen geven, kunnen nu een voucher kopen die hen recht geeft op de Wii. Ze moeten daarvoor de volle pot (250 dollar) betalen. Al wat ze daarvoor krijgen is een dvd-doosje met het Nintendo-logo erop. Daarin zitten alle paperrassen die bewijzen dat de gelukkige recht heeft op een Wii, die hij ten laatste op 25 januari kan ophalen. Dat is een volle maand na Kerstmis. Kan je de ontgoocheling al zien op de gezichten van de kinderen/mannen/vrouwen die een maand lang met een dvd-doosje vol papier moeten spelen?

Het kan echter nog gekker. Een van de populairste games van het moment voor de Wii is Guitar Hero III. De aanlokkelijkheid van met een gitaarvormige controller voor je scherm te staan, denkend dat je Kirk Lee Hammett of Slash bent, is mij altijd een beetje ontgaan, maar blijkbaar ben ik een van de weinigen die dat denkt. Het spel is in ieder geval zo goed als overal uitverkocht. De veiling van een Guitar Hero III-pakket, inclusief de gitaarcontroller, bracht op een veiling op eBay niet minder dan 9.100,01 dollar op. Niet slecht als je weet dat je in de winkel 90 euro moet neertellen. De reden waarom het geveild was, is ronduit hilarisch, al weet ik niet hoe ernstig dit is.

Ik zou hier nu een mooie conclusie kunnen zetten. Het probleem is dat ik die niet heb. Ik kan alleen geamuseerd tot licht verbijsterd kijken naar de taferelen die gepaard gaan met de o zo gezellige kerstsfeer.

Kim Evenepoel

Belgische domeinnamen worden goedkoper

DNS BE, de organisatie die verantwoordelijk is voor de commercialisering van .be domeinnamen , verlaagt op 1 januari haar prijzen. Terwijl nu nog een tarief van 5 euro gehanteerd wordt, kost een webnaam na nieuwjaar nog slechts 3 euro.

Dat zijn voor alle duidelijkheid groothandelsprijzen, want DNS BE werkt enkel via zogenaamde 'agenten' die vrij hun prijzen bepalen.

De organisatie laat in de marge weten 2007 te zullen afsluiten met een netto aangroei van bijna 180.000 domeinnamen.

Alle (economische) cijfers op een rijtje

Eentje voor de cijferaars en statistiekliefhebbers: de OESO, zeg maar de economische denktank van de Westerse wereld, heeft zonet zijn jaarboek voor 2007 gepubliceerd. De cijfers zijn uiteraard ook te vinden op de website van de organisatie.

Verwacht u echter niet aan een flitsende site vol interactieve grafieken: de presentatie is sober en lichtjes saai. Centraal staan de cijfers die gelukkig wel erg uitgebreid zijn. Zo vindt u er informatie over prijzen, energieproductie en -verbruik, de arbeidsmarkt, wetenschap, overheidsuitgaven, onderwijs en nog vele andere onderwerpen. Interessant is de mogelijkheid om een aantal kerncijfers in Excel-formaat te downloaden, zodat u ze bijvoorbeeld voor een studie of presentatie kunt gebruiken.

Op de site vindt u ook de jaarboeken van 2006 en 2005 terug.

Raphael Cockx

TomTom versus Taxichauffeur

Londense taxichauffeurs kennen hun vak, zo wordt altijd gezegd. Al was het maar omdat ze verondersteld worden elke straat in de Britse hoofdstad te kennen en daar gemiddeld 34 maanden op studeren. Hoe goed ze het ervan afbrengen in vergelijking met de elektronische allesweters van een merk als TomTom, bewijst een test van de BBC.

Voor het technologieprogramma Click werkte de Britse omroep een hels parcours door Londen uit: van Noord naar Zuid en van West naar Oost met enkele belangrijke tussenstops onderweg en vaak recht door de drukste straten van de stad. Aan de start kwamen een ervaren taxichauffeur - zonder de hulp van kaarten of dispatchers - en een journalist van de BBC die volledig vertrouwde op de instructies van zijn GPS-toestel.

Dat stuurde hem netjes rond de files op de grote ringweg rond de Britse hoofdstad en loodste hem met vijf minuten voorsprong op de taxi naar het bekende Wembley Stadium. Maar dat was meteen het einde van het TomTom feestje: toen de route onvermijdelijk door de drukke straten en straatjes leidde, reed de BBC-journalist zich hopeloos vast. De taxichauffeur haalde ondertussen zijn kennis van de vele sluipwegen boven en liet de brave GPS-instructies ver achter zich. Eindoverwinning voor het menselijk brein dus, met een voorsprong van niet minder dan 27 minuten.

Raphael Cockx

Betaald worden om uw foto’s te delen

Hoe zorg je er als fotosite voor dat mensen hun digitale kiekjes via jouw dienst wereldkundig maken en niet via een van de talloze concurrerende websites? Simpel: door de gebruikers van je dienst te betalen.

Nu de verwende internetter niet meer opkijkt van een paar gigabyte aan gratis online opslagruimte, vindt fotosite Shareapic.net de tijd rijp voor een ander lokmiddel: harde valuta. Nu ja, hard. Rijk zult u er niet snel van worden, zeker niet omdat de dollarkoers in dit geval in uw nadeel uitpakt. Voor elke duizend zogeheten ‘pic views’ (elke foto in uw collectie die door iemand anders wordt bekeken geldt als een pic view) betaalt Shareapic u via de betaaldienst PayPal 22 dollarcent uit, omgerekend zo’n 15 eurocent. Bedoeling is uiteraard dat u op die manier vrienden en bekenden naar de site lokt, en dat die er vervolgens hun eigen fotocollectie gaan delen.

Wat Shareapic vooral interessant maakt, is dat u koppelingen kunt maken met andere diensten die u gebruikt, zoals eBay, TypePad, Blogger en Myspace. Als u daar veel beeldmateriaal post dat gecentraliseerd is opgeslagen op Shareapic, valt er met dit systeem wellicht toch nog een aardig zakcentje te verdienen.

Het opvallende zakenmodel van Sharepic is overigens niet de enige troef van deze fotosite. Als geregistreerd gebruiker kunt u er ook een onbeperkt aantal foto’s uploaden, ongeacht de bestandsgrootte. Verder kunt u zoveel fotogalerijen creëren als u maar wilt.

Michel van der Ven

Uw favoriete (stukje) site altijd op uw desktop

In het nieuwe besturingssysteem Leopard vinden Mac-gebruikers ook de recentste versie van de browser Safari. Daarmee wordt het kinderspel om zelf 'widgets' te maken, stukjes website die u steeds op uw bureaublad terugvindt. Leuk detail: Safari is er binnenkort ook voor Windows.

Widgets, of gadgets zoals ze in Windows Vista worden genoemd, zijn kleine programmaatjes die altijd binnen handbereik zijn. Denk aan een calculator of een vertaalhulpje. In Vista bevinden ze zich in de Sidebar (een balk aan de rechterkant van uw scherm), in Mac OS X 10.5 oftewel Leopard worden ze met een druk op de knop als een extra laag bovenop uw bureaublad geplaatst.

Met de browser Safari kunnen Mac-gebruikers voortaan van elk brokje informatie op een website zelf een widget maken. Dat kan het blokje zijn met de recentste nieuwsberichten of voetbaluitslagen, de koersen van vreemde valuta, maar evengoed een invoervakje op een bepaalde site, zoals het zoekveld van de Gouden Gids. Het voordeel is dat deze gegevens en webtools voortaan automatisch op uw desktop verschijnen. U hoeft er met andere woorden niet zelf meer naartoe te surfen. De content van de widgets wordt bovendien onmiddellijk bijgewerkt zodra er op de achterliggende websites nieuwe informatie verschijnt.

Een nieuwe widget maken gaat in de praktijk zeer eenvoudig. Surf gewoon naar de website waaruit u een brokje informatie wilt lichten en druk links van de Safari-adresbalk op de Web Clip-button. De pagina wordt dan gedimd weergegeven waarna u met de muispijl het gewenste informatiegebied kunt selecteren. Met een klik op ‘Voeg toe’ voegt u de nieuwe widget toe aan uw collectie.

Van Safari bestaat sinds enige tijd ook een betaversie voor Windows, maar daarin is de widgetfunctie nog niet opgenomen. Het zou mooi zijn moest dat in de definitieve versie wel het geval zijn. Overigens zal de mogelijkheid dan waarschijnlijk enkel onder Vista beschikbaar zijn; Windows XP kan standaard namelijk niet met widgets overweg.

Michel van der Ven

Een markt voor virtuele goederen

De handel in virtuele goederen wordt niet alleen big business, maar met een beetje geluk wordt die markt nu ook beter (en legaler) georganiseerd.

Transacties in virtuele zwaarden, virtuele munten en dergelijke zijn nu naar schatting al goed voor jaarlijks 2 miljard dollar. Heel wat van die handel druist in tegen de regels van de bedrijven die de online games (zoals World of Warcraft van Vivendi of Everquest 2 van Sony) exploiteren.

Zogeheten "gold farmers" spelen professioneel deze games, en de wapens, werktuigen tot en met regelrechte accounts die zij verzamelen, worden vervolgens verkocht. Dikwijls zijn deze gold farmers actief in lageloonlanden zoals China en nemen zij niet of nauwelijks deel aan het sociale leven van de online games.

Een start-up bedrijf, het New Yorkse Live Gamer Inc, zegt nu dat het de gamesbedrijven wil helpen deze handel onder controle te krijgen, zo schrijft The Wall Street Journal. De spelers zullen er op veilige wijze kunnen handelen in virtuele goederen. Enkel handel die groen licht krijgt van de gamesbedrijven is toegelaten. Het bedrijf kreeg alvast de steun van Sony Online Entertainment en andere bedrijven uit de sector. Die steun maakt maakt dat Live Gamer fundamenteel verschilt van andere markten voor virtuele goederen, zoals het in Hongkong gevestigde IGE.com, aldus de Amerikaanse zakenkrant.

Live Gamer belooft de gamesbedrijven geen verkoop door gold farmers toe te laten. Spelers die virtuele goederen verkopen via het bedrijf kunnen 90 procent van de opbrengst houden, de rest wordt gesplit tussen Live Gamer en het betrokken gamesbedrijf.

Sony liet alvast weten dat er inderdaad nood is aan een onafhankelijk beheerde markt voor virtuele goederen.

Update: De durfkapitalisten Charles River Ventures, Kodiak Venture Partners en Pequot Ventures investeren 24 miljoen dollar in Live Gamer, zo staat op de website van het bedrijf te lezen.

Roland Legrand

Pluk uw kerstmuziek dit jaar van het web

Bij kerstdagen hoort vanzelfsprekend sfeervolle kerstmuziek. U heeft geen cd’s met nummers als Jingle Bells of Last Christmas? Hoeft ook niet: met Deezer plukt u de kersthits dit jaar gewoon van het internet. Legaal welteverstaan.

Via Deezer kunt u niet alleen kerstmuziek beluisteren maar – integendeel – songs van vrijwel elke artiest of band. Voer gewoon de naam van een artiest in, en de site schotelt u niet zelden zijn of haar complete repertoire voor. U kunt de liedjes niet downloaden, maar uitsluitend streamen – een technologie die ook gebruikt wordt voor het uitzenden van internetradio. Daardoor, maar ook omdat er zopas een overeenkomst is bereikt met auteursrechtenorganisaties, is de dienst volgens Deezer perfect legaal. De geluidskwaliteit is trouwens meer dan behoorlijk.

Behalve in het enorme muziekaanbod blinkt Deezer ook uit in de snelheid waarmee de liedjes beginnen te spelen; het bufferen neemt amper een seconde in beslag. Net als bij een gewone mediaspeler kunt u in Deezer ook afspeellijsten aanmaken. Wanneer u zo’n playlist afspeelt vloeien de liedjes bovendien keurig in elkaar over. Een andere leuke feature – ook om nieuwe liedjes te leren kennen – is SmartPlaylist, die op basis van één artiest een afspeellijst creëert met drie uur aan soortgelijke muziek. In de interface zult u ook het icoontje van iTunes opmerken; daarmee kunt u het nummer dat u hoort desgewenst onmiddellijk aanschaffen, mits het beschikbaar is in de Belgische iTunes Store.

Michel van der Ven

Museum 2.0

Wie dacht dat Web 2.0-speeltjes uitsluitend tot hun recht komen op sociale netwerksites mag zijn mening bij deze herzien. Ook de webstek van het Indianapolis Museum of Art (IMA) maakt op zeer knappe, maar vooral nuttige wijze gebruik van de allernieuwste technologie.

Eén van de handigste Web 2.0-toepassingen op de museumsite is zonder meer de tag cloud. Aan de grootte van de trefwoorden in deze wolk kunt u in een oogopslag zien hoe de collectie is samengesteld maar ook in welke kunstvormen de bezoekers van de site het meest zijn geïnteresseerd. Verder heeft het IMA een eigen YouTube-kanaal. Het videomateriaal varieert van filmpjes rond exposities en gesprekken met kunstkenners tot clips waarin het personeel van het museum zichzelf voorstelt. U kunt zich daarnaast ook nog abonneren op de podcast van het IMA. Vooral de audiobestanden die u tijdens een écht bezoek aan het museum doorheen de verschillende exposities gidsen, zijn een goede vondst. Een blog ontbreekt uiteraard evenmin op de site.

En dan hebben we de grootste blikvanger in dit virtuele museum nog niet vermeld: Dashboard. Op dit informatieve paneel vindt u een heleboel cijfermateriaal over het IMA dat voortdurend wordt geactualiseerd. Bijvoorbeeld het aantal planten in de botanische tuin (31.820 op het moment van schrijven), het stroomverbruik in kWh, het aantal nieuwe én uitgeleende kunststukken, de gemiddelde tijd dat mensen op de website verblijven et cetera. Het spreekt na dit alles voor zich dat u zich via RSS ook moeiteloos op deze statistieken kunt abonneren...

Michel van der Ven

Onzekerheid in browserland

Net wanneer we dachten dat de tijd voorbij is dat sites die  in Mozilla Firefox prima ogen er afschuwelijk uitzien in Internet Explorer, blijkt er opnieuw onzekerheid te zijn over de te hanteren standaarden.

Het standaardiseren van internettechnologie is voor een belangrijk stuk in handen van het World Wide Web Consortium of W3C. Deze groep, die bestaat uit organisaties en mensen uit de wijde internetsector, werkt aan een nieuwe versie van HTML, de taal die de structuur beschrijft van op tekst gebaseerde informatie in een document. Het is belangrijk dat die taal voldoende gestandaardiseerd is, zodat internetpagina's er behoorlijk uitzien in alle web browsers (Mozilla, Explorer, Opera...) en niet alleen op pc's en laptops, maar bijvoorbeeld ook op handcomputers of andere apparaten. Het blijkt evenwel moeilijk te zijn tot een consensus te komen over de nieuwe versies van deze standaarden.

W3C had als eerste voorstel de nieuwe standaard XHTML V2, een soort zuiverder versie van HTML en een terugkeer naar de designfilosofie van de eerste versies van HTML.
Jammer maar helaas voor dit project is er een groep experten buiten de W3C die het oneens zijn met de richting die XHTML V uitgaat. Onder de vlag van de Web Hypertext Application Technology Working Group (WHATWG) doen zij voorstellen voor HTML V5 en Web Forms V2. De situatie is nu heel interessant geworden, want de W3C werkt nu op de twee concurrerende voorstellen.

De intenties zijn in algemene termen gelijk, namelijk de bestaande versies van HTML te verbeteren. De beide voorstellen volgen volgens een artikel door Adriaan de Jonge op de IBM-website een heel eigen benadering. "Met verschillende filosofieën komen er ook verschillende resultaten. Voor het eerst sinds vele jaren, is de richting van de komende browserversies onzeker", aldus deze expert.

Roland Legrand

Eén website, honderden tv-stations

Er worden via het internet talloze tv-programma’s uitgezonden, maar er zijn maar weinig websites die het aanbod zo goed en overzichtelijk in beeld brengen als Kijkdirect.be.

Op Kijkdirect.be vindt u een selectie van de online tv-stations uit inmiddels veertien landen. Ook België is vertegenwoordigd, zij het nog maar met een handvol kanalen (o.m. Liberty TV, de tv-stream van Donna, TMF, RTV Kempen/Mechelen en RTC Liege). Aan Nederlandstalige uitzendingen is desalniettemin geen gebrek dankzij een overdonderend aanbod programma's uit Nederland, niet voor niets de thuisbasis van deze site. U kunt het zenderaanbod per land bekijken dan wel onderverdeeld in één van de vier categorieën: nieuws, entertainment, muziek en sport. Kiest u bijvoorbeeld voor nieuws, dan presenteert Kijkdirect u niet minder dan vijftig verschillende nieuwszenders, waaronder BBC World, Bloomberg en het Franse Argent TV. De initiatiefnemers maken zich sterk dat er alleen functionerende streams worden aangeboden. Wanneer een bepaald station het structureel laat afweten, wordt het kanaal uit de selectie verwijderd. Verder zijn alleen zenders opgenomen die 24 uur per dag uitzenden – een uitzondering daargelaten.

Om de tv-zenders te bekijken hebben Windows- en Mac-gebruikers geen extra software nodig; een actuele browser volstaat. Mac-gebruikers bezoeken de website het best met Firefox, want Safari krijgt niet alle kanalen goed aan de praat. Handig is dat u de tv-beelden met één druk op de knop schermvullend kunt bekijken. Verder is het mogelijk om een lijstje met favoriete zenders aan te leggen. Daarvoor dient u zich wel even te registreren op Kijkdirect.be, wat overigens geheel gratis is.

Michel van der Ven

Brand gratis professionele cd’s en dvd’s

Omdat er in Windows geen écht brandprogramma zit doen fabrikanten van dergelijke software gouden zaken. Toch hoeft u niet diep of zelfs helemaal niét in de buidel te tasten om op een professionele manier cd’s en dvd’s te kunnen branden.

InfraRecorder is een gratis brandprogramma voor Windows XP en Vista met mogelijkheden die u doorgaans alleen aantreft in een commercieel pakket als Nero Burning Rom, de referentie onder de brandsoftware. Vanuit een zeer verzorgde Nederlandstalige interface bepaalt u tot in detail de bestanden die u op een cd of dvd (ook dual-layer) wilt branden, en ziet u in een balk onderaan telkens exact hoeveel ruimte er nog vrij is op het schijfje. Behalve voor het back-uppen van allerlei data kunt u InfraRecorder ook gebruiken om Video-dvd’s te creëren (films die u kunt bekijken met uw dvd-speler), Mixed Mode-cd’s te maken (zoals een schijfje met een audio- en een datagedeelte) of gewoon om snel even een cd of dvd te kopiëren.

Noemenswaardig is verder het aparte onderdeel InfraExpress, vergelijkbaar met Nero Express, dat beginnende gebruikers stap voor stap door het brandproces begeleidt. Hoewel InfraRecorder nog volop in ontwikkeling is, bleek het programma tijdens onze test zeer stabiel en betrouwbaar.

Michel van der Ven

Train uw brein via het internet

Oefeningen om uw brein te trainen zijn een ware hype. Vooral de denkspelletjes voor draagbare spelconsoles zoals de Nintendo DS vliegen de winkel uit. Met Neurocampus.nl is er nu ook een sterk online alternatief.

Een beetje hersengymnastiek op zijn tijd kan nooit kwaad, zeker niet nu uit onderzoek blijkt dat ‘gezondheidsspelletjes’ als Dr. Kawashima’s Brain Training van Nintendo de leeftijd van onze hersenen gevoelig kunnen verlagen. Wie daar wel oren naar heeft maar niet onmiddellijk een spelcomputer wil aanschaffen, kan zijn brein voortaan ook online stimuleren. Op de website Neurocampus.nl, ingericht als een virtuele campus, vindt u vier faculteiten waar u zich kunt trainen in evenveel cognitieve vaardigheden: taal, geheugen, rekenen en inzicht. De tientallen oefeningen zijn bijzonder uiteenlopend en waar nodig ondersteund door knap gemaakte illustraties en Flash-animaties.
Het aantal goede antwoorden én de overgebleven tijd bepalen telkens uw cijfer. Wanneer u zich gratis inschrijft op de site worden uw punten bovendien automatisch bewaard en kunt u uw prestaties bijvoorbeeld ook vergelijken met die van andere studenten.

Iedere nieuwkomer op Neurocampus begint als bachelor. Door mee te doen aan de examens op de site kunt u uw niveau gaandeweg verhogen tot master en tenslotte PhD. Elk trimester start trouwens met nieuwe oefeningen en gedurende de zomermaanden is er een ‘summercourse’ om uw niveau op peil te houden. De campus omvat ook nog een aantal themapaviljoens van adverteerders en sommige van die sponsors zijn nogal nadrukkelijk aanwezig. Als tegenprestatie zorgen zij echter voor wat toepasselijk denkwerk. Zo is er een bank die u de nodige financiële oefeningen voorschotelt en een reisbureau met toeristische breinbrekers.

Michel van der Ven