New York, Verenigde Staten

Geplaatst op 6 januari 2011 door Roland Legrand Reacties | Reageren

Pledge for a corporate take-over of Belgium!

Debt ratings agencies are very close to cut Belgium's credit score. On Valentine’s day 2011, our Belgian political talent will make it to the Guinness Book of Records by outscoring Iraq in the world’s longest government formation round ever. A great ice-breaker at your tete-a-tete on February 14! This tragic-comic impasse is hurting the long term Belgian businesses, way beyond the comprehension of many stakeholders.

Some food for thought. Guys, time to move on. Time to step away from Belgian mediocrity and excel in structure, discipline, talent, leadership and mostly (flawless) execution. Time for a corporate take-over. Exceptional challenges do require exceptional measures. I disagree, it needs exceptional people. It is up to our voters to decide if our career politicians (who or were born with the right family name or rose through the ranks from little town councils to federal institutions) are this right breed.

What a great challenge the dire economic situation of Belgium is for business leaders! People who do have the skills that must appeal to voters, of which a majority has been brainwashed thinking that politicians are caring people working for our best interest, and CEOs are evil, heartless, capitalists. It is time to aggressively use the corporate leadership skills honed at our Belgian private corporations to solve the Belgian thorny public problems. Time to promote the idea that business leaders are the key to our country, whether we make a left, or a right turn at the current crossroads we are at. Sure I agree, managing a country has challenges that are much different than those of managing a for-profit business. And managing Belgium requires skills that are much different than those of managing another country (to keep it diplomatic).

Did we in Belgium ever recognize, or at least allowed a serious platform, that business-leadership skills translate well to the public sphere? Let’s face it. What is required (mobilize, motivate and align a lot of people) is not intrinsic to most politicians (as it is for most people). True leaders communicate persuasively with vision, mission and strategy. Belgium is in a state that no longer needs career politicians, but outsiders who think out of the box with real life business experience who understand how to balance budgets, create jobs, deliver. Living in New York, I embrace mayor Michael Bloomberg as a true inspiration for our future leaders. And let them shoot high at top decision-making levels.

In general, the Belgian corporate world has not had significant leadership roles in recent decades. Reasons vary (probably with pay as key argument). Ad indeed, many corporate CEO’s operate insulated from the public (seldom interact or understand with voters). Remember BP chairman Svanberg’s words during the oil-spill that ‘BP cares about the small people`. But let’s take that one out, for the sake of argument. Give ‘Corporate’ a mandate, and let these leaders shake things up. Chances are we might be disappointed. But what’s the difference with our current state of mind.

Olivier Smekens

President, Belgian-American Chamber of Commerce

Geplaatst op 3 januari 2011 door Raphael Cockx Reacties | Reageren

2011 Resolution: Believe in YOUR perception

I regularly wonder how Zuckerberg, Jobs, Page, Kawasaki, De Wever, Van Hevel yes even my own dad and brother as local Belgian entrepreneurs, look at and perceive their own reality. Great leaders and achievers often stand alone, (mostly) supported by wife and kids, filled with doubt on themselves, and the decisions they make. Entreprendre c’est decider. Decider c’est rater.

I’ve realized that making a strong game-changing decision is like having a tattoo in your face. You better be committed and take all the consequences. Our self perception is simply what we think of ourselves, and is without a doubt more important than the perception by others. A negative self-perception, Christ forbid, is the ultimate barrier preventing us from success and hinder accomplishments. `Whether you think you can or whether you think you can't, you're always right`, Henry Ford said. It is true though, that 3rd parties can easily disrupt any positive self-perception.

If we fail, in most cases this is because we are our own worst enemy, putting ourselves down and hence throwing ourselves into mediocrity, away from greatness (which is always within our reach and potential). I am sure that you, and our leaders have felt likes this many times. If you have felt like it, I am sure you know it and hated that feeling.

The worst part about feeling that way is that it can get you so down that you cease to do anything and accomplish nothing. Not really helping the situation! Realization that we are worthy of everything and can accomplish whatever we set our minds to, if and only if, we do not allow a negative self-perception to become our state of being and take steps to begin achieving the things we want to. Nothing and no one should be capable of interfering with that. It means your potential to success, and consequently your road to happiness!

Do you allow that others, potential carriers of negative vibes, enter your inner-circle? Impede on unleashing powers defining your true potential to success? The people we surround ourselves with are there for a reason. There is also a very good reason why we have a natural dislike towards carriers. Different people serve different purposes in my life and if you pay attention you may find your life is not much different. Maybe for 2011 as an alternative resolution, let us further categorize the people in our life. Build your inner-circle only with these elements and people that will help you unleash your greatest potential.

Rest assured that 2011 will be better than 2010. Success and self-perception, the same thing, but in a different costume.

Happy New Year!

Olivier Smekens

President, Belgian-American Chamber of Commerce

Geplaatst op 22 november 2010 door Roland Legrand Reacties | Reageren

Thanks to MOJO. The true engine of change, and success

Morgen, dinsdag 23 november, bericht onze New Yorkse correspondent Kris Van Hamme in de krant over de Belgian-American Entrepreneurship Awards en de Belgian-American chamber of Commerce Inc. Naar aanleiding hiervan een blogpost van onze expat Olivier Smekens, die voorzitter is van de chamber of Commerce. 

 

Scary, and unfortunate. Almost another 5 months have passed. 5 unique months, to turn unharvested Belgian positivism into results and a foundation for a prosperous Belgium. Some entrepreneurs can change the world in 5 months! Belgians as well. Obviously, harvesting and changing, is never possible without that great power, silently dormant but always present, called mojo. Mojo! Yes, some Belgians are on that power wave (most are not though). If you ever felt it, than you know what I am talking about. Maybe you just had to be at the Belgian-American Entrepreneurship Awards in New York on 13 November. An energy that captured all stakeholders, living a dream.

In the meantime it has been a while, but let’s continue to support Bart and/or Elio, as maybe the final harvesters and right transformers of our unique Belgian socio-economical DNA. Fix the brakes, guys. Or even remove them! You don’t see these brakes here in the US, be it in the Bay Area, Motown, the Peach city, Philly, or the Apple. Not with our Belgian corporate crowd. Belgians here have been working on opening several new start-ups, a new hotel, promoting new artists, developing solar energy projects, attracting new talented trainees, expanding food empires, signing first seed dollars for start-ups, yes even inaugurating a new maestro.

There must be a thing with these people as `the secret of success`. And that distincts the Belgian-Americans from the Belgians. The first category does not want to hide it. We want to live it, breathe it, and share it. So we, and you, can all become more successful. Values of success, or the rules of the game we play on a daily basis. We need these values, and live them, in order to make us, Belgian entrepreneurs in the US, win the American Dream, win that exciting game.

The key value that unites all of these folks we see succeed, is without a doubt Passion. I never personally met with Bart or Elio, but I honestly believe that they were driven by (initially), and will possibly succeed, by passion. It is directly also the key reason why some don’t succeed, despite other intrinsic qualities.

Passion or mojo, it is so much more than a value, it is our true engine of life. It makes us do the right thing, and do that thing right. By passionately doing this, we positively and successfully participate in probably the most important dimension in life, called `creating value`. Every single day we wake up, we realize, and respect, that we can be part of this.

Good luck.

Geplaatst op 25 april 2010 door Roland Legrand 2 reacties | Reageren

Entrepreneurial greatness!

I’ve been contemplating for some weeks whether I should or should not change my blog language from Dutch to English. As a Belgian, I believe there is no better time to do this, than today.

What a giant slap in the face of our Belgian entrepreneurs.  Let’s face it, any serious economic damage seems to be irrelevant for our political leaders. Wearing or not wearing a burqa and disputes over privileges of French and Flemish speakers in a small bilingual constituency, is more important. Micro-minded obnoxiousness rules!

Of course we all understand that what really is at stake is the unresolved debate about Belgian identity. Identity goes a long way.  It's an embarrassment on top of a previous embarrassment, only 10 weeks prior to taking over the six-month EU presidency.

Talking about real achievements, did you ever encounter greatness? Entrepreneurial greatness? If you did, you know it. Close encounters with rare entrepreneurs (thanks Yves at Checkster, Rudiger at Unithink and Pascal at Dynadec) where all parts moved in perfect harmony, where business styles almost transformed into art. Belgians who really change the world, they exist.

I see many business plans, talk to many entrepreneurs, cross roads with (too) many dreamers. What many lack, and where the difference is made, is the skill to foster, connect and build relationships.

Entrepreneurial greatness is more than ever derived from the right connectors and connections. Like life itself, business greatness is not about managing transactions, but of managing relationships.

Here in the US, I learned that real success is about finding ways to make other people more successful. It is about working hard to give more than you get. It is the obvious difference between networkers (looking for the largest Networking ROI without connecting) and connectors.

Whatever is inside of you, positive or negative, eventually comes out. Your client, colleague, prospect or friend will hear your words, but will he/she feel your attitude and passion? Only attitude, not words, makes meaning. The great thing about it is that it is not a function of personality or talent, but merely a function of an unselfish attitude that causes to put others first.

That’s entrepreneurship, irrelevant if you’re an artist, a businessman, a diplomat, an academic, a public servant or a politician. Only those who achieve this, stand out in a crowd. Deliver a footprint, or greatness. Isn’t it all about that what politicians aim for? Good luck.

Olivier Smekens
New York, USA
President Belgian-American chamber of Commerce Inc.


Geplaatst op 13 augustus 2009 door Raphael Cockx 0 reacties | Reageren

De juiste acties bij Landshark

What's on a man's mind? Bij elke nieuwe inbound Belgian-American venture tracht ik de X-factor te voelen en te ruiken, de sleutel tot succes. De sleutel tot succesvol entrepreneurship. En nadat men succes heeft gedefinieerd als anti-pool van winst, zich de vraag stellend waarom sommige ondernemers uiterst succesvol zijn en waarom anderen nauwelijks of niet.

Heel wat zakenplannen passeerden intussen mijn bureau, en de meeste daarvan hebben potentieel een grote kans op succes. Toch slagen de meesten niet. De enige reden waarom dit zo is, is omdat al deze duurgeprijsde meesterwerkjes zich voor 98% richten op de onderliggende markt, het groeipotentieel, het product, de prijs en marges, de concurrentie, 'macro' factoren, hoe uniek men wel is en ga zo nog maar even verder.

Allemaal boeiend, maar compleet waardeloos zonder de Entrepreneur met de grote E, de ultieme verlichaming van schaars, en duurder dan goud, human capital.

Niet de helft van de zakenplannen wordt echt succesvol enkel en alleen omwille van het gebrek aan het E-dna. Over E-dna boom ik al enkele maanden door op deze blog. Omdat E-dna de enige grondstof is om hier uit te geraken.

Bij elke verruiming van mijn network, in de VS maar toch vooral in en rond de Big Apple en Silicon Valley, valt het me weer op hoe groot de relatieve kans is dat je hier op E-materiaal botst. De Apple en de Valley als ultieme talentvijver. Het blijft opvallend dat de definitie van success door deze entrepreneurs niet winstgedreven is. De definitie van succes blijft 'to right what is wrong'. EBITDA volgt vanzelf. Twijfel er niet aan dat Google naar maar enige tijd te gaan heeft als zoekrobot benchmark en leiderschap. Slechts 1 man of vrouw zal Steve Jobs de komende jaren kunnen verrassen, hij of zij die de IPhone in de vernieling rijdt. De verfijnde Gekko, met de oververzadigbare drang naar 'beter', niet 'meer'.

Ik schreef al enkele malen over Landshark en haar met E-dna overgoten leadership-team. Voor enkele weken had ik de kans kennis te maken met de Landshark HR-verantwoordelijke. Al heel snel bracht ons gesprek ons naar de drivers van succes. Opvallend, niet 1 factor was gerelateerd aan het product de prijs, de markt, noem maar op. Een bloemlezing van mijn hersenspinsels na ons gesprek: Omring jezelf altijd met mensen waarvan je kan leren en die meer weten dan jijzelf, en niet omgekeerd. Voor je de dag afsluit, zorg zeker dat je je network hebt uitgebreid met 1 persoon die je dichter bij je doel brengt. Als je twijfelt aan een beslissing, stop twijfelen en handel. Ideas talk, actions walk, zeg altijd ja tegen een opportuniteit.

Bijna wetenschappelijk bevestigd. Maslow, u kent vast zijn 'pyramid of needs', deed onderzoek bij captains of industry naar succesvolle ventures. De uitkomst was dat succesvolle ondernemers de juiste actie op het juiste moment uitgevoerd te hebben. 4 woorden: juiste acties uitgevoerd hebben.

Olivier Smekens, President & CEO BACC

Geplaatst op 31 juli 2009 door Roland Legrand 0 reacties | Reageren

‘e’-authentieke volmachten bestaan nog niet

Iedere expat kan meespreken over logge administraties, (onnodige) papieren die moeten worden ingevuld, lange wachtrijen en talloze stempels. Na twee buitenlandse avonturen, zijn we ondertussen wel al wat gewoon. Maar eerlijk toegegeven, de legalisatie-procedure in Belgie heeft me toch weer wenkbrauwen doen fronsen. Deze procedure doorstaat de Kafka-test alleszins niet.

Bij deze roep ik Minister Van Quickenborne op om, in het kader van zijn vereenvoudigingsprogramma, met collega Leterme, de legalisatieprocedure voor buitenlandse authentieke volmachten wat simpeler te maken.

Zeer recent hebben mijn vrouw en ikzelf, in het kader van onze terugkeer naar België, een huis gekocht in het Gentse. Er werd beslist dat alleen ik naar Belgie zou vliegen om de authentieke akte te tekenen. Geen nood, met een authentieke volmacht kon ik zonder probleem mijn vrouw vertegenwoordigen.

Zo'n authentieke volmacht is natuurlijk niet zomaar een vodje papier. De volmacht moet verleden worden door de bevoegde diplomatieke of consulaire ambtenaar die notariele bevoegdheid heeft. In ons geval is dit de consul-generaal in New York.

Mijn vrouw moest dus een afspraak maken om in persoon te verschijnen op het consulaat-generaal om, samen met de consul-generaal, de volmacht te ondertekenen. Tot daar geen vuiltje aan de lucht.

Ik begrijp de procedure en de logica van deze regelgeving. Op die manier vermijd je valse volmachten. Bovendien moet ik toegegeven dat de medewerkers van het consulaat-generaal heel vriendelijk en hulpvaardig zijn.

Maar dan komt de kat op de koord. De handtekening van de consul-generaal moet worden gelegaliseerd door de dienst legalisaties van het Ministerie van Buitenlandse Zaken in Brussel. Bovenop de stempel van het consulaat-generaal die al op de volmacht staat, moet er dus nog een stempel op de volmacht die zegt dat de stempel van het consulaat-generaal de stempel van de consulaat-generaal is en de handtekening van de consul-generaal de handtekening van de consul-generaal is.

De handtekening legaliseren van iemand van je eigen korps. De logica is dat niet iedereen op het consulaat-generaal notariële bevoegdheid heeft. Toch blijf ik het vreemd vinden dat het consulaat-generaal wel zelf bevoegd is om buitenlandse akten (vb. Amerikaanse geboorte-akten) te legaliseren.

Hoe dan ook, het hoeft geen betoog dat dit een zeer tijdsintensief proces is geworden, dat de nodige stress heeft veroorzaakt om alle nodige papieren en stempels te verzamelen. De volmacht op een week rondkrijgen is een waar huzarenwerk.

Nochtans bestaan er, in tijden van elektronische data-uitwisseling, waarschijnlijk veel efficiëntere manieren om er zeker van te zijn dat niet gefraudeerd werd met de volmacht. Als men bij het consulaat-generaal nu eens een aantal kern-gegevens van de volmacht in een beveiligde database invoert, die zowel de notaris als het Ministerie van Buitenlandse zaken kan consulteren?

Even veilig (in mijn ogen zelfs veiliger) en het bespaart een hoop geloop en stempels. Hetzelfde geldt mijn inziens trouwens voor de hele notariële procedure en de rol van het notariaat, een klein beetje meer ‘e’ in het notariaat zou geen kwaad kunnen.

Het is maar een idee, maar het had ons wel wat heen en weer geloop bespaard. Ik denk dat ik dit maar eens naar de site van Minister Van Quickenborne  surf.

Bert Mesdom
Senior Manager
PricewaterhouseCoopers Belgie

Geplaatst op 21 juli 2009 door Roland Legrand 0 reacties | Reageren

De Chief Human Risk Manager

Ik had het al over een heel aantal DNA-kenmerken van dat illustere ondernemersgezelschap dat zich omvormde tot het bedrijf van de toekomst, Landshark.

Na heel wat heen en weer gepraat, en recent ook wat ontmoetingen met de bezielers in de belangrijkste economische hubs van de VS, ben ik er van overtuigd geraakt dat de belangrijkste bouwsteen van Landshark er een is die in zoveel bedrijven ontbreekt: gezond HRM, Human Risk Management of het beheer van risicovolle menselijke strategische beslissingen.

Als deze bouwsteen vervat zit in de CEO (Chief Evolution Officer – hoofd van groei en ontwikkeling), stel ik deze funcie maar al te graag gelijk met de CHRO, de Chief Human Risk Officer.

Ik ken wel wat ondernemingen te veel, waar human risk management niet in de mission statement geschreven staat. Bij heel wat bedrijven en financiele instellingen ook morgen niet, en dat betekent sowieso het einde. Vraag is niet `if`, gewoon ‘when’.

Elke Chapter x, implosie van productpotentieel, mislukking van klantenwerving of klantenbehoud, wordt maar al te graag gerechtvaardigd door de `globale economische crisis aangestoken door de liquiditeitsluchtbel`.

Op zich geen onwaarheid natuurlijk, maar wat te simplistisch. Meer fundamenteel is dat elke mislukking (en zo staan er nog heel wat aan te komen de komende 2 jaar) de oorzaak is van strategische (menselijke) blunders. Of gebrek aan human risk management. De markt bepaalt succes, de mens bepaalt mislukking. Succes heft natuurlijk veel vaders, mislukking is een weeskind.

Deze recessie is niet voor niets de weerspiegeling van gebrek aan strategisch inzicht, en vooral de controle op strategisch inzicht. Geen oorlog, geen ziekte, geen natuurramp…enkel en alleen gebrek aan entrepreneurial strategisch talent, het talent voor het nemen van de juiste risico’s en het vermijden van de foute.

En nog erger, het gebrek aan ervaring (en talent en kennis) van het sturen van een schip door de perfecte storm. De CHRO houdt zich dag in dag uit bezig met het identificeren van de juiste beslissingen, van het analyseren van de gekozen koers door ‘het management`.

Trouwens zowel geldig voor de 1 persoons-KMO als de grote jongens. De CHRO stuurt zijn leadership team en creeert de toekomst. Klassieke modellen bepalen 1 toekomst, en hopen op een goede afloop, op een juist ingeschatte toekomst.

Landshark daarentegen bouwt continu aan verschillende toekomst-scenarios. Landshark, en haar CHRO, creeren een oplossing naar de chemische definitie (in tegenstelling met de klassieke visie dat de oplossing in steen gegrift staat) . Iets oplossen is iets in een evoluerend, aanpasbaar proces gieten.

Iets oplossen is niet een statische definitie of strategie creeren. Een Landshark strategie is een organisch process van continue verbetering en ontwikkeling. Het continue streven naar verbetering, naar het wegblijven uit de comfortzone van zelfgenoegzaamheid en angst.

Albert E., toch een niet te onderschatten intellectueel, zei dat: “We can’t solve problems by using the same kind of thinking we used when we created them.” Meestal wil dit zeggen, zoek andere mensen. Landshark mensen.

Olivier Smekens

President Belgian-American Chamber of Commerce

Geplaatst op 3 juni 2009 door Roland Legrand 2 reacties | Reageren

Exit GM, de ondraaglijke lichtheid van de comfort-zone

Het zijn aparte dagen om als bankier Detroit aan te doen. Brothers in arms. Wellicht de stad die ik de laatste 2 jaar het meeste aandeed. Flint, Lansing, Brighton, downtown…parels van ondernemerschap, krankzinnigheid en ellende.

Grote, ouderwetse fabrieken waarin ik het verplichte bedrijfsbezoek regelmatig mocht ondergaan. Als je er rondliep voelde je de frustratie, de hopeloosheid, en tegelijkertijd de niet aflatende fierheid. Verlammend.

Een lasser raadde me deze week aan mijn Ipod te uploaden en te genieten van Bruce Springsteen`s juiste toon in het deprimerende lied 'Factory'. Alle respect voor Bruce, en Mike, maar geen tijd in dit leven om in zelfmedelijden weg te zinken.

Want geef toe, het was iets te lang wachten op de Big Bang (wat de GM implosie zonder twijfel is). Zonder enige twijfel HET moment van deze globale depressie. Neen, Enron, WaMu, WorldCom en Lehman stonden niet in dezelfde league. GM was een van de ledematen van dit prachtige, krankzinnige land. Het voelt erg ongemakkelijk aan, het verlies van je been. Redelijk vermoeiend en oncomfortabel, zowat het minste wat je kan zeggen.

Maar je wordt er wel slimmer van, je gaat meer nadenken. Je doet meer beroep op je omgeving. Je neemt niet meer alles aan als zomaar vanzelfsprekend. GM was gewoon te diep weggezonken in haar vanzelfsprekendheid, in de comfortzone.

Stel je eens voor dat Tiger Woods in een comfort-zone wegzinkt. Tom Boonen gebruik ik even niet als referentie. Denk je dat Tiger alles als makkelijk en comfortabel beschouwd? Integendeel, en daarom is hij ook de beste in wat hij doet.

Tiger, in tegenstelling met Detroit, heeft al sinds zijn vierde levensjaar het onverzadigbaar verlangen beter te zijn en continu te groeien, boven zich uit te stijgen. Dat geeft, om een understatement te gebruiken, op zijn minst een oncomfortabel gevoel.

Jezelf elke dag uit die comfortzone duwen, man dat is vermoeiend. Echte ondernemers kunnen het ook niet laten, en vertonen ook die nooit aflatende drang tot ongemakkelijkheid, de afgunst van de status quo.

De liefde voor de groei, de verandering en de onzekerheid. De lichte hartklopping net voor het slapengaan. De gezonde, niet-aflatende stress net voor de vakantieperiode. Het kloppend hart in de keel. Krankzinnig.

Ondernemerschap staat niet voor niets gelijk met gezonde krankzinnigheid. Het is net die krankzinnigheid, die ongeremde wil om het te halen en steeds boven zichzelf uit te stijgen, steeds de groteren uitdagen die de VS maakt tot wat het is.

Maar GM verklaarde zichzelf tot de grootste, en vond dan ook dat het niemand meer had om uit te dagen. Exit GM.

Olivier Smekens
President Belgian-American Chamber of Commerce

Geplaatst op 21 mei 2009 door Roland Legrand 0 reacties | Reageren

Het DNA van het leukste bedrijf ter wereld

In mijn vorige column had ik het over het belang van snelheid. Voor het niet tijdig aanpassen aan nieuwe omstandigheden betaal je een hoge prijs. Als bedrijf, maar op zijn minst als individu. Sommige `untouchables` hadden dit beter tijdig beseft.  Ik trap een open deur in door te stellen dat de snelheid waarin een organisatie zich weet te veranderen, het verschil maakt tussen succes en falen.

Adequaat reageren op omstandigheden gebeurt weliswaar door mensen. Een vlekkeloze omschrijving van zo'n man of vrouw kan ik niet geven, maar woorden als 'passie', 'verantwoordelijkheid', 'ethiek' en 'scheppend' zouden erin moeten voorkomen. Ik kijk met bewondering naar bedrijven die bieden wat echte ondernemers in het bloed hebben: het vermogen om snel veranderende omstandigheden nog sneller het hoofd te bieden en te benutten.

Maar dan ben je er als ondernemer nog niet. Waar we ons ook bevinden, steeds opnieuw lijkt het erop dat alles is terug te brengen tot het claimen van eigendom. Claimen van eigendom op succes en realisatie. En daartegenover het onteigenen en toewijzen van mislukking, frustratie en onbegrip.

De maatschappij, de jury, bepaalt wie eigendom mag en zal claimen op welke successen en welke mislukkingen. Wie juist is, wie verkeerd is. Ook onze directe werkomgeving is een micro-vorm hiervan. Overal vind je de `right ones` en de `wrong ones`. Zij die bijdragen tot groei en zij die bijdragen tot verval.

Zij die waarden en normen opbouwen, zij die waarden volgen, en zij die waarden vernietigen. Succesvol ondernemen, ofte bijdragen tot waardenopbouw, is grotendeels afhankelijk van 1 parameter: het identificeren, vinden en plaatsen van de `right ones`.

Zonder enige twijfel hebben de ‘right ones’ de perfecte DNA om waarde te creëren, om zichzelf en hun bedrijf heruit te vinden. Snelheid, vuur, passie, niet winst maar waarde-gedreven. Maar voeg daar gerust aan toe: productief neurotisch, gemotiveerd en gedisciplineerd zonder dat een 3e partij zich moet mengen, en als laatste, de onbeschrijflijke en compulsieve drang om steeds beter te worden en te schijnen.

Deze mensen hebben geen `job`, ze hebben verantwoordelijkheid en vinden geen rust alvorens dit is gerealiseerd. Een ondernemer `pur sang` gaat pas slapen als ie al zijn zinnen heeft verzet. En die zinnen worden nooit verzet.

Als je die `right ones` kan vinden, ga je beter worden dan de concurrentie. Ga je betere producten maken. Ga je foutlozer werken en betere service geven. En met die mensen bouw je ongetijfeld het leukste bedrijf om voor te werken.

Olivier Smekens
President Belgian-American Chamber of Commerce
Senior Banker KBC USA


Geplaatst op 24 april 2009 door Roland Legrand 0 reacties | Reageren

God business is good business

Ik schreef een paar weken geleden over het nieuwe Yankee stadium, dat in het middelpunt van de New Yorkse belangstelling stond de laatste maand. Zaterdag staat het Yankee stadium in het middelpunt van de religieuze belangstelling.

Om het correcter te verwoorden: Joel Osteen komt op bezoek. Joel Osteen is een bekende predikant, die TV-shows geeft en de VS rond tourt. Hij verkoopt boeken, heeft een professionele website, eigen TV-shows, podcasts en geeft massa-speeches.

Je kan via www.ticketmaster.com nog kaartjes bemachtigen om naar het woord van God te luisteren in Yankee stadium. Maar je moet er wel 125 dollar voor betalen. God is business, good business.

Hoewel ik hoegenaamd geen fan ben van Joel Osteen, blijft zijn commerciele flair me verbazen. De man geeft eigenlijk 'motivational' en 'pep-talk' speeches die volledig los staan van enige religie (hij heeft ook helemaal geen Bijbel-leer of wat dan ook gestudeerd).

En toegegeven, hij doet dit ongelofelijk goed. Veel priesters, politici en CEOs (eigenlijk iedereen die af en toe voor een publiek moet spreken) kunnen er iets van leren - hij past alle redevoeringstechnieken toe die je uit de kast kan halen.

Maar door te verwijzen naar de Bijbel en naar Gods woord, krijgt hij het nog beter verkocht. En zo maakt hij van God zijn miljoenen business. Over de financiele kant van Osteens zaken valt niet zoveel te vinden op het internet, behalve dan dat hij in Houston een mega-kerk heeft verbouwd en dat hij zichzelf en zijn familie niets tekort doet.

Maar zo zie je maar, als je wil, kan je alles verkopen. Zelfs God.

Bert Mesdom

PricewaterhouseCoopers

Laatste reacties op onze blogs

Onze blogs

Meer