Geplaatst op 13 oktober 2008 door Roland Legrand

Wat voorafging en op naar Bali!

Bali (Flickr-foto van ((brian)) onder Creative Commons License)

Dit is de eerste post op Expats' Corner van Dirk Weemaes, die een project heeft voor een klein guesthouse in Bali!

"Eind oktober komen we terug voor 2 maanden naar België. De echte verhuis is voorzien voor januari 2009. De eerste gasten hopen we medio 2009 te verwelkomen", zo laat Dirk weten...


De afgelopen jaren zijn zwaar geweest. Gezondheidsperikelen zorgden voor een mentale opdoffer. Persoonlijke problemen met mijn zakenpartner leidden tot een patstelling die het bedrijf, dat we samen in 20 jaar hadden opgebouwd, fataal had kunnen worden. Er was een Salomonsoordeel nodig om te verhinderen dat het bedrijf kapot zou gaan en ongeveer vijftig medewerkers hun baan zouden verliezen. Tijdens het verlengde weekend van Hemelvaart 2007 besliste ik daarom mijn aandelen te verkopen.

Op 7 juli 2007 was ik voor het eerst in 30 jaar werkloos.

Een sabbatical dan maar; dat is tenslotte trendy.

Herbronnen, lezen, in de tuin werken, lang uitgestelde klusjes opknappen, fietsen, … Heerlijk! Toch?

De eerste weken: zeker. Een lange vakantie. Fantastisch.

Maar dan wel geen fysieke activiteit, want dan slaat die &%£§ rug tilt en moeten de krukken uit de kast en de dosissen Perdolan, Diclofenac en Zantac opgedreven.

Het Belgische regenweer is ook geen pluspunt.

Maakt niets uit toch? Lekker herbronnen en lezen en herbronnen en, …

Na een week of 6 ben je zo Zen als een Tibetaanse monnik en komt dat lezen je ook stilaan de strot uit. Ik moest maar weer eens wat gaan doen. Maar wat dan? Opnieuw gaan studeren? Een ander bedrijf opstarten? Werk zoeken? …

Het was snel een uitgemaakte zaak dat ik met de zakenwereld niets meer wilde te maken hebben. Ik had gezien wat dat met een mens doet en dat hoefde niet meer. Op m’n 53ste, na 20 jaar zelfstandig te zijn geweest opnieuw voor een baas werken leek me ook geen optie. Studeren? Mijn korte termijn geheugen heeft betere tijden gekend, dus die kelk kon ik beter aan me laten voorbijgaan.

S.’s voorouders woonden in een klein dorpje in Indonesië, A. op het eiland A., één van de Molukse eilanden. We hadden dat dorpje tien jaar daarvoor, samen met de kinderen, bezocht en zelf gezien in welke omstandigheden de familie daar leefde. Waarom niet proberen daar wat aan te doen? Mijn ervaring met import/export op één of andere manier gebruiken om hun levensstandaard te verhogen? De Molukken zijn bekend als ‘The Spice Islands'. In de V.O.C.-tijd haalden de Nederlanders er kruidnagel en nootmuskaat vandaan. Tot op de dag van vandaag zijn deze specerijen een bron van extra inkomsten voor de lokale bevolking. En toen had ik het. Ik zou een Fair Trade initiatief kunnen opzetten, de specerijen tegen een eerlijke prijs kopen en ze dan direct verkopen aan de eindverbruiker, zonder dat de tussenhandel nodig was. Die maakte immers de grote winsten en die winsten kon ik aan de telers laten wanneer ik het zelf zou doen.

Moest ik alsnog gaan studeren want van specerijen kende ik niets en ook het Fair Trade wereldje was me vreemd. Ik zag weer licht aan het einde van de tunnel en ging aan de slag.

Tot op een dag (in haar geval ‘op een nacht’) S. iets las op het internet.

Een klein hotelletje te koop op Bali. Niet zo ver van Ubud. Het zag er fantastisch uit en de prijs viel mee. Ze zou haar opleidingen (massage, manicure, pedicure, bedrijfsbeheer, …) in praktijk kunnen brengen, ik kon de boel ‘managen’, me van daar uit bezig houden met mijn Fair Trade project en we zouden ter plaatse een bijdrage kunnen leveren aan de lokale bevolking door hen een baan te geven en op te leiden. Het warme klimaat en elke dag zwemmen zou goed zijn voor mijn rug. We konden de familie een logeeradres aanbieden. Enz, enz. Ik werd plat geargumenteerd en we besloten te gaan kijken. Eerst vroegen we een Belgisch koppel, dat al een tijdje op Bali woont, als ‘mystery guests’ te gaan logeren in het hotelletje om een eerste idee te krijgen. Het begon hoe langer hoe meer Fawlty Towers-achtige allures te krijgen. Het verdict was positief. We namen een optie en boekten een vlucht naar Denpasar.

Dirk Weemaes
Ubud, Bali

Reacties

Hi Dirk,

Ik ben dezelfde weg als jij begonnen, met een klein hotelletje in Kerobokan. Mischien interessant eens ervaring uit te wisselen,

tot horens,

Marc

Dag Marc!

ja, goed idee. we zijn nog in Ubud tot 28 oktober. Mail me op dirkweemaes monyettail hotmail punt mari zodat we kunnen afspreken.

Selamat pagi,
dirk

hallo Marc,
e-mail adres is dus: dirkweemaes@hotmail.com
Je kan me ook bellen op: 081 338798691
Groet,
dirk

Hoi Dirk,

Wat heb je het allemaal mooi verwoord. We zijn benieuwd naar nog meer verhalen.
We hopen dat alles goed gaat met jullie en dat je buiten al het werk dat je vast hebt moeten verzetten, ook veel hebt kunnen zwemmen en dat je rugklachten zijn verminderd.

Gtz Inge

Hallo Dirk,

Ik ben een ex-werknemer van u. Ik hoop dat u uw dromen hebt kunnen verwezenlijken. Maar dat zal wel. Ik vond u altijd een doorzetter.

Mvg,
Lode

Controleer uw reactie

Voorbeeld van uw reactie

Dit is slechts een voorbeeld, uw reactie is nog niet geplaatst.

Even geduld
Uw reactie kon niet geplaatst worden. Volgende fout deed zich voor:
Uw reactie werd geplaatstPlaats nog een reactie

De letters en cijfers die uw invoerde zijn niet correct. Probeer het nog een keer.

Uw reactie wordt zo dadelijk geplaatst. Om spam op onze blogs te voorkomen dient u echter nog eerst de letters en cijfers die u in onderstaande afbeelding ziet in te voeren.

Is deze afbeelding moeilijk leesbaar?Maak er dan een nieuwe aan.

Even geduld

Laat een reactie achter

Onze blogs

Meer